Η δομή και το πρότζεκτ.




Έχω βαρεθεί τον Μπέκετ. Αυτή δεν είναι φράση που περίμενα να ξεστομίσω. Όμως εκτός από το «Περιμένοντας τον Γκοντό»  όλα άλλα έργα του είναι μια επαναλαμβανόμενη φόρμα  λιγότερο ή περισσότερο επιτυχημένη. Και τι δεν είναι θα μου πεις; Αλλά έτσι το βλέπω πια.
Οι φράσεις του δεν με συγκινούν, στέκομαι απέναντι τους, αποστασιοποιημένος από τις σημειώσεις τους. Δεν μου ανοίγουν δρόμους  δεν  με ταξιδεύουν στην απόλαυση όπως παλιά . Είναι στάσιμες. Όταν τις ακούω στο θέατρο, για να τις διαβάσω αυτή την περίοδο ούτε λόγος,  κάποια παράγραφος μου δείχνει τι ακριβώς θαύμαζα και  χαμογελώ.
Αμέσως μετά όμως επανέρχονται οι συνειρμοί  για τον  «Οδυσσέα» του Τζους και τις  κοφτές επαναλαμβανόμενες φράσεις σε όλα τα κείμενα του Μπέρνχαρντ.
Η επαφή μου μαζί τους  μου φαίνεται σαν σχέση που τέλειωσε. Θυμίζει παλιό έρωτα που μετά από 15  χρόνια (ή και παραπάνω) ένα βράδυ πριν κοιμηθείς (ή και περισσότερα συνεχόμενα) έρχεται στο μυαλό σου κ χωρίς λόγο σε κάνει να προσπαθείς να θυμηθείς λεπτομέρειες για κάτι που κάνατε μαζί ή για κάτι που ειπώθηκε. Και τελικά θυμάσαι. Πως στάθηκε το ξένο σώμα, πως ξεχαστήκατε ενωμένοι, σε μια λεπτομέρεια που χαράχτηκε μέσα σου χωρίς να το γνωρίζεις και θέλεις να ξαναζήσεις αυτό που ο άλλος μπορεί να μην  θυμάται. Που συνήθως  δεν το θυμάται. Ή το θυμάται παραποιημένο, διαφορετικά.

…………………………………………

Δεν θα έγραφα τίποτα αν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Πάντα έτσι γίνεται. Κάποτε μου είναι αδύνατον να κάνω οτιδήποτε άλλο που να με ισορροπεί και να πιάνεται για εν δυνάμει εργασία ή έστω δημιουργική απασχόληση, οικονομία στην ψυχοθεραπεία και τους νευρολόγους  ή την αποφυγή τους στο τσακιρ κέφι. 

Δεν πρέπει να έχει δομή για να μου κάνει καλό πρέπει να μην ενδιαφέρομαι για την δομή. Η δομή είναι άλλο θέμα καθόλου πηγαίο. Δεν ξεδιψάς, με την δομή βάζεις το νερό σε δοχεία για να το μεταφέρεις να το προσφέρεις ή να το πουλήσεις σε ανυποψίαστους καταναλωτές με τετράγωνη λογική.
Η δομή, μαζί με την οικονομία του κειμένου, θα με ανάγκαζαν να χάσω χρόνο να γυρίσω πίσω να σβήσω και να ξαναγράψω την  παραπάνω παράγραφο έτσι :
«Δεν θα έγραφα τίποτα αν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο. Πάντα έτσι γίνεται. Κάποτε μου είναι αδύνατον να κάνω οτιδήποτε άλλο που να με ισορροπεί.  Δεν πρέπει να έχει δομή για να μου κάνει καλό πρέπει να μην ενδιαφέρομαι για την δομή. Η δομή είναι άλλο θέμα καθόλου πηγαίο. Δεν ξεδιψάς, με την δομή βάζεις το νερό σε δοχεία για να το μεταφέρεις να το προσφέρεις ή να το πουλήσεις σε ανυποψίαστους καταναλωτές με τετράγωνη λογική. »

Χρήσιμη πολύ η δομή και αχρείαστη όταν κυριαρχεί στο γραπτό ένα ιδιαίτερο ύφος. Μεταφράσιμο, μεταφορικά τουλάχιστον στην αρχή, και σαν θαύμα ή διεθνιστικός θρίαμβος αν, έξω από κάθε προγνωστικό και χωρίς καμμία προσπάθεια, ενδιαφερθεί κάποιος να κυριολεκτήσει πάνω του. Έτσι επειδή γοητεύτηκε.
Είναι εμμονή η δομή. Όπως και το προτζεκτ τα ίδια σκατά καθόλου χαΐ. Δείχνουν φυσικά ένα καθαρό μυαλό και είναι διαβατήριο για μια επιτυχημένη συνεργασία με άλλα καθαρά μυαλά. Εκκοινωνίζεσαι με δαύτα  σε χρόνο dt αν είσαι ήδη μέσα στο παιχνίδι ή είσαι γεννημένος για να το παίξεις.
Είναι εμμονή η δομή.

…………………………

Οι τελευταίες συναντήσεις που είχα με τετράγωνους ανθρώπους προϊστάμενους και υφισταμένους υποδιευθυντές οργανισμών και τον υποστηρικτικό μηχανισμό τους ανέδιδαν μια μυρωδιά όμοια μ΄ αυτή που αναδίδει ένα καινούριο πολιτικό κόμμα . Δεν υπάρχει καμία διαφορά απ΄αυτή που αφήνουν τα προηγούμενα.
 Μου έφερε μια ψυχική επιβάρυνση  αλλά τα πτητικά της μόρια απομακρύνονταν γρήγορα  αφήνοντας πίσω τους μόνο την ανάγκη για αλλαγή πλεύσης. Θα εγκατέλειπα  αυτή την ασήμαντη θαλασσογραφία. Με αυτοπεποίθηση, αδιαφορώντας για την συγκατάθεση του ζωγράφου. Σαν χαρισματικός μουσικός που δεν χρειάζεται παρτιτούρα γιατί απομνημονεύει τα μέτρα είδα τον εαυτό μου έξω απ το τελάρο χωρίς αναλόγιο και μία τρομπέτα στην θήκη της.

……………………….

Εμμονή είναι να γράφεις για τη ζωή με μολύβι, οι δυνατές εμπειρίες να σ΄ αναγκάζουν να έχεις πολλά μολύβια ξυσμένα έτοιμα να περιμένουν να  λιώσεις τις μύτες τους στο χαρτί. Παλιότερα δεν ήταν εμμονή ήταν αναγκαιότητα. Τώρα όμως έχοντας δεκάδες γραμματοσειρές διαθέσιμες αν   προτιμάς να ζωγραφίζεις τις λέξεις που καταγράφουν την εμπειρία σου  σχηματίζοντας τελικά ένα μουντζουρωμένο κείμενο  που θα χρειαστεί σίγουρα αποκρυπτογράφηση για να δακτυλογραφηθεί  είναι ίδιο με το ερώτημα αν ο χιονάνθρωπος έχει φύλο. Μου μοιάζει με την αδυναμία του ενήλικα να εμποδίσει το παρελθόν να παίζει με τα νεύρα του,  τιμωρώντας το μέλλον του, που προς το παρόν τουλάχιστον δεν του φταίει σε τίποτα .
Θέλει διαρκή ανανέωση η εμμονή για να είναι δημιουργική .Θέλει και άνοιγμα προς τα έξω.  Όσο της επιτρέπεις να επαναλαμβάνεται  χωρίς να δημιουργεί άνοιγμα τόσο ανώφελη γίνεται. Είναι σαν να επιτρέπεις στο παρελθόν να παίζει με τα νεύρα σου  όπως είπα.

……………………………

Δεν μπορούσα να βήξω καθαρά ούτε και να μην βήξω. Για να μιλήσω ούτε λόγος. Θα έπρεπε το φλέμα να χάσει την πυκνότητα του ή ν αλλάξει θέση.  Όταν συγχύζεσαι η αναπνοή σου αλλοιώνεται  γιατί ο λαιμός σου στενεύει επειδή θέλεις κάτι που εκείνη τη στιγμή δεν σου αντιστοιχεί. Δεν είσαι καλά με το παρόν γιατί είσαι σε μεταίχμιο με το μέλλον και το φοβάσαι. Βλέπεις στο μέλλον τον μπαμπούλα σου . Αυτό σου φέρνει τον πανικό. Είναι ο ορισμός του άγχους.
Σκέφτηκα όμως το πρότζεκτ  «τα τραπεζάκια των λαών». Εξαιρετικό! Λιωμένες διπλωμένες  και ανεμίζουσες σημαίες, όχι ολόκληρες, μόνο χαρακτηριστικές λεπτομέρειες τους  ζωγραφισμένες  σε τραπεζάκια καθιστικών. Με τα συμβολικά, ανά περιοχή και περίοδο χρώματα τους θα έφτιαχναν ένα κολάζ της ζωής. Υλικά και φόρμες θα έφερναν το σύμβολο κοντά στον χρήστη. Τι κομματάκια σημαίας θα ήθελες κοντά σου;  Θες κόκκινο  άσπρο πράσινο κ μαύρο που φέρνει σε Κουβέιτ και Παλαιστίνη  ή  τον χαρούμενο ήλιο της Ουρουγουάης ; Το ηλιοβασίλεμα με το πουλί των Κιριμπάτι ή τις δύο ενωμένες μικρές τριγωνικές ενωμένες σε μία σημαία, την μοναδική με πέντε πλευρές,  του Νεπάλ;
 Θα υπήρχαν και εξειδικευμένες σημαίες ναυσιπλοΐας και  τοπικές, όπως της Σικελίας με το περίεργο όν σε χρώμα σταχιού  που έχει τρία πόδια και επιπλέει  πάνω στην διαγώνιο του κόκκινου και του κίτρινου .
Σημαίες θρησκευτικές,  αθλητικών συλλόγων, πολιτικών κομμάτων και μειονοτήτων θα φτιάχνονταν μόνο κατόπιν παραγγελίας. Έτσι είχε αποφασίσει η κολεκτίβα που θα έβρισκε τον χώρο να στεγάσει τα υλικά και θα δούλευε στην παραγωγή τους.
Όπως το ίδιο είδος άνθρωπου μπορεί να βρίσκει διέξοδο σε άλλη δουλειά ανά τριακονταετία  έτσι  και ο ίδιος άνθρωπος, αν του κλείσει την αναπνοή το παρόν, μπορεί να δει με άλλη οπτική τις ασχολίες και τα ενδιαφέροντα του. Είναι θέμα πίστης στην επιλογή σου.
Το φλέμα είχε πια κατακαθίσει .

.......................................

Αργότερα θα μιλούσα και στο τηλέφωνο σκέφτηκα. Μπορούσα να μιλήσω στο τηλέφωνο εύκολα  γιατί υπάρχει εκτεταμένο πεδίο αποσπασματικών γνώσεων μέσα μου. Έχω άνεση στη μεταφορά εικόνων και καταστάσεων. Είμαι άμεσος, με χιούμορ σε επαγρύπνηση . Δείχνω ενδιαφέρον στο συνομιλητή μου, χρησιμοποιώ τα αυτιά μου και συμβουλεύω σωστά. Αργότερα θα μιλούσα στο τηλέφωνο.


12 σχόλια:

Αλεξανδρος είπε...

πολυ καλο ψουξακο

anageo kako είπε...

Και εντελώς μελαγχολικό...

kathi kara είπε...

Δεν θα έγραφα τίποτα αν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο.

Και εγω δεν θα μπορούσα με τίποτα να κάνω κατι άλλο,το μόνο που ήθελα ηταν να καθήσω να διαβάσω. το κειμενό σου.
Οσο για τα καλοξυσμενα μολύβια ηταν πάντα στην θέση τους .Αυτο που πάντα ξεχνούσα ήταν τις γομολάστιχες,για να σβήνω τα λάθη μου.
Και ετσι έμειναν στο χαρτί για να τα θυμάμαι,και να παιζουν με τα νεύρα μου.



Με μελαγχόλησες!!
Εσυ και ο Μπεκετ

spin είπε...

Απολαμβάνω ...να σε διαβάζω !

Ψουξ είπε...

ρε...είστε φίλοι όλοι....και σας ευχαριστώ....
μελαγχολικό είναι ναι αλλα το κατακάθισα το φλέμα με φλέγμα και πυγμή ;-)
σας ευχαριστώ ...λέω να το τελειώσω με λίγο ακόμα.... να το κάνω σαν κεφάλαιο ας πούμε ...είδωμεν ...
κανονικά θα έπρεπε να αποφασίσω αν είναι ενας που τα λεει (και σε ποιον) ή περισσότεροι


αλλα θα μου την σπάει η δομή ...

Ψουξ είπε...

πλάκα έχει αυτό μ αρέσει είναι ωραίο να τ ακούς ;-)

Ψουξ είπε...

ε μα με συγχωρείς ...μεγαλώνουμε που μεγαλώνουμε να μην ξέρουμε και τι γίνεται μέσα μας;
:-)

Ψουξ είπε...

.....αληθές...;-)
.....................σ΄ευχαριστώ κ για το μαιλ το πρωι

Ianos είπε...

μελαγχολικο αλλα ωραιο...

goldfish είπε...

γεια σου αγαπητέ !!, δεν σε βλέπω στον Βασίλη τελευταία..., όλα καλά ??

Ψουξ είπε...

ναι μια χαρά τρέχω λίγο γι αυτό ...:-)
πάντως σας διαβάζω... έστω και ετεροχρονισμένα

goldfish είπε...

:-)