Ζήτω το ΟΧΙ.... Οκτώβριος 2013


Τον Ιούνιο ήταν τα 300 τα Μύρια που χρωστούσαμε αλλά η τρόικα τα έβγαλε 500…
Τι λέτε ρε παιδιά 300 είναι!... τους είπαμε αλλά αυτοί επέμειναν.
Δεν βαριέσαι θα γμσ λίγο ακόμα τους δικούς μου σκέφτηκε ο αρχηγός μας αλλά θα τους το δεχτώ να ξεμπερδεύω.
Τώρα τον Οκτώβριο η τροικα τα έβγαλε 2 δις…
Πόσο μπορεί να μας γμσ ακόμα ο αρχηγός μας δεν ξέρω, πάντως προσωπικά άρχισα να βγάζω  αίμα.
Ο  υποψήφιος καινούριος αρχηγός  προσπαθεί να μας πείσει ότι θα διαπραγματευτεί καλύτερα απ΄ τον υπάρχοντα ….αλλά προσωπικά δεν  πιστεύω πως θα τα καταφέρει.
Γιατί δεν νομίζω πως υπάρχουν περιθώρια συζήτησης με την τροικα. Όταν η Γερμανίδα λέει για τον τωρινό πως … «κάπου Τον είδα για 5 λεπτά αλλά δεν συζήτησα μαζί του» γιατί να πιστέψω πως ο επόμενος θα έχει καλύτερη μεταχείριση;
Δεν μπορεί ο ισχυρός συνέταιρος να μιλάει έτσι για τον ασθενέστερο εταίρο του. Αν θεωρείς ότι μπορεί ,τότε δεν είσαι εταίρος…. ούτε καν εταίρα.

Δεν θα τελειώσει ποτέ αυτό το πράγμα αν δεν πάρεις την τύχη στα χέρια σου.
Αυτό που ζούμε δεν είναι φιλελευθερισμός …δεν υπάρχει επιχειρείν όταν φορολογείται η ύπαρξη σου και όχι τα κέρδη σου. Δεν είναι ούτε νέο φιλελευθερισμός… είναι κανονικός μεσαίωνας με τον βασιλιά Ιωάννη και το σερίφη στο δάσος του Σεργουντ.
Δεν μπαίνω σε άλλες λεπτομέρειες δεν χρειάζεται κανείς την καταγραφή μου..χρειάζεται μόνο να πω ότι για πρώτη φορά  σκέφτομαι ότι την λύση την  δίνει μόνο ένα κόμμα που λέει "Δεν μιλάω άλλο μαζί τους, είναι δουλέμποροι."
  (Προσοχή! μιλάω για δημοκρατικό κόμμα οχι για εγκληματικό υπόκοσμο ).
………………………………………
Ήταν  πολιτική ανωριμότητα λέει το δημοψήφισμα του ΓΑΠ…..
Τι να πω …δεν έχω όρεξη να υπερασπιστώ έναν Παπανδρέου ούτε φυσικά το πασοκ.
Έχω όμως (απ΄ την πρώτη στιγμή την είχα) την γνώμη πως αυτό δεν ήταν μλκ. 
Αυτό το έκαναν να φανεί μλκ και μάλιστα χοντρή …για τους δικούς του λόγους …η Ένωση (Σαρκοζι)…η αντιπολίτευση μας …η εσωκομματική του αντιπαράθεση...και ο τύπος μας…

 Παρέα και κυρίως  βέβαια με την αδυναμία του ίδιου να σταθεί στο ύψος της (έστω και από υποβολέα) τοποθέτησης του.
………………………………
Δεν υπάρχουμε έχουμε τελειώσει και κάνουμε πως δεν το ξέρουμε
το μόρφωμα αυτό δεν υπάρχει
υπάρχουμε μόνο ως άνθρωποι που επιβιώνουμε.
Η επιβίωση όμως δεν είναι ζωή..είναι σκέτη επιβίωση…. και μετράει θετικά μόνο σε καιρό πολέμου.
Αν ζούμε κάτι τέτοιο ..τότε είναι και πολλά άλλα πράγματα που επιτρέπονται.
Όπως να τους βάλεις μια φωτιά με την ανάληψη της προεδρίας δηλώνοντας πως αν δεν σ΄ αφήσουν να ζήσεις δεν τους θεωρείς εταίρους συμμάχους και φίλους …και να τους αφήσεις να τρέχουν να σβήσουν την τέντα του τσίρκου τους.

Ξέρεις βέβαια πως θα ζοριστείς πολύ, αλλά και πως θα τα καταφέρεις για τον ίδιο λόγο που τα κατάφερνες πάντα. Από τότε που οι ίδιοι σε κάνανε κράτος ενώ δεν συνέτρεχαν οι αντικειμενικοί λόγοι για να γίνεις.
Για τον ίδιο λόγο που σε δέχτηκαν στην Ένωση ενώ δεν πληρούσες τα κριτήρια.
 Αν δεν τον ξέρεις  αυτόν το λόγο ψάξε να τον βρεις τώρα ή ανακάλυψε έναν καινούριο…. 
διαφορετικά θα  κάνεις ότι ζεις.


υ.γ.  αλλά ποιοι να ψάξουν και ποιοι ν΄ανακαλύψουν; οι βουλευτές μας; 
που πέρασαν νόμο για να δικαιούνται 5 δωρεάν διελεύσεις απ΄τα διόδια κάθε μήνα;
(σε αντίθεση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους φαίνεται! πως αυτοί τραβάνε όλη την οικονομική πίεση ....)

Τι είναι η πατρίδα μας....μην είναι τ΄ άσπαρτα ψηλά βουνά μην είναι ο ήλιος που χρυσολάμπει.....όλα η πατρίδας μας και αυτά κι έκείνα



  
η Πατρίδα

Η Πατρίδα, η εθνικότητα όπως και η ατομικότητα, είναι ένα γεγονός φυσικό και κοινωνικό, ψυχολογικό και ιστορικό ταυτόχρονα. Δεν είναι μια θεωρητική αρχή.
Δεν μπορούμε να ονομάσουμε ανθρώπινη αρχή, παρά μόνο ότι είναι καθολικό, κοινό σε όλους τους ανθρώπους. Η εθνικότητα τους χωρίζει. Δεν είναι λοιπόν αρχή. Αρχή, είναι ο σεβασμός που ο καθένας πρέπει να έχει για τα φυσικά, πραγματικά ή κοινωνικά γεγονότα. Η εθνικότητα, όπως και η ατομικότητα, είναι ένα από τα γεγονότα αυτά. Οφείλουμε λοιπόν να τη σεβόμαστε.

Η Πατρίδα αντιπροσωπεύει το ιερό και αδιαφιλονίκητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου, κάθε ομάδας ανθρώπων, ενώσεων, κοινοτήτων, περιοχών, εθνών να αισθάνονται, να σκέπτονται, να θέλουν και να δρουν με τον δικό τους τρόπο, και ο τρόπος αυτός είναι πάντα το αναμφισβήτητο αποτέλεσμα μιας μακροχρόνιας ιστορικής εξέλιξης.
Υποκλινόμαστε, λοιπόν, στην παράδοση, στην ιστορία. Ή, καλύτερα, τις αναγνωρίζουμε όχι γιατί μας παρουσιάζονται σαν αφηρημένα εμπόδια που σχηματίστηκαν μεταφυσικά, νομικά και πολιτικά από τους σοφούς δασκάλους και ερμηνευτές του παρελθόντος αλλά μόνο γιατί έχουν περάσει πραγματικά στο αίμα και στη σάρκα, στις αληθινές σκέψεις και τη θέληση των σημερινών λαών».


το Κράτος

Η ευημερία του Κράτους είναι η αθλιότητα του πραγματικού Έθνους, του λαού. Το μεγαλείο και η ισχύς του Κράτους είναι η σκλαβιά του Λαού. Ο Λαός είναι ο φυσικός και νόμιμος εχθρός του Κράτους. Και αν ακόμη ο Λαός υποκύπτει – πολύ συχνά αλίμονο – στις αρχές, κάθε αρχή τού είναι μισητή.
Το Κράτος δεν είναι η Πατρίδα. Είναι η αφαίρεση, ο μεταφυσικός, μυστικιστικός, πολιτικός, νομικός μύθος της πατρίδας. Οι λαϊκές μάζες όλων των χωρών αγαπούν βαθιά την Πατρίδα τους. Αλλά αυτό είναι μία φυσική πραγματική αγάπη.

Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα, αλλά γεγονός και ο πολιτικός πατριωτισμός, η αγάπη του Κράτους δεν είναι η ακριβής έκφραση αυτού του γεγονότος, αλλά μια εκφυλισμένη έκφραση μέσω μιας απατηλής αφαίρεσης και πάντα προς όφελος μιας εκμεταλλεύτριας μειοψηφίας.



“ΜΠΑΚΟΥΝΙΝ - Εκδόσεις Πλέθρο (1984) σελίδα 103




το Παρακράτος

είναι ο λούμπεν Έλληνας ψευτοπατριώτης που στοιχίζεται σε συμμορίες  για να επιβάλει την αξίωσή του να κυκλοφορεί υπεράνω του νόμου και του συντάγματος για δική του ωφέλεια, επιβάλλοντας δια την βίας τη "λογική" του.

είναι ο λούμπεν Έλληνας πολιτικός που βοηθά αυτά τα φαινόμενα
-διαχωρίζοντας σε καλό και κακό "πατριωτισμό" την χρήση των όπλων λες και πρόκειται για τα χωριά πάνω και κάτω Ραχούλα 
(κυρίως βρίσκεται στις τάξεις την Νέας Δημοκρατίας)

είναι ο λούμπεν Έλληνας πολιτικός και ψηφοφόρος που βρίσκεται κάπου αριστερά και που μέσα σε ασύδοτο βερμπαλισμό για την καταδίκη του κράτους δυνάστη αρνείται να καταλάβει όλη την πρώτη ενότητα (η Πατρίδα) και τα δικαιώματα του πραγματικού πατριώτη. 
Εμμένοντας αόριστα στ΄  ανθρώπινα δικαιώματα...τα οποία στις μέρες μας- κατά την γνώμη του- έχουν όλοι οι παράνομοι και μη μετανάστες στην χώρα μας εκτός από εμάς που συγκροτούμε ή συγκροτούσαμε τέλος πάντων τον βασικό ιστό της χώρας.

(για υπόθαλψη του "φαινομένου" θα μπορούσε να κατηγορηθεί το υπόλοιπο μέρος του πληθυσμού που αρνούμενο να χωρίσει 2 παραγράφων άχυρα, αναπολεί τα περασμένα Δανεικά μεγαλεία ...
τις πλαστικές γκόμενες στο μαγαζάκι του Θέμου 
τα πρωταθλήματα του Κόκκαλη που κόστισαν μισό ΟΤΕ αν μη τι άλλο
και τους Εθελοντές της Γιάννας, που με τους μπλε πράσινους και κόκκινους κύκλους της σημαίας τους ξέπλεναν στους 90 με πρόπλυση "τα λερωμένα τ΄ άπλυτα" όλων των Εργολάβων.)

αυτό το τελευταίο είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για το τι είναι πατριωτισμός και τι όχι! τι είναι πατριωτισμός και τι Κατασκευή!!


......................................


υ.γ. προς εμπέδωση με bold

 Ο πατριωτισμός του λαού δεν είναι ιδέα, αλλά γεγονός και ο πολιτικός πατριωτισμός, η αγάπη του Κράτους δεν είναι η ακριβής έκφραση αυτού του γεγονότος, αλλά μια εκφυλισμένη έκφραση μέσω μιας απατηλής αφαίρεσης και πάντα προς όφελος μιας εκμεταλλεύτριας μειοψηφίας.