Στο τέλος πάντα υπάρχει χρόνος, επειδή ο χρόνος δεν υπάρχει.






Όλα όσα θα παραθέσω είναι σχετικά με τη δύναμη και την ικανότητα που έχει κάποιος να επανέρχεται στο δρόμο του, ωστόσο.....

Οι προσδοκίες είναι επικίνδυνες γιατί μπορεί να ανατραπούν, κι αυτό παρόλο που είναι φυσικό σε μια πορεία, μπορεί να απογοητεύσει τον άνθρωπο και να τον αποσυντονίσει. Ακόμη κι οι μεγάλες θετικές προσδοκίες μπορεί να γίνουν παγίδα. Ο δρόμος προς το όνειρο μπορεί να κρύβει εμπόδια, αλλά όλα μπορούν να ξεπεραστούν.... μια προσδοκία όμως αν δεν επαληθευθεί δημιουργεί αρνητικό συναίσθημα που σημαίνει χαμηλή δόνηση.

Η ελπίδα εμπεριέχει ασυναίσθητα απόγνωση κι απελπισία, παρόλο που εν αρχή είναι θετική προσδοκία μπορεί να κρύβει εσωτερικά συγκρουόμενα συναισθήματα κι επίσης πολλές φορές η ελπίδα εναποθέτει σε κάτι έξω από εμάς την επίτευξη του σκοπού μας. Ελπίζω! Σε τι; Σε ποιον; Άλλο ελπίζω κι άλλο πιστεύω σε Μένα!

Η αναπόληση ενέχει νοσταλγία και μελαγχολία, δυο παράγοντες χαμηλών δονήσεων διότι ακόμη κι αν η μνήμη ανασύρει θετικές αναπαραστάσεις του παρελθόντος θα το κάνει σε συνδυασμό με την παρούσα έλλειψη αυτών. Με λίγα λόγια η απουσία τους θα γίνει έντονη κι αυτό από μόνο του δεν είναι ωφέλιμο. Αν μπορείς να αποστάξεις μόνο τη χαρά του χθες , κάντο! Αν όχι , μείνε μακριά!
Η ονειροπόληση, από την άλλη, είναι μια αφελής περιπλάνηση σε υποτιθέμενα μελλοντικά σενάρια αλλά χύδην μίγδην κι όχι με σχέδιο οργανωμένο εν είδη δημιουργικού οραματισμού. Η ονειροπόληση κατ’ αυτόν τον τρόπο είναι συνώνυμο του ύπνου, ή του θανάτου. Τελικά σημαίνει απουσία από το παρόν.


///////////////////////////////////////////////////////////


Έχεις ένα όνειρο; Μείνε σταθερά εστιασμένος με όλη σου τη δύναμη σ’ αυτό. Συγκέντρωσε κάθε σκέψη σου πάνω του. Πίστεψε στον Εαυτό σου ότι μπορείς κι έχεις κάθε δικαίωμα να το πετύχεις.
Κατόπιν εργάσου πάνω σ’ αυτό, σταθερά και μεθοδικά, απερίσπαστος από κάθε εξωτερικό ερέθισμα. Μη σκέφτεσαι τον χρόνο, ταξίδεψε μέσα στη δράση του έργου σου, αφέσου στη ροή που έχεις ενεργοποιήσει.
Γνωρίζω ότι οι περιβαλλοντικές συνθήκες έχουν τον τρόπο να παρενοχλούν τις σκέψεις, αλλά κάνε μια νοητική παρένθεση, όσο πιο μεγάλη μπορείς, για να μείνεις προσηλωμένος στον στόχο. Εδώ ταιριάζει η ρήση: Μη μου τους κύκλους τάραττε ή Ύπαγε οπίσω μου σατανά.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι: Οι εξωτερικοί παράγοντες είναι αποτελέσματα δράσεων του παρελθόντος, Τώρα όμως χτίζουμε ένα διαφορετικό μέλλον, πως μπορείς να χτίζεις κάτι και ταυτόχρονα να αποπροσανατολίζεσαι από κάθε ενοχλητικό ερέθισμα; Δε καταλαβαίνεις ότι η προσοχή σου αποσπάται και διαμοιράζεται; Που είναι η συνείδηση σου την ώρα που δημιουργείς;
 Αν όχι σ’ αυτό που δημιουργείς τότε θα δημιουργήσεις αυτό στο οποίο βρίσκεται η συνείδηση σου. Που έχεις εναποθέσει την προσοχή σου; Τι σου λένε τα συναισθήματα σου;
Μείνε προσηλωμένος πάση θυσία στον σκοπό σου. Ας καταρρέει το σύμπαν ολάκερο γύρω σου, μη σε νοιάζει, θα προλάβεις. Στο τέλος πάντα υπάρχει χρόνος, επειδή ο χρόνος δεν υπάρχει.


////////////////////////////////////////////////////////////////
υ.γ. δεν ειναι δικό μου αλλα δεν εχω και το λινκ 

Παράξενα απόψε με κοιτάζεις.

Ένα τραγούδι …ένα ελληνικό τραγούδι μπορεί να το έχεις ακούσει έμμεσα για πρώτη φορά επειδή το άκουγαν οι γονείς σου. Δεν ήταν δική σου επιλογή, δεν σε ξενέρωνε αλλά δεν είχες ενδιαφερθεί. Ήρθε στ αυτιά σου μόνο του.
Το τραγούδι αυτό ανήκε στην κατηγορία τραγούδια του Τσιτσάνη και δεν το θυμόμουν μέχρι προχτές που το άκουσα σε μια σύγχρονη διασκευή  από την Σαββέρια Μαργιολά. 
Μου άρεσε η διασκευή το τραγούδι οι στίχοι το άκουσα καλά. Το έψαξα και στην πρώτη εκτέλεση από την Πολύ Πάνου και από άλλες ενδιάμεσες εκτελέσεις χωρίς διασκευή  ή λίγο πειραγμένες στην ενορχήστρωση. 
Η πρώτη ήταν η καλύτερη (καθαρότερη φωνή με μεγαλύτερο εύρος) μα η τελευταία μου μίλαγε περισσότερο ..έδινε  νόημα στους στίχους …όριζε την εκφορά της έκφρασης ας πούμε …την έφερνε στα μέτρα μου. Έκανε τους στίχους δικούς μου.

Πεντηκονταετία την πεντηκονταετία ο τρόπος που σημαίνονται οι λέξεις από τον εκτελεστή (πρέπει ν αλλάζει) για να συγχρονίζεται με τα αυτιά του παραλήπτη,  τον ρυθμό ζώης και τις ακουστικές του ευκολίες. Αλλιώς οι ίδιες λέξεις αντηχούν αλλιώς. Το νόημα παίρνει διάσταση άλλης εποχής, άλλων αξιών, άλλου κοινωνικού περιβάλλοντος.

Στην πρώτη λέξη του τραγουδιού...τη λέξη "παράξενα" και την εκφορά της κρύβεται αν οχι η απόδειξη,  τουλάχιστον ο ισχυρισμός μου. 




Παράξενα πράγματα