Παράξενα απόψε με κοιτάζεις.

Ένα τραγούδι …ένα ελληνικό τραγούδι μπορεί να το έχεις ακούσει έμμεσα για πρώτη φορά επειδή το άκουγαν οι γονείς σου. Δεν ήταν δική σου επιλογή, δεν σε ξενέρωνε αλλά δεν είχες ενδιαφερθεί. Ήρθε στ αυτιά σου μόνο του.
Το τραγούδι αυτό ανήκε στην κατηγορία τραγούδια του Τσιτσάνη και δεν το θυμόμουν μέχρι προχτές που το άκουσα σε μια σύγχρονη διασκευή  από την Σαββέρια Μαργιολά. 
Μου άρεσε η διασκευή το τραγούδι οι στίχοι το άκουσα καλά. Το έψαξα και στην πρώτη εκτέλεση από την Πολύ Πάνου και από άλλες ενδιάμεσες εκτελέσεις χωρίς διασκευή  ή λίγο πειραγμένες στην ενορχήστρωση. 
Η πρώτη ήταν η καλύτερη (καθαρότερη φωνή με μεγαλύτερο εύρος) μα η τελευταία μου μίλαγε περισσότερο ..έδινε  νόημα στους στίχους …όριζε την εκφορά της έκφρασης ας πούμε …την έφερνε στα μέτρα μου. Έκανε τους στίχους δικούς μου.

Πεντηκονταετία την πεντηκονταετία ο τρόπος που σημαίνονται οι λέξεις από τον εκτελεστή (πρέπει ν αλλάζει) για να συγχρονίζεται με τα αυτιά του παραλήπτη,  τον ρυθμό ζώης και τις ακουστικές του ευκολίες. Αλλιώς οι ίδιες λέξεις αντηχούν αλλιώς. Το νόημα παίρνει διάσταση άλλης εποχής, άλλων αξιών, άλλου κοινωνικού περιβάλλοντος.

Στην πρώτη λέξη του τραγουδιού...τη λέξη "παράξενα" και την εκφορά της κρύβεται αν οχι η απόδειξη,  τουλάχιστον ο ισχυρισμός μου. 




Παράξενα πράγματα







Δεν υπάρχουν σχόλια: