Ο Μίλτος και ο Ντέμης .




http://psoux.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6.html
Tο παραπάνω  λινκ μου μιλάει για την Θεατρικότητα στην πολιτική ζωή της αρχαίας Ελλάδας. Το διαβάζεις μετά και μόνο αν σου πει κάτι το παρακάτω ποστ, που ανήκει στην ετικέτα  αρχαίοι ελληνικοί χρόνοι .
Τα κείμενα με αυτή την ετικέτα δεν τα γράφω γιατί θέλω να επισημάνω τα "κακά" της αρχαίας Αθηναΐκής δημοκρατίας
( αυτά είναι ελάχιστα μπροστά στην προσφορά της στον πολιτισμό και την επιστήμη).
 Τα γράφω γιατί οι αντιδικίες  των πολιτικών της ηρώων
μαζί με την ψυχολογία που σκιαγραφούν ιστορικές πληροφορίες
 με βοηθούν στην κατανόηση του Όλου.
Δεν καθορίζουν ούτε το "γίγνεσθαι" της εποχής ούτε το "φαίνεσθαι,
 με βοηθούν όμως να καταλάβω καλύτερα το Όλο .


Ο Μίλτος και ο Ντέμης .


Ο Κόδρος ένας από τους πρώτους βασιλείς της Αθήνας εμπλέκεται στον παρακάτω μύθο. Όταν έφτασε χρησμός απ τους Δελφούς που έλεγε πως
«Η Αθήνα δεν θα υποδουλωθεί αν πεθάνει ο βασιλιάς της»
ο Κόδρος βγήκε βράδυ μόνος έξω απ τα τείχη και διεκδίκησε -σκηνοθέτησε καυγά με δύο φρουρούς του αντίπαλου στρατοπέδου  προκειμένου να σκοτωθεί για σώσει την πόλη. Τα κατάφερε κ έγραψε μύθο.


Μετά τον θάνατο  του οι Αλκμεωνίδες από την μία και οι Αιακίδες-Φιλαΐδες από την άλλη κυριαρχούσαν στην πολιτική ζωή του τόπου.
Οι Αιακίδες- Φιλαΐδες κατάγονταν από τον Κόδρο και «έδωσαν» στην αλληλουχία των γενεών τους  τον Σόλωνα και τον Πεισίστρατο. Είχαν καλές σχέσεις με τον Μιλτιάδη  και βρήκαν τον ισχυρότερο σύμμαχό τους στο πρόσωπο του Θεμιστοκλή .
Οι Αλκμεωνίδες από την άλλη έδωσαν τον Κλεισθένη. Ο Κλεισθένης πήρε την εξουσία για την οικογένεια του από τον γιο του Πεισίστρατου μετά από 35 χρόνια. Έδωσαν και τον Περικλή  και τον Αλκιβιάδη.
……………….

Ολόκληρη η περίοδος όμως ήταν γεμάτη  συνωμοσίες, δωροδοκίες με  Περσικά κυρίως χρήματα, εξαγορές, εξαπατήσεις και εξορίες . 


Το μεταξύ 10 γνωστών ηρωικών χρόνων 490-480 π.χ.

Αναστάτωση προκάλεσε στην Αθήνα η άφιξη του Μιλτιάδη από τη Χερσόνησο. Από περιφανή οικογένεια προκάλεσε την ανησυχία των Αλκμεωνιδών που προσπάθησαν με κάθε μέσο να τον εμποδίσουν να αναλάβει οποιοδήποτε αξίωμα ιδίως αυτό του Στρατηγού επειδή είχε παλιούς δεσμούς με τον Πεισίστρατο.
Όταν εξελέγη τελικά στρατηγός, πείθοντας αυτόν που είχε το αξίωμα να του το παραχωρήσει για να ηγηθεί στη μάχη του Μαραθώνα, οι Αλκμεωνίδες κατηγορήθηκαν πως  στην διάρκεια της μάχης έκαναν προδοτικό σήμα στους Πέρσες από τον λόφο  με την αντανάκλαση του ήλιου σε μια ασπίδα . Δυστυχώς για εκείνους ευτυχώς για τους υπόλοιπους εκείνη την μέρα είχε συννεφιά, το σχέδιο δεν ευδοκίμησε .…και  Νενικήκαμεν!

…………….

Στα δέκα χρόνια μεταξύ Μαραθώνα και Σαλαμίνας ο Μιλτιάδης επιχειρεί επιδρομή εναντίον της Πάρου, αποτυγχάνει, τραυματίζεται στο πόδι. Ενώ αργοπεθαίνει από γάγγραινα τον κατηγορούν οι Αλκμεωνίδες  ότι εξαπάτησε τον δήμο όταν εξεστράτευσε εναντίον της Πάρου χωρίς να πάρει την άδεια του. Ο Μιλτιάδης τιμωρείται στην αρχή με θάνατο που μετατρέπεται  σε πρόστιμο 50 τάλαντα. Είναι μεγάλο ποσό που δεν μπορεί να πληρώσει και πεθαίνει στην φυλακή.

Οι Αλκμεωνίδες θριάμβευσαν προσωρινά και ο οπαδός τους Αριστείδης εκλέγεται άρχων το 489 π.Χ.  αλλά οι αντίπαλοι Αιακίδες βγάζουν από το καπέλο τους   έναν ισχυρό, νέο και δραστήριο, εξαιρετικής ικανότητας σύμμαχο… τον Θεμιστοκλή.
 Αυτός το 487 πετυχαίνει τον οστρακισμό του πρώην επώνυμου άρχοντα Ιππάρχου, εγγονού του Πεισίστρατου, και το 486 του Μεγακλή Αλκμεωνίδη (ύποπτο για το σήμα του Μαραθώνος ). Του Ξανθίππου το 484 και του Αριστείδη το 482. 
Το κόμμα των  Αλκμεωνιδών έχει προσωρινά αποκεφαλιστεί. Αλλά το 481 όταν ο περσικός κίνδυνος γίνεται εμφανής ανακαλούνται οι εξόριστοι.

…………

Ο Θεμιστοκλής δεν καταγόταν από κάποια γνωστή οικογένεια . Ο πατέρας ήταν παλιός Αθηναίος και η μάνα του από την Θράκη. Μπόρεσε να πάρει αξίωμα μόνο μετά την μεταρρύθμιση του Κλεισθένη .Ήταν διορατικός και επεκτατικός, ευφυής και φιλοχρήματος.
Μετά την ναυμαχία της Σαλαμίνας "εξασφάλισε" 70 τάλαντα (το μερίδιο του στα λάφυρα) στέλνοντας τα στην Κόρινθο, στον τραπεζίτη  Φιλοστέφανο.
Δηλώνοντας
« Η ζωή του πολιτικού ποτέ δεν είναι ασφαλής, χρειάζεται να έχεις κάτι έξω για ώρα ανάγκης».

Δείγματα όμως της σχέσης το  με το χρήμα έχει και η πιο κάτω ιστορία που αναφέρει ο Ηρόδοτος

«Οι Έλληνες, φτάνοντας στο Αρτεμίσιο, είδαν τον τεράστιο στόλο αραγμένο στους Αφέτες κι όλη τη γύρω περιοχή να κατακλύζεται από στρατό, κατάλαβαν ότι τα πράγματα ήταν πολύ δυσκολότερα απ’ ό,τι περίμεναν. Τους κυρίεψε πανικός κι άρχισαν να συζητούν αν έπρεπε να φύγουν από το Αρτεμίσιο προς το εσωτερικό της Ελλάδας.
 Οι Ευβοείς, όταν αντιλήφτηκαν αυτές τις διαβουλεύσεις τους, παρακαλούσαν τον Ευρυβιάδη (στρατηγό των Σπαρτιατών) να καθυστερήσει για λίγο ακόμη την αποχώρηση, ώσπου αυτοί να μεταφέρουν σε σίγουρο μέρος τα παιδιά τους και τους ανθρώπους των σπιτιών τους….
…καθώς δεν τον έπειθαν, στράφηκαν προς τον στρατηγό των Αθηναίων και πείθουν τον Θεμιστοκλή, εξαγοράζοντάς τον με τριάντα τάλαντα, να ενεργήσει ώστε ο στόλος να μείνει στη θέση του και να δώσει τη ναυμαχία μπροστά από την είσοδο του Ευβοϊκού κόλπου….
….ο Θεμιστοκλής τα πήρε, φώναξε τον Ευρυβιάδη και του έδωσε πέντε από αυτά τάχα πως είναι δικά του κάνοντας τον ν αλλάξει γνώμη.
Από τους υπόλοιπους κλωτσούσε ο Αδείμαντος,  ο στρατηγός των Κορινθίων, κι έλεγε πως θα πάρει τα καράβια του και θα φύγει …απευθύνθηκε και σ αυτόν ο Θεμιστοκλής και διαβεβαιώνοντας τον με όρκους τού είπε:
 «Όχι, εσύ δε θα μας εγκαταλείψεις, γιατί εγώ θα σου δώσω μεγαλύτερα δώρα απ όσα θα σου έστελνε ο βασιλιάς των Μήδων, αν εγκατέλειπες τους συμμάχους».
 Κι μ πος μ ργον, στέλνει στο καράβι του Αδειμάντου τρία τάλαντα ασήμι.
Λοιπόν απ τη μια μεριά τα θύματα  αυτής της δωροδοκίας,  είχαν αλλάξει γνώμη κι είχαν έρθει στα λόγια του, κι απ την άλλη θεωρήθηκε ευεργέτης των Ευβοέων ο Θεμιστοκλής, που εξασφάλιζε μάλιστα και κέρδος· κι από κανενός το μυαλό δεν περνούσε πως κρατούσε τα υπόλοιπα, αλλά όσοι πήραν μερίδιο από τα χρήματα αυτά πίστευαν πως τους ήρθαν από την Αθήνα μ αυτό τον προορισμό.»
………………………

Έκανε κι αλλά βέβαια  ο «Ντέμαρος»
αλλά αυτό το ποστ δεν έχει στόχο να κάνει πλήρη  πορτραίτα μεγάλων ανδρών παρά να επισημάνει τις πολιτικές τακτικές των ετών εκείνων και την σχέση τους με τις σημερινές, ειδικά στη χώρα μας. Τελειώνω με δύο επιγραμματικές περιπτώσεις τέτοιων πολιτικών  τακτικών σε μορφή υστερόγραφου 1 κ 2
1. Από τη Βραυρώνα καταγόταν ο Πεισίστρατος,  Η Βραυρώνα δεν έγινε ποτέ δήμος. Όταν χώρισε την Αθήνα σε δήμους ο Κλεισθένης, την προσχώρησε  στον δήμο των Φιλαϊδών.
 Η αντίθεση των δημοκρατικών προς την τυραννία του Πεισιστράτου ήταν η αιτία.

2. Όλα τα μεγάλα  έργα (π.χ. στύλοι ολυμπίου Διός) που είχε αρχίσει ο Πεισίστρατος (και δεν είχαν τελειώσει)  τ άφησε ανολοκλήρωτα ο Κλεισθένης όταν πήρε την εξουσία μετά απ΄ αυτόν για να μην βοηθήσει την υστεροφημία του.

....................................


 αφιερωμένο στον  Βασίλη Μαρκάκη ;-)