Σαν φόβος ή τέλος ή θάνατος.



Σαν φόβος ή τέλος ή θάνατος.
Έβλεπα προχθές μια παρουσίαση –με θέμα την μνήμη- από τριτοετείς μαθητές δραματικής σχολής, σε σκηνοθεσία και επιλογή κειμένων δική τους.
Πολύ δράμα η κατάσταση. Έξι νομίζω μέρη με θέμα την μνήμη και πουθενά μία χαρούμενη ανάμνηση, έτσι για δείγμα.
Στο πρώτο μέρος ,γύρω στο 18ο λεπτό  ειπώθηκε η φράση «σαν φόβος ή τέλος ή θάνατος», τότε τέλειωσε το πρώτο μέρος για μένα δεν μπόρεσα να παρακολουθήσω το υπόλοιπο. Αλλά και στην συνέχεια, στα άλλα μέρη, παρακολουθούσα  μεν τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους αλλά κυρίως αυτή την φράση σκεφτόμουν. Η επιρροή της στο μαγνητικό μου πεδίο ήταν καταλυτική. Έφερε σπασμούς στην διάθεση μου.Την μάζεψα, την στράγγιξα και την ήπια αδιαφορώντας για τις όποιες  συνέπειες.
 Φυσικά και δεν θα μπορούσαν να γίνουν επικίνδυνες  οι συνέπειες οποιασδήποτε φράσης σε κάποιον άνθρωπο με τετράγωνη λογική, γερό σαν βράχο, αλλά εγώ δεν ήμουν τέτοιος εκείνη την ώρα. Ξεχώριζα τα γεγονότα απ τα συναισθήματα. Δεν υπήρχε ούτε παρελθόν ούτε μέλλον, υπήρχε μόνο ενα δυσάρεστο παρόν,  έπρεπε να του χαρίσω κάτι για να ομορφύνει.