Ο Αίγισθος!


Πρόλογος

«το μαρτύριο του Ταντάλου».

O Γιός του Δία ο Τάνταλος είχε το προνόμιο να επισκέπτεται τους Θεούς στον Όλυμπο να διανυκτερεύει και να συνομιλεί μαζί τους απολαμβάνοντας νέκταρ και αμβροσία.
Παρ όλα αυτά δεν ήταν σίγουρος για την παντογνωσία τους και αποφάσισε να τους δοκιμάσει με τον εξής τρόπο: Σκότωσε τον γιο του, τον Πέλοπα, τον μαγείρεψε και τον σερβίρισε για γεύμα στους θεούς.
Εκτός από την Δήμητρα που ήταν συγχυσμένη από την απώλεια της κόρης της Περσεφόνης οι θεοί το κατάλαβαν και ο Δίας με έναν κεραυνό τον έστειλε στον κάτω κόσμο.
Στον κάτω κόσμο ο Τάνταλος ζούσε δίπλα σε καρποφόρα δέντρα και σε μια λίμνη με νερό. Μόλις όμως άπλωνε το χέρι του να κόψει καρπούς ή όταν έσκυβε να πιει νερό αμφότερα εξαφανίζονταν ως δια μαγείας.
Η τιμωρία αυτή έμεινε γνωστή ως.. «το μαρτύριο του Ταντάλου».

Μετά οι θεοί αποφάσισαν να επαναφέρουν στη ζωή τον αδικοχαμένο Πέλοπα.
Η μοίρα Κλωθώ συνταίριαξε υπομονετικά τα μέλη του, η Δήμητρα αντικατέστησε το κομμάτι που έφαγε μ΄ ένα άλλο από ελεφαντόδοντο! Και καθώς ο τράγος παν χοροπηδούσε από χαρά η Ρέα του εμφύσησε ζωή.


Μυθολογία 1

Ο Γιός του Άρη ο Οινόμαος γέννησε μια πανέμορφη κόρη, την Ιπποδάμεια Που όμως δεν επιθυμούσε επ’ ουδενί να παντρέψει γιατί είχε πιστέψει σε χρησμό που έλεγε πως: ο γαμπρός του θα τον σκότωνε
Έτσι παρεμπόδιζε τον γάμο της υποχρεώνοντας σε αρματοδρομία, -με στοίχημα την ζωή του- τον κάθε υποψήφιο μνηστήρα..
Στην αρματοδρομία τα περιθώρια νίκης ήταν ανύπαρκτα γιατί ο Οινόμαος έζευε στο άρμα του/ τα ανίκητα (θεϊκά σε δύναμη και αντοχή) άλογα του πατέρα του έτσι νικούσε εύκολα ,σκότωνε τον αντίπαλο και του έκοβε το κεφάλι
Αφού είχε καρφώσει ήδη δώδεκα κεφάλια, σε πασσάλους γύρω από το ανάκτορό του, καυχήθηκε πως αν συνέχιζε θα μπορούσε να χτίσει ένα ανάκτορο μόνο με κεφάλια . Το καύχημα - αλαζονεία αυτό οι θεοί το θεώρησαν ύβρη και την Τιμώρησαν! στέλνοντας του τον Πέλοπα για υποψήφιο γαμπρό.

Ο Πέλοπας (με την βοήθεια τους) δωροδόκησε τον ηνίοχο του Οινόμαου, τον Μύρτιλο (που ήταν γιός του Ερμή) τάζοντας του το μισό βασίλειο και μια νύχτα με την Ιπποδάμεια.
Ο Μύρτιλος που ήταν κρυφά ερωτευμένος μαζί της δέχτηκε. Αντικατέστησε τα καρφιά, που συγκρατούσαν τους τροχούς στο άρμα του Οινόμαου, με άλλα κέρινα που έλιωσαν γρήγορα, με αποτέλεσμα το άρμα ν΄ ανατραπεί. Έτσι ο Πέλοπας νίκησε και σκότωσε τον Οινόμαο.
Από φόβο όμως (μήπως κάποτε μαθευτεί η αλήθεια) σκότωσε τον Μύρτιλο, προφασιζόμενος πως επιχείρησε να προσεγγίσει ερωτικά την Ιπποδάμεια.
Στη συνέχεια για να εξιλεωθεί έχτισε τον πρώτο ναό - για τον θεό Ερμή - στην Πελοπόννησο , και κενοτάφιο για τον Μύρτιλο στον χώρο της αρχαίας Ολυμπίας.

Οι θεοί όμως δεν τον συγχώρεσαν και τον εκδικήθηκαν στην επόμενη γενιά.

Έκανε 3 γιούς.
Ο Ατρέας, ο πρωτότοκος, παντρεύτηκε την Αερόπη και έκανε μαζί της δυο γιους τον Αγαμέμνονα και τον Μενέλαο.
Η Αερόπη όμως δεν του στάθηκε πιστή, για την ακρίβεια δεν κράτησε ούτε τα προσχήματα. Έτσι έκανε άλλους δυο γιους με τον αδελφό του, τον Θυέστη .
Όταν η σχέση τους αποκαλύφθηκε, ο Ατρέας αρχικά εξόρισε τον αδελφό του και μετά (με την βοήθεια του Δία ) σκότωσε την Αερόπη .
Στη συνέχεια, ενθυμούμενος πιθανά τον παππού του Τάνταλο, σκέφτηκε μια πιο σκληρή τιμωρία ανακάλεσε τον Θυέστη από την εξορία και του παρέθεσε δείπνο με τις διαμελισμένες σάρκες των παιδιών του (τα Θυέστεια δείπνα).

Ο Θυέστης θέλοντας να πάρει εκδίκηση ζήτησε και πήρε χρησμό από τους Δελφούς. Σύμφωνα με τον οποίο "έπρεπε να κάνει παιδί με την κόρη του, την Πελοπία".
Πήγε λοιπόν στη Σικυώνα όπου ήταν ιέρεια η Πελοπία
την βρήκε νύχτα να θυσιάζει στην θεά, και, διστάζοντας να βεβηλώσει την τελετουργία, κρύφτηκε σε κοντινό άλσος.

Σε λίγο καθώς εκείνη οδηγούσε το γιορτινό χορό, γλίστρησε σε μια κηλίδα αίμα πού έσταξε από το λαιμό της μαύρης προβατίνας πού είχε θυσιάσει / μάτωσε το χιτώνα της και έτρεξε αμέσως στη λιμνούλα του ναού. Γδύθηκε και ενώ έπλενε το λεκιασμένο χιτώνα, ο Θυέστης πετάχτηκε από το άλσος και τη βίασε .

Η Πελοπία δεν τον αναγνώρισε, επειδή φορούσε μάσκα, κατάφερε όμως να του κλέψει το σπαθί, το οποίο μετέφερε στο ναό και το έκρυψε κάτω από το βάθρο του αγάλματος της Αθηνάς. Ο Θυέστης παίρνοντας είδηση το άδειο θηκάρι φοβήθηκε ότι θα τον αναγνώριζαν και απέδρασε στη Λυδία, στη γη των προγόνων του .
…………………………………

Τρομοκρατημένος και ο Ατρεύς από τα επακόλουθα του εγκλήματος του απευθύνθηκε και εκείνος στο μαντείο των Δελφών όπου του είπαν: "ανακάλεσε τον Θυέστη από την Σικυώ­να "
Έτρεξε γρήγορα αλλά έφτασε αργά! στη Σικυώνα και δεν κατάφερε να συναντήσει τον αδελφό του
Πρόλαβε όμως να συναντήσει την Πελοπία, που του άρεσε, και νομίζοντας πως είναι κόρη του βασιλιά Θεσπρωτού …του τη ζήτησε για γυναίκα . Εκείνος θέλοντας να γίνει σύμμαχος ενός τόσο ισχυρού βασιλιά δεν μαρτύρησε την αλήθεια στον Ατρέα και έγινε αμέσως ο γάμος.
Όταν έφτασε η ώρα, η Πελοπία γέννησε το γιο της από τον Θυέστη , αλλά τον άφησε έκθετο στο βουνό. Εκεί τον βρήκαν γιδοβοσκοί που τον έδωσαν σε μια κατσίκα να τον τρέφει – εξ ου και το όνομα του, Αίγισθος, «αιγοτραφής» .
Ο Ατρέας πιστεύοντας ότι το παιδί ήταν δικό του και ότι η Πελοπία προσβλήθηκε απλώς από κάποια παροδική τρέλα, (όπως συμβαίνει με αρκετές γυναίκες ύστερα από τη γέννα) Πήρε τον Αίγισθο από τούς γιδοβοσκούς και τον μεγάλωσε ως κληρονόμο του.



6 σχόλια:

ΣΟΛΩΝ είπε...

πωπωπω! της πουτάνας γινόταν ρε φίλε
μ'αυτούς, αν δεν πρόσεχες θα πάθαινες ότι αυτός στο ανέκδοτο, που φώναζε "Λίγη τάξη ρε παιδιά. Έχω φάει δέκα κι έχω ρίξει ένα"....

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ είπε...

να οργανωθουμε

ΨουΞ είπε...

εμένα με πεθαίνει εκεί που λέει ο μύθος πως ...

"καθώς εκείνη οδηγούσε το γιορτινό χορό, γλίστρησε σε μια κηλίδα αίμα πού έσταξε από το λαιμό της μαύρης προβατίνας πού είχε θυσιάσει / μάτωσε το χιτώνα της και έτρεξε αμέσως στη λιμνούλα του ναού. Γδύθηκε και ενώ έπλενε το λεκιασμένο χιτώνα...."

:-))

Ilias D. είπε...

Εμας θελουν να μοιασουν οι Ευρωπαιοι;την κατσαμε τη βαρκα.
Νικο τα συγχαρητηρια μου.

Υγ. μηπως αρχισαν να μας μοιαζουν κ μας φερονται ετσι;

Ilias D. είπε...

το Νικο = Γιαννη
...δεν παμε καλα

ΨουΞ είπε...

Σ΄ευχαριστώ πολύ Ηλία

Καλό μήνα !