Οταν ο άνθρωπος "σκέφτεται".






" Όταν ο άνθρωπος σκέφτεται  δεν μπορεί να συλλάβει τη στιγμή μεταξύ του προσωπικού και του απρόσωπου.......γιατί αυτό που δίνει στις σκέψεις   τη θεραπευτική τους ικανότητα περιορίζει τον προσωπικό βιωματικό τους χαρακτήρα." 

Ναι ξέρω ...και όταν σκέφτεσαι πως θα βρεις δουλειά ή όταν σκέφτεσαι πως θα βρεις φτηνούς άλλους  να δουλέψουν για σένα έτσι ώστε να καρπωθείς την υπεραξία τους και πάλι σκέφτεσαι.
Αλήθεια είναι.  Σκέφτεσαι  με τον  εαυτό σου  για τον εαυτό σου. Αυτό δεν είναι κακό  μέχρι εκεί που το κάνεις ήσυχα στην γωνίτσα σου και δεν προσπαθείς να πείσεις τους άλλους οτι ο εαυτός σου είναι το κέντρο του πυρήνα των υπολοίπων . Ναι δεν είναι κακό, αρκεί  να μην χρησιμοποιείς το εμείς για κάθε συμπέρασμα σου.
Η  σκέψη όμως που αναφέρομαι τείνει  στο αντικείμενο αυτό καθ αυτό ... την απασχολεί το Κοινό και υπεράνω προσώπων ωφέλιμο.

Μην το βαρύνω άλλο το ποστάκι φτάνει ...ουκ εν τω πολλώ το ευ... όπως γράφω και σαν απάντηση στο σχόλιο ενός φίλου blogger ....που συνειρμικά ήρθε στο μυαλό μου ενώ έγραφα τις προηγούμενες σκέψεις.
Δεν πρέπει να παραλείψω πως το έναυσμα  για την παράθεση των προαναφερθεισών  σκέψεων δεν μου το έδωσε εκείνος. Μου το έδωσαν γνώμες που διαχεόμενες  στην άβυσσο του διαδικτύου  διαμορφώνουν την όποια αντίληψη  μπορώ να έχω για τον διαδικτυακό μου περίγυρο...καθώς και κουβέντες που έκανα τις τελευταίες μέρες με "ζωντανούς" αυτή τη φορά ανθρώπους που σχηματοποιούν το κοινωνικό  πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούμαι ζω εκφράζομαι συνεργάζομαι. 

Πάμε στο παράδειγμα
(το από κάτω κείμενο είναι σκέψεις ενός δημοσιογράφου για το αντικείμενο του
και τις θεωρώ  εύστοχες και περιεκτικές  τις θεωρώ με λίγα λόγια σκέψεις!)

" Υπάρχει μια δημοσιογραφία που δεν είναι ούτε μάχιμη, ούτε κατευθυνόμενη. Δεν μπορείς να την κατηγορήσεις πως τα παίρνει, αλλά ούτε πως ματώνει για όσα πρέπει να ματώνει η δημοσιογραφία. Είναι κάτι σαν τις ομιλίες του κυρίου Βενιζέλου. Σαγηνευτικές, με ροή, σε στρέφουν στον θαυμασμό, αλλά σχεδόν ποτέ δεν καταλαβαίνεις γιατί έγιναν και τι ήθελαν να πουν. Είναι ένα είδος εξωτικής δημοσιογραφίας.
 Σε αυτή την δημοσιογραφία, η Ελλάδα δεν πονάει, δεν έχει παραδοθεί στη διαφθορά, δεν είναι θύμα χρόνιων πολιτικών και ανέντιμων πολιτικών, αλλά παραπαίει ανάμεσα σε αόριστες ευθύνες λόγω έλλειψης κυρίως ενός πολιτικού σαβουάρ βιβρ που αν υπήρχε θα ήταν θαυματουργό.
 Σε αυτή τη δημοσιογραφία η κοινωνία και οι ανάγκες της, αντικαθίστανται από μια κοινωνική ευαισθησία που δεν έχει και κυρίως δεν ζητά ευθύνες.
Στο επίκεντρο αυτής της δημοσιογραφίας είναι όλα τα άσχημα φαινόμενα και οι συμπεριφορές αρκεί να μην χρειαστεί κάποιος, με όνομα και διεύθυνση, να φταίει.
 Αυτή η δημοσιογραφία στρέφει το βλέμμα στη διαφορετικότητα, στις καταπιεσμένες ομάδες, στο περιθώριο, έχοντας συμφωνήσει με τον εαυτό της, πως είναι ο ιεραπόστολος της καταπιεσμένης Ελλάδας. Μέχρι εκεί όμως. Δεν θα σταυρωθεί ποτέ. Και βέβαια δεν θα σταυρώσει κανένα.

 Είναι μια δημοσιογραφία που αποτελεί την άλλη όψη του λαϊκισμού. Ίσως δεν παίζει τόσο με τα ένστικτα, αλλά παίζει εξίσου με το συναίσθημα. Αγιοποιώντας πάντα τον εαυτό της.
 Υπάρχει μια δημοσιογραφία που είναι αποδεκτή και από αυτούς που φταίνε και από αυτούς που δεν φταίνε. Και τα έχει με όλους καλά γιατί δεν ενόχλησε ποτέ κανένα. Συμπορεύεται με την εξουσία, δημιουργώντας πάντα την εντύπωση πως το κάνει από την μεγάλη της ανάγκη να την ελέγχει.
Υπάρχει μια ναρκισσιστική δημοσιογραφία, που αυτοθαυμάζεται, που αυτοϊκανοποιείται, αλλά δεν αυτοχρηματοδοτείται. Έχει πάντα σπόνσορα.
Είναι η δημοσιογραφία που φταίει εξίσου με την πουλημένη δημοσιογραφία για την κατάντια μας. Δεν είναι life style, αλλά εκπροσωπεί το life style της ιδεολογίας, της αναζήτησης και του προβληματισμού.
Δεν είναι άξεστη, δεν είναι τραχιά, δεν είναι ενοχλητική. Είναι παντός καιρού και έχει μόνο φίλους. "

Πηγαίνοντας στο παρακάτω λινκ βλέπεις τις σκέψεις αυτές να επαναδιατυπώνονται....αλλά επειδή είναι σε συσχετισμένες με το "εγώ"..... αυτή τη φορά χάνουν την διαύγεια τους .
Αυτός είναι και ο λόγος που το δίνω σαν παράδειγμα

http://tvxs.gr/news/internet-mme/baksebanis-kata-s-theodoraki-logo-tis-mpeloytsi


Δεν υπάρχουν σχόλια: