Πολλοί έχουν ένα blog- no 2



Πολλοί φτιάχνουν ένα blog, γιατί θέλουν  να επικοινωνούν τα ενδιαφέροντα και τις σκέψεις τους με άλλους ανθρώπους.
 Χρειάζονται δύο κουβέντες παραπάνω στην καθημερινότητα τους,
επιθυμούν να γνωρίσουν άλλες σκέψεις για τα ίδια πράγματα,
επιδιώκουν να δημιουργήσουν επαφές.
Χαίρονται και τιμούν τους επισκέπτες τους με ότι καλύτερο διαθέτουν 
μοιράζονται με αυτούς πράγματα που πριν ήταν ολότελα δικά τους

Εύγε.


Στη συνέχεια  κάποιες φορές στόχος  μπορεί να γίνει και  η  επισκεψιμότητα.
Οι  μετρήσεις  στα κλικ είναι το πρώτο σημάδι για την στιγμή που η προοπτική των διαφημίσεων αποκτά την πρωτοκαθεδρία  εις βάρος της αρχικά διατυπωμένης ουσίας και το ενδιαφέρον για το πνεύμα των συμβάντων .
Αυτή  φέρνει σταδιακά μια καθαρά  επαγγελματική  οπτική.

Το μόνο μεμπτό που βρίσκω είναι να μην έχει κάποιος επίγνωση του σταδίου που βρίσκεται.




Εκεί όμως, στην διαφοροποίηση τους αρχίζει το θέμα μου 
που θα συμπληρώσω εν ευθέτω γιατί...
ποιος τη γμ την επισκεψιμότητα όταν εγώ βαριέμαι να γράψω άλλο!
το blog το δικό μου ήταν και θα μείνει ερασιτεχνικό με  «ανθρωποκεντρικό προσανατολισμό».
Για τώρα θα μπορούσα βέβαια, εν συντομία, να  περιγράψω τη διαφορά ως έξης:

«Το ένα είδος blog ενδιαφέρεται για το τι συνέβη
το άλλο  σε ποιον, που και πότε συνέβη.

Στο πρώτο είναι σημαντικό  
το πνεύμα των συμβάντων,
στο άλλο  ο μύθος τους,

 Στο ερασιτεχνικό (αυτό εννοώ πρώτο)
η πρόσβαση σ΄ ένα νέο τρόπο ζωής,  
στο επαγγελματικό ο καταμερισμός του ήδη υπάρχοντος.

Τα πρώτο  επιμένει στην αυτόνομη Κοινωνία και το άλλο στην ετερόνομη,
γι αυτό το πρώτο το  διαβάζω, ενω το άλλο με φέρνει σε μια παθητική κατάσταση νύστας. » 

..............................................................................


λινκ του ποστ που έφερε το σημερινό  "πολλοί έχουν ένα blog"  

And the oscar goes to president





Δεν έχω κανένα πραγματικά θέμα με την Αμερική
έχω θέμα με την Πολιτική κ ο Ομπάμα ήταν  αφορμή να το εκφράσω
η αιτία είναι πως δεν υπάρχουν κανονικοί  πολιτικοί
(απ αυτούς δηλαδή  που στην τελική κάνουν το μινιμουμ  κρατώντας τουλάχιστον τα Προσχήματα*)

υπάρχουν μόνο
 υπάλληλοι της Οικονομίας....
 συνδικαλιστές του λαού.....
(ο λαός έχει πρωθυπουργό το δικό του Φωτόπουλο κ αρνείται να το καταλάβει)
διαχειριστές θέσεων στον διοικητικό μηχανισμό που λέγεται κράτος.....
 μιζαδόροι... μιζαδολήπτες.... κομματόσκυλα

και στο βάθος κάτι εξαθλιωμένοι ιδεοληπτικοί ψηφοφόροι
 που ελπίζουν σαν μαλάκες σε αλλαγή φιλοσοφώντας
 ενω  βραχνιάζουν στα φόρουμ στα καφενεία και στις οικογενειακές-φιλικές συγκεντρώσεις υποστηρίζοντας τα αυτονόητα

υ.γ. *τα Προσχήματα δεν είναι η λύση βεβαια δημιουργούν όμως αντιστάσεις.
Κάνουν παρόμοια δουλειά μ αυτή που κάνουν οι δάσκαλοι στο σχολείο
 όταν μπολιάζουν με  ανθρωπιστικές αξίες τους μαθητές τους και δεν τους λένε
 ...."βγείτε έξω  και πατήστε επι πτωμάτων"
γιατί αυτό θα το μάθουν έτσι κ αλλιώς μόνοι τους.

Λέξεις



Λέξεις…
 Μ αρέσει να τις χρησιμοποιώ , να  συνθέτω  μαζί τους ιστορίες, να τις αποδομώ, να τις στήνω στη σειρά έτσι που να σηματοδοτούν μια ψυχική κατάσταση να βγάζουν ένα νόημα  η έστω ν αναπολώ σιωπηλός αυτό που περιγράφουν .
Οι λέξεις με βοηθάνε να επικοινωνήσω, με βοηθάνε ακόμα και στο να  μετρήσω την πνευματική μου φόρμα.
Όχι ότι είναι σπουδαία ούτε ότι κάνει πρωταθλητισμό με την ευρεία έννοια αλλά έχει τις ιδιαιτερότητες της . Μου επιτρέπει να σκανάρω πραγματικά τεράστια σε όγκο κείμενα, σε ελάχιστο χρόνο, να διατηρήσω την  επαφή στις παραγράφους που τα στηρίζουν δομικά  φτιάχνοντας ένα καινούριο καταλληλότερο για την χρήση που αποσκοπώ.
Οι λέξεις μ αφήνουν να εκφράσω την εκάστοτε ψυχική μου κατάσταση ή να βρω τα κατάλληλα λόγια για να δώσω κουράγιο σε φίλους που χρειάζονται την βοήθεια μου, να διατυπώσω κομψά η κρυμμένα τις απόψεις που βολεύουν τους σκοπούς μου , να υποδαυλίσω ή να εκτονώσω μία ένταση.
Οι λέξεις κάποτε μετά την χρήση τους (όταν μ΄ έχουν εξυπηρετήσει όσο μπορούσαν –γιατί δεν μπορούν να το κάνουν πάντα με την ίδια επιτυχία) μου  θυμίζουν και δυσαρεστημένους πελάτες στην αίθουσα αναμονής οδοντιατρείου ή ταλαίπωρους φορολογούμενους στο μητρώο ή το εισόδημα μιας εφορίας.
Τότε τις βλέπω σαν παρωχημένα υλικά ανακύκλωσης του ίδιου πάντοτε τίποτα… να εδώ μ αρέσει  για πρώτη φορά σήμερα  η διαδοχή τους .Την κρατάω και προσθέτω τον τίτλο
Λέξεις …..παρωχημένα υλικά ανακύκλωσης του ιδίου πάντοτε τίποτα.
Δεν την πιστεύω την πρόταση αλλά μου αρέσει γιατί κάποιες στιγμές θα μπορούσε να ισχύει ολοκληρωτικά και άλλες καθόλου. Ανάλογα το πρόσωπο που θα την έλεγε  και την στιγμή του.Ανάλογα με το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα ξεφουρνιζόταν.


Πολλοί έχουν ένα blog.



Πολλοί έχουν ένα blog, γιατί το έχουν και τι το κάνουν;
- γιατί λατρεύουν να επικοινωνούν χρυσέ μου
Τι επικοινωνούν;
-τα ενδιαφεροντά τους, τις σκέψεις τους για διάφορα θέματα
Με ποιο τρόπο επικοινωνούν;
- με το είναι τους , με τις επιλογές των θεμάτων τους ,με την παρουσία τους σε αλλα σαν επισκέπτες
....................................................................

Και εκεί αρχίζει το θέμα μου ....
πως φέρεται δηλαδή κανείς σ΄ενα σαλόνι (blog) σαν επισκέπτης
και πως φέρεται  όταν ανοίγει το σαλόνι του σε άλλους επισκέπτες.

Δέχεται επισκέπτες κ πραγματοποιεί  επισκέψεις έτσι κ αλλιώς
γιατί εχει ψυχολογικό θέμα με την μοναξιά (με τον εαυτό του δηλαδή)
ή κάνει τις  επιλογές του;

Ξεχωρίζει τους ανθρώπους;  σ΄αυτός που είναι διαθέσιμοι για πάρε δώσε
απ τους άλλους που είναι μόνο στο πάρε κ φύγε;
Εχει;  ιδιαίτερα σαν οικοδεσπότης πρωτόκολλο συμπεριφοράς
ή κλικ και σχόλιο ναναι κ οτι θέλει ας είναι;
......................................



Παρακάτω κ  επι του ιδίου θέματος πάντα μην ξεφευγει η προσοχή σας παρακαλώ
μία υπόθεση θα  κάνουμε
 διότι δύσκολο πράγμα ο γραπτός λόγος (χρειάζονται κ παραδείγματα)
αν σε χαλάει βέβαια μπορείς  να τον αποφεύγεις ή να τον χρησιμοποιείς με φιδέ


αλλα Αν υποθέσουμε πως
το  σαλόνι του Βαγγέλα του ρουστικ
προσελκύει περισσότερο τούτη την άνοιξη
 την μικροκοινωνία  των εξιδικευμένων προβληματισμών
που παλαιότερα  προσείλκυε το σαλόνι του Τεό του ροκοκο
....πως νοιώθει ο Τεό;

1. Κουλαριστός ακολουθεί την τάση; γλυτώνοντας και τους μπελάδες που φέρνει μια μάζωξη στο σπίτι σου
2.Βγαίνει  κοντράριαν σαν ωκεανολόγος κυματολόγος αφού έχει πιει νερό στην πατητή
  κατηγορόντας την ρουστικιά σαν  ξεπερασμένο-Καθυστερημένο μοντέλο επίπλωσης
 αλλάζοντας ταυτόχρονα κ τον δικό του ροκοκό  διάκοσμο  μ ενα μινιμαλ επταθέσιο καναπεδάκι -μαιμου φιλιπ σταρκ- αποσκοπώντας σε επιφωνηματικού χαρακτήρα  συννενοήσεις τύπου
ουαου! .....Οου .....ρεσπεκτ .....χε χε χε ...κ αμάν αμάν

3.Νοιώθει πως έχει θέση στην κοινότητα έτσι κ αλλιώς ή καταβάλει  προσπαθεία για να μείνει-επιβληθεί σ αυτήν;
 Νοιώθει οτι αυτός έχει ανάγκη για την ψυχική του ισορροπία την κοινότητα ή
οτι εκείνη έχει ανάγκη ανθρώπους σαν κι αυτόν;
4. στην τελική είναι σταθερα μονοσήμαντος (ξεροκέφαλος)
 κ πρέπει να μονοπωλει το ενδιαφέρον;
 να έχει τον τελευταίο λόγο; να κάνει τα καλύτερα αστέια τις καλύτερες πολιτικές
 (κ οχι μόνο) προβλέψεις
 ....να αναλύει σε βάθος (τόσο όσο μόνο οι ακτίνες Χ μπορούν να το πετύχουν) τα πάντα όλα......
 ή  καμμία σχέση με όλα αυτά;

5.Κάτσε να γράψω κ ενα με bold
Εχει δικό του χαρακτήρα ; 


υ.γ.  προσωπικά έχω βαρεθεί να δέχομαι στο σαλόνι μου
 αυτός είναι και ο λόγος που τα καλύτερα μου ποστ πάνε 4-5 χρόνια πίσω....
είναι ανοιχτό βέβαια ακόμα
(έρχεται μια καθαρίστρια μια φορά τον μήνα περίπου και τακτοποιεί)
 υπάρχει κ μια λεμονάδα στο ψυγείο...αλλα μέχρι εκεί
Προτιμώ να επισκέπτομαι σαλόνια που οι ιδιοκτήτες τους πληρούν τα κριτήρια που προαναφέρω
βγάζοντας με από μπελάδες.



αφιερωμένο στον Καθε Στερημένο ιντερντικό τρωγλοδύτη
από μένα που σήμερα το πρωι ήθελα 
να επιτελέσω ένα φαντασιακό κοινωνικό έργο
  πριν στρωθώ στην δουλειά.