Και η Γη γυρίζει.....




Αν κρατούσα την δημιουργικότητα μου αλώβητη θα κέρδιζα. Όμως  όλο το πράγμα συνηγορούσε εναντίον μου. Έτσι μου φαινόταν. Ο χρόνος ήταν εναντίον μου. Ο βαθύς και απροσμέτρητος που όλα τα άδηλα φανερώνει, βρισκόταν απέναντι μου. Έπαιρνε εκδίκηση για τις ώρες που του στέρησα ασχολούμενος με τον εαυτό μου και όχι με το μεγαλείο του. Αυτός τρομακτικός κ εγώ επιφορτισμένος να σερφάρω πάνω του με σανίδα την κάσα μου. Φρίκη και μεγαλείο μαζί η αποστολή μου.
 Η συναισθηματική μου ηρεμία ήταν κουρέλι, ανεξέλεγκτα πάθη έβγαιναν από μέσα μου ομαδόν. Τα αδιέξοδα έκαναν το μυαλό μου  Γκουέρνικα και το ύφος μου αξιολύπητο. Αν συνέχιζα έτσι θα κάλυπτα τους καθρέφτες  του σπιτιού μου με λάσπη να μην με βλέπω. Προτίμησα να δω το σπίτι από απόσταση και απομακρύνθηκα.
Κρατήστε τις αποστάσεις.
Ο χρόνος δεν ασχολείται με κανέναν προσωπικά. Είναι λίγο σαν το θέατρο ο χρόνος, δεν εμπεριέχει την ζωή είναι η ζωή. δεν κρατάει την ουσία είναι η ουσία.
Θέλω να ζωγραφίσω τα όνειρα μου πάνω στην φούστα σου. Μετά να τυλιχτώ και να καώ μαζί της στο βωμό των καλών μας στιγμών. Τις έσβησα όμως τις τελευταίες φωτογραφίες που μου τράβηξες, μ έδειχναν σαν νεκρό και τρόμαξα. Δεν έφταιγε το φλας έφταιγε η ψυχή μου που έλλειπε.
Έσβησα και όσες άσχημες  δικές σου είχα τραβήξει για να σε απομυθοποιήσω ευκολότερα αν χρειαζόταν. Ήταν ηττοπαθές  αυτό που έκανα και δεν μου ταίριαζε. Μπορεί το ίδιο να έκανες και συ γιατί όταν τράβηξες τις τελευταίες μου είπες «πάρε και συ δύο για να μάθεις». Δεν  είμαι καθόλου σίγουρος ότι το είπες, όμως εγώ έτσι άκουσα. Κάποτε ακούς αυτά που κρύβονται πίσω απ αυτά που λέγονται, ή αυτά που σε τρομάζουν ενοχοποιούν.  Μοιάζει με  θρίλερ η διαδικασία αλλά σε βελτιώνει. Μπορείς εύκολα να το πετύχεις αν αφεθείς, αρκεί να είσαι κάτι περισσότερο από ένας άνθρωπος γερός σαν βράχος με τετράγωνη λογική. 
………………………………..
Ο Ματθαίος  χωρίζει καλά το πριν απ΄ το μετά. Όταν έχω συναισθηματική ισορροπία, υποβιβάζω χωρίς να το καταλάβω την αξία των κοινωνικών συναναστροφών. Όταν δεν έχω τότε γκαζώνω επαγγελματικά να καλύψω το έλλειμμα, μερικές φορές  άτσαλα  και το  μπουκώνω. Όταν πήγα στο πάρτυ του Ματθαίου  δεν είχα, γι αυτό έσπευσα να βγω στη γύρα.
Ανισόρrοπος ήμουν πάντα. Βουτηγμένος εναλλάξ στο μέσα και το έξω. Στη φύση και την πόλη. Στην πίστη σε κάτι που να με υπερβαίνει και στην λατρεία του ελεύθερου χρόνου. Αν και στην οπτική μου, αυτό δεν φαίνεται και τόσο ανισσόροπο γιατί ο χρόνος είναι κάτι που υπερβαίνει τα πάντα εκτός απ΄ τον εαυτό του. Ο  κακόμοιρος ο χρόνος, σε αντίθεση με εμένα, δεν θα μπορέσει ποτέ να κάνει  προσωπικό ρεκόρ.
.............................................
Δεν θα υπήρχε ελεύθερος χρόνος για λίγο αλλά δεν θα μου έλειπε. Ο ελεύθερος χρόνος κυλάει μαζί με τον κανονικό, στην δουλειά μου το καταλαβαίνεις ευκολότερα. Ήμουν αποφασισμένος. Αυτά που έχεις μαζέψει και μου πετάς στην μούρη με ευκολία, σαν να έχεις μεταμφιεστεί εμένα,  είναι ασήκωτα χωρίς αντίβαρο μια σοβαρή απάντηση.
………………………………………….


Μην κρίνεις την μεταστροφή της συμπεριφοράς ενός αγαπημένου προσώπου σαν κάτι που έγινε ειδικά για σένα, σκέψου τι  μπορεί να κρύβεται πίσω της.  Μπορεί να περνάει περισσότερα απ΄ όσα θα μπορούσες  ν΄ αντέξεις. Έσο αυτάρκης και προστατευτικός και μην σταματάς να μεγαλώνεις καλά καταδικάζοντας τον εαυτό σου σε τετριμμένα  ντεζαβου ανασφάλειας.
………………………………………….
Δεν έχει σημασία μια ιστορία, σημασία έχει η ζωή. Όταν χάνεις την όρεξη σου για κάτι είναι γιατί ξ-έχασες αυτό που την έφερνε. Αν δεν υπάρχει αγάπη και έρωτας φίλε δεν υπάρχει κανένα ενδιαφέρον. Είναι σαν να ψάχνεις κάρβουνα στο σκοτάδι. Τo κακό με την αγάπη είναι ότι ανήκει στην συνήθεια του ανθρώπου να αγγίζει να αποκτά και να εξευτελίζει.
………………………
«Δεν έχει σημασία μια ιστορία, σημασία έχει η ζωή». Νατος πάλι ο Μπέκετ, όχι σε έντυπο ούτε στο θέατρο, εγγεγραμμένος στην μνήμη μου. Ανάμεσα σε μερικές χιλιάδες προτάσεις του, κάπου σε κάποιο έργο ήταν και αυτό, περίμενε υπομονετικά κάποιον να το μαζέψει και να το ξεχωρίσει, μου έτυχε ο κλήρος. Όχι πως τότε μπορούσα να εξηγήσω επακριβώς γιατί μου ήταν απαραίτητο να συγκρατήσω την φράση. Δεν ήξερα σε τι θα με βοηθούσε και αν θα το έκανε, αλλά την κράτησα. Εκεί στη δύναμη της αφαίρεσης  κρύβεται η ποίηση. Όταν λέω ποίηση  εννοώ την περιγραφή μια μεγάλης ιδέας-αίσθησης-συμβάντος με όσο το δυνατόν λιγότερες λέξεις. Η επαφή μου μαζί του δεν είναι σχέση που τέλειωσε. Συνεχίζεται. 
..........................................

Μην καίς άλλα στον Καιάδα του διαδικτύου  έλεγε το σμσ. 
Οκ απάντησα 

4 σχόλια:

Ψουξ είπε...

Σαν σχόλιο πιάνεται και μια φράση που να σας άρεσε ...;-)

kathi kara είπε...

Σχετικά με το χρόνο που αναφέρεις φίλε μου,και επειδή τηρούμε,τις συμβάσεις που συμμαδεύουν,τις ημερομηνιες,χθές ηταν η μέρα αφιερωμένη στο θεατρο

εσυ ξέρεις καλύτερα απο όλους,η στιγμή στο θέατρο ειναι μοναδική,τελειως διαφορετική η επόμενη στιγμή απο την προηγουμενη,και σου θυμίζω τη φράση του Μπέκετ,απο ..........


Ενα χαρακτηριστικό απόσπασμα από το μήνυμα, που φέτος ανατέθηκε στον Πολωνό ευρηματικό-πρωτοποριακό σκηνοθέτη Κριστόφ Βαρλικόφσκι, αφού πρώτα ευχηθούμε όλοι μας, να παραμείνει το θέατρο ένα ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας μας, να μη το ευτελίζουμε και να το σεβόμαστε.
.....αισθανόμαστε ευάλωτοι, τρομαγμένοι και εγκλωβισμένοι. Δεν είμαστε πλέον ικανοί να κτίσουμε πύργους και τα τείχη που επιμόνως ορθώνουμε δεν μας προστατεύουν πλέον από τίποτα -αντιθέτως, απαιτούν προστασία και φροντίδα που απομυζούν μεγάλος μέρος της ενέργειάς μας. Δεν έχουμε πλέον το σθένος να προσπαθούμε να διακρίνουμε αυτό που βρίσκεται πίσω από τις πύλες και πίσω από τα τείχη. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος ύπαρξης του θεάτρου κι εκεί ακριβώς πρέπει να αναζητά τη δύναμή του. Να διεισδύει στο εσωτερικό, εκεί όπου απαγορεύεται.

greg είπε...

Έσο αυτάρκης και προστατευτικός και μην σταματάς να μεγαλώνεις καλά καταδικάζοντας τον εαυτό σου σε τετριμμένα ντεζαβου ανασφάλειας

Ψουξ είπε...

είναι ουσιαστική πρόταση φίλε Γρηγόρη ....στόχος κανονικός :-))