Πολιτική κουβέντα



 Ποιοι την κάνουν; και κάτω από ποιες συνθήκες;
Είναι μια κουβέντα που γίνεται από πολίτες; από πολιτευτές ή από πολιτικούς;
Πως μιλάμε εμείς  μεταξύ μας πολιτικά; 
..δεν λέω μ΄ αυτούς που απ΄ το παρελθόν έχουμε διαπιστώσει πως ταιριάζουν οι απόψεις μας ή ανήκουμε ήδη στον ίδιο πολιτικό χώρο  αλλά με άλλους από άλλους χώρους...
πως ακριβώς το κάνουμε;

Τι συναισθήματα μας καταλαμβάνουν την ώρα που ακούμε ή μιλάμε με την αντίθετη άποψη;  Ακούμε συχνά; ή συνήθως μιλάμε; 
Τι ελπίδες έχουμε την ώρα που αρχίζει η κουβέντα με το «αντίπαλο δέος» να μάθουμε κάτι παραπάνω; Να μας ανοίξει αυτό το «αντίπαλο δέος» μια άλλη οπτική γωνία για τα πράγματα;
Τι πιθανότητες δίνουμε στον εαυτό μας να σταθεί τυχερός και να φύγει πλουσιότερος σε ιδέες απ ότι όταν ξεκίνησε την κουβέντα;
Πόσες φορές σκεφτόμαστε κατά την διάρκεια  της «ρε τι βρωμοκόμματίδης είναι τούτος»
Πόσες φορές μένουμε με το στόμα ανοιχτό μπροστά σ΄ ένα επιχείρημα του αντιπάλου λέγοντας μέσα μας χωρίς λογοκρισία «ναι αυτό στέκει»
Και πόσες δεν προσπαθούμε να το πασαλείψουμε παρεμβάλλοντας ένα δικό μας «ότι ναναι» για να πάμε παρακάτω και να ξεχαστεί ο ρούμπος του αντιπάλου.
Μας ενδιαφέρει κυρίως να προσηλυτίσουμε; να επιβεβαιωθούμε; να μάθουμε; να κρατήσουμε πιθανότητες για προνόμια; να διαφυλάξουμε υπάρχοντα μήπως; ή να νοιώσουμε κάτι  ;
Όταν μιλάμε για πολιτική υπάρχουν σκέψεις που δεν ανταλλάσσονται με αντιπάλους ενώ διατυπώνονται σε συμμάχους;
Όταν κάνεις την πολιτική κουβέντα έχεις στόχους; Εννοώ την κάνεις για να καταλάβεις τι σου γίνεται κ να ψηφίσεις καλύτερα… ή την κάνεις για να ενταχθείς λίγο λίγο στα κοινά  
π.χ. να θέσεις υποψηφιότητα στον σύλλογο γονέων κηδεμόνων του χ σχολείου της Κ περιφέρειας…..
να αντιπροσωπεύσεις τον επαγγελματικό σου κλάδο σου στην περιφέρεια Λ…
να γίνεις υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος ή δημοτικός σύμβουλος  για την κοινότητα Ξ ή τον δήμο Η ;
Κάνοντας ή προσβλέποντας σε κάτι τέτοιο κινείσαι μόνος σου με δικές σου ιδέες και απόψεις ή είσαι ήδη σε κάποιο κόμμα;
Αυτούς με τους οποίους  αγωνίζεσαι παρέα; τους εκτιμούσες από πριν; Τους γνώρισες και τους εκτίμησες τώρα; τους ξεχωρίζεις σε επικίνδυνους ή οχι για τις δικές σου βλέψεις;
Έχεις βλέψεις, ή πάνω απ΄ όλα το κοινό και υπεράνω προσώπων ωφέλιμο;
(Ναι ρε υπάρχει και τέτοιο αλλά είναι  θεωρητικό μην τρελαίνεσαι )
Κατά την διάρκεια της προάσπισης του κοινού συμφέροντος.. εποφθαλμιούσες τις επιτυχίες των αντιπάλων και τους έβαζες τρικλοποδιές σαν αντιπολίτευση; ή τους βοηθούσες αν πρότειναν κάτι καλό για τα κοινά; Πόσες φορές πρότειναν οι αντίπαλοι κάτι καλό για τα κοινά;
Σκέφτηκες ποτέ πως όσες φορές έκαναν οι αντίπαλοι κάτι καλό για τα κοινά τόσες φορές μπορείς να κάνεις και εσύ…..
ή εσύ θα έκανες σίγουρα παραπάνω γιατί αυτοί δεν ήξεραν ακριβώς πως έπρεπε να γίνει και ενδιαφερόντουσαν κυρίως για την βολή τους.
Νομίζεις πως είναι κανείς δυνατότερος του περιβάλλοντος του και μπορεί να το βελτιώσει ή αυτό ανήκει στη σφαίρα της φαντασίας;
Τι γνώμη έχεις για την κομματική πειθαρχία; Γνωρίζεις πως επιλέγουμε με τις βουλευτικές εκλογές τους αντιπροσώπους μας; Ή θεωρείς ότι κυρίαρχο ρόλο παίζει η "αντιπροσωπεία"; Θα ψήφιζες τον Γκάντι αν ζούσε και κατέβαινε ανεξάρτητος μεμονωμένος επειδή σε είχε πείσει ή θα του έλεγες με την βαθιά σοφία που σε διακρίνει ως Έλληνα της μεταπολίτευσης …..συνοδεία αναστεναγμού!! «όποιος βγει απ΄ το μαντρί τον τρώει ο λύκος δικέ μου»

Καυλώνεις με την πολιτική εξουσία;…. πως νιώθεις κοιτώντας προς τα «σαλόνια της ελιτ των πολιτικών μας επιλογών»; Θα ήθελες να είσαι και συ εκεί; Καταπλακώνεις μια μύχια κορύφωση που σου λέει πως αν ήσουν εκεί κοντά ή ζωή σου θα ήταν αλλιώς;

Έλα ρε  μην ντρέπεσαι πες ναι ή όχι
Σου έρχονται γέλια  στην φράση
«σαλόνια της ελιτ των πολιτικών μας επιλογών
ή κλάματα επειδή δεν ανήκεις σ΄ αυτή;

Άντε ντε
40 -50 60 χρονών έγινες… λέγε σκάστο το παραμύθι..
Θα θελες νασαι  Θέμος Αναστασιάδης ας πούμε 
Υιος Βαρβιτσιώτη; Σάββας Τσιτουρίδης; Νελσον Μαντέλης; 
Πέτρος Τατσόπουλος; Άδωνις Γεωργιάδης;
ή μήπως σκέτος Λαλιώτης (και θείο βρέφος  και θεϊκό timing στην απόσυρση) ;



13 σχόλια:

ΣΟΛΩΝ είπε...

Τώρα τι να σου πρωτοαπαντήσω? τους κάλυψες όλους ρε Γιάννη!
Εγώ απλώς κάθομαι στον καναπέ, κάνω συνέχεια αυτοκριτική για τους μαλάκες που ψήφιζα τόσα χρόνια, και κάθομαι και περιμένω μήπως βρεθεί κάποιος που να μας τραβήξει μπροστά, να μας βγάλει από το τέλμα, να κάνει ότι κάθαρση απαιτείται χωρίς να κοιτάει τις δημοσκοπήσεις.
Να σκέφτεται πως θα είναι η Ελλάδα μετά από τριάντα χρόνια κι όχι στις επόμενες εκλογές....
φθάνει βέβαια να αρχίσει την κάθαρση από τους ΑΛΛΟΥΣ...

ΨουΞ είπε...

Θα βρεθεί! αν θελήσουμε να βρεθεί.
Αν θελήσουμε να τον βρούμε πρώτα σε μας.
Αν επικεντρωθούμε σε μας και όχι στους "μυαλοπώληδες" και τους "πλασιέ" που μας περιτριγυρίζουν.

ΣΟΛΩΝ είπε...

χλωμό το βλέπω...

ΨουΞ είπε...

:-)...
ας μην γίνει κιόλας δεν θα σκάσω Σόλωνα

Το βασικό μου θέμα είναι να να βολευτώ στον "καναπέ" μου που τον έχω σε μεγάλη εκτίμηση!

Μεταφορικά το λέω δεν εννοώ να μην κάνω τίποτα..
εννοώ να κάνω οτι μπορώ για να ταχω καλά με μένα....να νοιώθω ζωντανός και δημιουργικός ...να φροντίζω το μυαλό κ το σώμα μου ...όσο με παίρνει μέσα σ΄αυτό το περιβάλλον που μου έτυχε.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΑΡΚΑΚΗΣ είπε...

Γιάννη μου, από τα βάθη της ψυχής μου και με όλη την συμπάθεια και εκτίμηση, τις θερμότερες ευχές μου για ένα δημιουργικό, ειρηνικό , γαλήνιο , νέο έτος.
Καλές Γιορτές.

Nikolaos T. είπε...

Χρονια πολλα και ευτυχες το νεο ετος ...το 2014 να μπορεσεις να πραγματοποιησεις οτι δεν εκανες τα προηγουμενα χρονια...καλες γιορτες με υγεια

ΨουΞ είπε...

Παιδιά!
απ΄το στόμα σας και στου θεού τ΄αυτί!

σας ευχαριστώ πολύ και εύχομαι με την σειρά μου τα καλύτερα για σας! ...απ΄το γύρισμα του χρόνου και μετά η τύχη να είναι δίπλα σας!!

Ευχαριστώ!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ είπε...

χρονια πολλα φιλαρακοοοοο

ΨουΞ είπε...

Χρόνια πολλά και σε σένα φιλαράκο

γεμάτα Καρποφόρες προσπάθειες
και Τυχερές ιδέες....:-)

Στάθης Παπαβασιλείου είπε...

Φίλτατε Γιάννη, Καλή Χρονιά (11/12).
Νομίζω ότι στο πρόβλημα που θέτεις, θα πρέπει αν θέλομε να λειτουργήσει η παντέρμη η δημοκρατία κατ΄αρχήν να θέσομε τέρμα στην "ιδιώτευση".
Είναι ένα πολιτικό σύστημα που για να λειτουργήσει, αν θέλομε να λειτουργήσει και αν θα λειτουργήσει ακόμη και να θέλομε, χρειάζεται κόπος και δαπάνη και χρόνου και φαιάς ουσίας και μερικές φορές προσωπική σωματική εργασία. Θέλει επίσης συνεχή εγρήγορση εκ μέρους των συμμετεχόντων και ιδιαιτέρως όσων βρίσκονται στην αντιπολίτευση.
Το δεύτερο πράγμα που χρειάζεται είναι να διακινδυνεύσει κανείς κάτι, είτε αυτό είναι υλικό είτε πνευματικό.
Υλικό σημαίνει μερικές φορές το σώμα του, καθώς για να σταθεί η δημοκρατία θα πρέπει ο ενσυνείδητος πολίτης να σταθεί απέναντι στο κατάφρακτο κράτος και να κινδυνεύσει η σωματική του ακεραιότητα. Για να το κάνει αυτό όμως θα πρέπει ο λόγος να είναι σοβαρός, όπως ορίζεται από τον Θουκυδίδη.
Ένας τέτοιος λόγος π.χ. είναι η λεγόμενη έμμεση εκπροσώπηση, όπου από την στιγμή που κάποιοι εκλέγονται μπορούν να κάνουν τα αντίθετα εκείνων για τα οποία έλαβαν εντολή να κάνουν, όπως συμβαίνει τώρα.
Πνευματικό πάλι σημαίνει να θέσει σε δημόσια συζήτηση τους πόθους και τα όνειρά του και να δει αν η πλειοψηφία θα τα ενστερνισθεί η όχι.
Δεν βλέπω ούτε το ένα να συμβαίνει, ούτε το άλλο εκ μέρους ανθρώπων τους οποίους εκτιμώ και σέβομαι.
Περισσεύει η ασφαλής παθητικότητα και η εθελοδουλία, έναντι της επικίνδυνης ενεργητικής συμμετοχής και του ακόμη πιο επικίνδυνου πόθου για ελευθερία.

ΨουΞ είπε...

Καλή χρονιά επίσης αγαπητέ γείτονα.
:-)
Με αφορμή το σχόλιο σου μου δίνεται η ευκαιρία να κάνω ένα δεύτερο λιτό ποστ (ίσως πιο ουσιαστικό από το ίδιο το ποστ) στην στήλη των σχολίων.
Πράγμα όμως που θα επιχειρήσω μέσα στο Σ/Κ που μόλις άρχισε.

συνεχίζεται..

ΨουΞ είπε...

Νομίζω πως όποια και αν είναι τ αρνητικά συμπτώματα που παρουσιάζουμε (ως Ελληνες) αυτά προέρχονται από την παιδεία μας.
Γι αυτό πιστεύω πως δεν μπορούμε να βελτιωθούμε χωρίς να βελτιώσουμε την παροχή παιδείας.
Της λείπει η συνεργασία και ο σκοπός..ο στόχος.
Οταν δεν μάθεις να συνεργάζεσαι με συμμαθητές σου (απ΄το δημοτικό ακόμα) δεν θα μπορέσεις να συνεργαστείς ποτέ με κανέναν για κάποιο κοινό σκοπό.

Στο κυρίως ποστ γράφω για "το κοινό και υπεράνω προσώπων ωφέλιμο" αναφέροντας ειρωνικά "μην ανησυχείς θεωρητικό είναι"

αυτό το γράφω για εμάς

γιατί για άλλους λαούς δεν είναι έτσι
....το εβραιόπουλο για παράδειγμα πριν την απ΄ ολα τ΄ άλλα Μαθαίνει και από το σχολείο μα κ από την οικογένεια του οτι ανήκει στην κοινότητα του ...
("έμανα"
ή κάπως έτσι προφέρεται )
αυτή η συμβολική λέξη για την κοινότητα για το έθνος την ομάδα του όπως θέλεις πες το .
Εδώ τι;
Οικογένεια! πρώτα
και αν δεν υπάρχει θέμα με αυτήν
Η Πάρτη μου!

Δεν κακίζω κανέναν
..ούτε εγώ μπορώ να το κάνω καλά - γιατί δεν μπορώ να δω "κοινότητα" στα πρόσωπα αυτών που ασκούν εξουσία στους εκάστοτε διοικητικούς μηχανισμούς-

Δεν παύω να βλέπω όμως τι λείπει γύρω μου
τι μας λείπει σαν λαός

και δεν μιλάω μόνο για τα μεγάλα όπως η επιβίωση του καθένα-
που μπορεί να είναι και δύσκολη η υπέρβαση -

μιλάω και για τα μικρά
καθημερινά ζητήματά όπως η καθαριότητα στους
δημόσιους χώρους για παράδειγμα
(ακτές -δρόμοι - πλατείες)

σ΄αυτά πραγματικά νοιώθω οτι έχουμε τελειώσει σαν λαός και δεν το ξέρουμε!

οτι δεν έχει υπάρξει Παιδεία για τον καθένα από μας
δεν έχουμε εκπαιδευτεί για τίποτα απλά χάσαμε χρόνο...
Για να μην μακρηγορώ να πω μια πληροφορία που ίσως να μην είναι γνωστή παρά μόνο σε εξειδικευμένους χώρους

Η Φινλανδία έχει ψηφιστεί απ΄τα υπόλοιπα κράτη της Ένωσης σαν η χώρα με το καλύτερο σύστημα εκπαίδευσης - παιδείας
....
στο σύστημα της (από το δημοτικό μέχρι την είσοδο στο Πανεπιστήμιο μιλάω )
δεν υπάρχουν τεστ, ούτε εξετάσεις ούτε εργασίες σε ατομικό επίπεδο
παρά μόνο Ομαδικές!

οι άνθρωποι μαθαίνουν να Συνεργάζονται ...τους το επιβάλλει το σύστημα τους .

εδώ ...άλλα κόλπα..."Νιγηριανά" στην ουσία ....
"Δυτικά" στην επικάλυψη τους.

Με αποτέλεσμα δύσκολες στιγμές σαν και αυτές που περνάμε τώρα να φαίνεται η πραγματική ΓΥΜΝΙΑ του λαού ...δεν υπάρχει ούτε ένας άνθρωπος έστω των γραμμάτων να μιλήσει να αρθρώσει λόγο.
Τίποτα...
μόνο κριτική στους άλλους και τσάμπα Μαγκιά.
........................

δυστυχώς .....
θα ζήσουμε ο καθένας με τις εξαιρέσεις που ανακαλύπτει στον δρόμο του ...

και που επιβεβαιώνουν τον κανόνα.


Στάθης Παπαβασιλείου είπε...

Φίλτατε Γιάννη,

Θὰ παρακαλέσω νὰ μοῦ ἐπιτρέψῃς νὰ πῶ δύο κουβέντες γιὰ την Παιδεία.
Η Παιδεία εἶναι μία πολυδιάστατη διαδικασία καὶ ἐμπειρία τόσο γιὰ τὸν δάσκαλο ὅσο καὶ γιὰ τον μαθητὴ.

Απομονώνω τέσσερις ἀπὸ αὐτὲς:

1. Το περιεχόμενο τῆς Παιδείας πρέπει νὰ εἶναι κατ'αρχὴν πρακτικό καὶ ὠφέλιμο στὴν καθημερινὴ ζωὴ γιὰ τὸν καθένα ξεχωριστὰ.
Παραδείγματος χάριν μαθαίνει κανεὶς στὸ σχολεῖο νὰ βὰζῃ μιὰ πρόκα σωστὰ, ἤ δυὸ τοῦβλα στὴν σειρὰ, ἤ νὰ φυτεύῃ φασολιὲς καὶ ντοματιὲς, ἤ να περιποιῆται ἕνα οἰκόσιτο ζῶο ἤ νὰ ἰσιώνῃ μιὰ σανίδα; Μὲ ἄλλὰ λόγια διδάσκεται κάτι πρακτικὸ ποὺ θα τὸν κάνῃ αὐτάρκη στὴν ζωὴ του ἐξυπηρετῶντας βασικὲς του ἀνάγκες ὅπως στέγαση καὶ τροφὴ;
Ὄχι. Διότι ἡ χειρωνακτικὴ ἐργασία ἐξοβελίσθη εὶς τὸ πῦρ τὸ ἐξώτερο ἐπὶ τῶν δικῶν μου ημερῶν τουλάχιστον.
Τὸ ἑπομένο στάδιο εἶναι πιο πολύπλοκες ἐργασίες στὸν ἴδιο κύκλο ὅπου μαθαίνει κανείς τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ὁμαδικῆς ἐργασίας γιὰ τὴν ἐπίτευξη ἑνὸς σκοποῦ.

2. Τὸ δεύτερο συστατικὸ τῆς Παιδείας εἶναι νὰ μάθῃ κανεὶς τὶ εἶναι ὡραῖο, μὲσα ὰπὸ τὶς Τέχνες.
Στὰ "Τεχνικὰ" ἀφιερωνόταν πάντα ἡ τελευταία ὥρα στὸ Γυμνάσιο κι αὐτὴ λειψὴ. Ἄσε τὴν Μουσικὴ. Θέατρο ἀνύπαρκτο.

3. Τὸ τρίτο συστατικὸ τῆς Παιδείας εἶναι νὰ διδάξῃ αὐτὸ ποὺ εἶναι ἀληθινό. Στις ἐπιστῆμες, στὸν γραπτὸ λόγο στὴν φιλοσοφία, στὴν τεχνολογία.
Ὁ δάσκαλος ὀφείλει νἀ γνωρίσῃ τὸν μαθητὴ του μ'αυτὸ τὸν φοβερὸ ἀγῶνα τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἀποσπάσῃ τὰ μυστικὰ τῆς φύσης καὶ τοῦ Ἑαυτοῦ του ἀπὸ τὸν ἴδιο του τὸν ἑαυτὸ, νὰ συνομιλήσῃ μαζύ της, νὰ τὴν ἀγαπήσῃ καὶ ἐκείνη νὰ τὸν ἀγκαλιάσῃ αὐτὴ μὲ τὴν σειρὰ της.
Νὰ γνωρίσῃ τὰ ὅρια τῆς διανόησης καὶ τὸν λόγο ποὺ ὑπάρχει ποίηση καθὼς ὁ ἄνθρωπος προσπαθεῖ μ' αὐτὴν νὰ ξεπεράσῃ τὴν ἀδυναμία τοῦ νοῦ του ἄλλοτε μὲ τρόπο ἐπικό καὶ ἄλλοτε λυρικὸ, ἀλλὰ πάντοτε μὲ ρυθμὸ, τὸν ρυθμὸ τῆς καρδιᾶς τοῦ Σύμπαντος κόσμου.

4. Ἡ Παιδεία διδάσκει ἠθικὴ, ὑπὸ τὴν ἔννοια τοῦ κώδικα ὀρθότητας τῶν σχέσεων ἀνάμεσα στοὺς ἀνθρώπους.
Μαθαίνει στὸν μαθητὴ νὰ ἀγαπᾶ αὐτὸ ποὺ εἶναι, νὰ πασχίζῃ να βελτιώσῃ αὐτὸ ποὺ εἶναι μέσα ἀπὸ τὴν ἅμιλλα καὶ νὰ τὸ ὑπερασπίζεται, ξεκινώντας ἀπὸ τὴν ὑπεράσπιση τοῦ σώματος του ἀπέναντι σὲ ἐπιβουλὲς ὡς τὴν ὑπεράσπιση τῶν ἰδεῶν ποὺ κάποιος προσπαθεῖ νὰ τοῦ ἐπιβάλλῃ ἐπειδὴ εἶναι δυνατότερος σωματικὰ.
Τὸν μαθαίνει πὸτε ἔχει ἐλθει ἡ ὥρα νὰ ἀναγνωρίσῃ ὅτι ὁ διπλανὸς ἔχει καλύτερες ἰδέες καὶ πότε ὄχι.
Μέ ἄλλα λόγια τὸν μαθαίνῃ νὰ συνδιαλέγεται καὶ νὰ ἐπιλέγῃ.
Στὸ ἴδιο πλαίσιο καὶ ἐφ'ὅσον ἔχει γνωρίσει τὴν ἀξία καὶ τὴν ἀναγκαιότητα τῆς ὁμαδικῆς ἐργασίας μαθαίνει νὰ τιμᾶ τὸν κώδικα τοῦ συνόλου. Τὸν νόμο, τὰ ἤθη, τὶς παραδόσεις τὸν τρόπο ζωῆς καὶ νὰ τὰ βελτιώνῃ. Τ[ον μαθαίνει νὰ βάζῃ τὴν πόλη πάνω ἀπὸ τὸν ἑαυτὸ του.
Τὸν μαθαίνει νὰ ἀγαπᾶ καὶ νὰ δέχεται ἀγάπη καὶ τέλος ὡς ὑψιστη ἀξία τὸν μαθαίνει νὰ θυσιάζεται για χάρη τῆς ἀγάπης, εῖτε αὐτὴ ἔχει ἁπτὸ ἀντικείμενο εἴτε εἶναι μία ἰδέα.

Ὅλα αὐτὰ ἀργὰ ἤ γρήγορα θὰ βάλουν τὸν μαθητὴ στὸν δρόμο νὰ ἀναζητήσῃ τὸ Πρῶτον Κινοῦν Αἴτιον, τὸν Θεὸ.