Οι αρχηγοί των κομμάτων έβαλαν ένα τεράστιο Χ πάνω στη λέξη συνεργασία - η δημοκρατία όμως θέλει θεσμούς και συναινέσεις.


Πάμε για  εκλογική αναμέτρηση, χωρίς να έχει συζητηθεί η ουσία.
Μνημόνιο - αντιμνημόνιο ή έστω ευρώ η δραχμή σημαίνει ελλείμματα.
Ελλείμματα σημαίνει ένα υπερτροφικό κράτος. Υπερτροφικό κράτος σημαίνει έναν άνθρωπο που δεν έχει ευχάριστη σχέση με την εργασία και την παραγωγή.
Αρα, στο τέλος, είναι πρόβλημα της νοοτροπίας ,  πρόβλημα  ανθρωπολογικό.
Αυτό  όμως ούτε καθ' υπόνοια δεν συζητείται.
Εκείνο που είναι χαρακτηριστικό, είναι ότι πάση θυσία έχουμε ανάγκη να προστατεύουμε τις ιδέες μέσα από τις οποίες παίρνουμε την εικόνα του εαυτού μας. Και προκειμένου να είμαστε καρφωμένοι σε αυτές τις ιδέες, παραγνωρίζουμε την πραγματικότητα.
 Οι ιδέες έχουν βάλει ένα τεράστιο Χ πάνω στη λέξη συνεργασία. γιατί η ιδεολογία θέλει καθαρότητες. Ενώ η πραγματικότητα, δηλαδή η δημοκρατία, θέλει θεσμούς και συναινέσεις.
Η ιδεολογία αποκλείει το αντίθετο, ενώ εμείς χρειαζόμαστε τα αντίθετα να συναιρούνται χωρίς να αυξομειώνονται. Χρειαζόμαστε συνθέσεις!
Γιατί τα ελλείμματα την επομένη μέρα το πρωί θα είναι υπαρκτά και θα χρειάζονται αντιμετώπιση.
.............................................................................................................

Πρέπει να πάμε σε μορφές που θα διατηρείται η καθολικότητα της αληθείας, αλλά οι ιδέες θα παίζουν ρυθμιστικό ρόλο κι όχι καθοριστικό. Αυτό η Ευρώπη το διαθέτει. Η ίδια η Γερμανία το έχει, γιατί είναι κατεξοχήν Καντιανή διατύπωση αυτή η διάκριση. Οφείλουν να ακούσουν τον εαυτό τους, το βαθύτερο και τον πιο ώριμο.
 Ετσι η Ευρώπη θα γίνει μία πολιτεία, μία συνομοσπονδία, όπου δεν θα αφομοιωθούν οι πάντες με τα πάντα, αλλά που ακριβώς η δύναμή της θα είναι η διαφορετικότητά της και ο πλούτος της.
Αυτό δεν έχει συζητηθεί, δεν τίθεται γιατί μέχρι τώρα οι στενές οικονομικές παράμετροι εμπόδιζαν αυτούς τους προβληματισμούς. Τώρα, με την κρίση, τίθενται αυτά τα προβλήματα. Το πολιτισμικό της Ευρώπης είναι κρισιμότατο.

 περισσότερα εδώ

Απ΄την ντροπή στην ανατροπή και απ΄την κρίση στην διάκριση

Γκάντι σημαίνει ανιδιοτελής.
.....................................................
κείμενο αλληγορικό και σύνθετο

«Λέμε αποστολή κι’ ούτε σκιαζόμαστε την λέξη ούτε μας ενοχλεί η ιδέα. 
Πρέπει να ξεφύγουμε από κάθε μαρασμό, δυσπιστία, άρνηση και εγωκεντρισμό, για να βοηθήσουμε να ξεπετάξει ο μικρός θεός που κρύβουμε όλοι μέσα μας. Πρέπει να πιστεύουμε σε θαύματα για να γίνουν θαύματα. Όμως, πριν από κάθε τι άλλο πρέπει να πιστεύουμε σε κάτι μεγαλύτερο από εμάς –έξω από εμάς σε μια ανώτερη ιδέα.»
---------------------------------------------------------------

Το σύστημα μέσα στο  οποίο ζούμε πρέπει να μάθουμε πρώτα απ’ όλα να το περιγράφουμε ανεξάρτητα από το κυρίαρχο μέσο, την τηλεόραση, που μας το παρουσιάζει μέσα από τις εικόνες της διαφημιστικής γλώσσας και έχει παγκόσμια εξουσία
Ειδικότερα για εμάς τώρα  ...ακόμα και αν! έφαγε μια γερή κατραπακιά  το πελατειακό κράτος δεν σημαίνει πως βρεθήκαμε μια ανάσα από το πολιτειακό.  


 ιστορία είναι δημιουργία " ...που έλεγε και ο Καστοριάδης

------------------------------------------------------------------------


Ερικ Χομπσμπαουμ


Υπάρχει λύση;
«Ναι, με την προϋπόθεση ότι θα γίνει κατανοητό ότι η οικονομία  δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά αφορά τον ίδιο τον άνθρωπο. Αυτό είναι εμφανές παρατηρώντας την πορεία της τρέχουσας κρίσης. Σύμφωνα με τις παρωχημένες αντιλήψεις της αριστεράς η κρίση θα πρέπει να παράγει επαναστάσεις. Κάτι όμως που δεν συμβαίνει (πέρα από κάποιες διαμαρτυρίες αγανακτισμένων). Και δεδομένου ότι δεν γνωρίζουμε καν ποια προβλήματα θα προκύψουν, δεν μπορούμε και να γνωρίζουμε ούτε τις λύσεις».
Παρόλα αυτά, μπορείτε  να κάνετε κάποια πρόβλεψη;
«Θεωρώ εξαιρετικά απίθανο η Κίνα να γίνει κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είναι εξαιρετικά απίθανο ο στρατός να χάσει όλη την επιρροή του στα περισσότερα ισλαμικά κράτη».
Υποστηρίξατε την ανάγκη να προχωρήσουμε σε ένα είδος μικτής οικονομίας, δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.
«Δείτε την ιστορία. Η ΕΣΣΔ προσπάθησε να εξαφανίσει τον ιδιωτικό τομέα και ηττήθηκε παταγωδώς. Από την άλλη, και το υπερφιλελεύθερο εγχείρημα απέτυχε παταγωδώς. Το ερώτημα επομένως δεν είναι πώς θα είναι αυτό το μίγμα δημόσιου και ιδιωτικού τομέα αλλά ποιο θα είναι το αντικείμενο αυτού του συνδυασμού. Ή μάλλον ποιος είναι ο σκοπός όλων αυτών. Και ο σκοπός δεν είναι μόνο η οικονομική ανάπτυξη. Δεν είναι αλήθεια ότι ο πλούτος συνδέεται με την αύξηση του συνολικού παγκόσμιου προϊόντος».
Ο σκοπός της οικονομίας είναι η ευτυχία;
«Σίγουρα».
Πάντως, όλο και αυξάνονται οι ανισότητες.
«Και θα αυξηθούν ακόμη περισσότερο, στο εσωτερικό των επιμέρους κρατών, και  μεταξύ,ίσως, ορισμένων  χώρων. Έχουμε την ηθική υποχρέωση να προσπαθήσουμε να οικοδομήσουμε μια κοινωνία με περισσότερη ισότητα. Μια χώρα με μεγαλύτερη ισότητα είναι πιθανό μια καλύτερη χώρα, αλλά ποιο βαθμό ισότητας, μια χώρα μπορεί να αντέξει δεν είναι καθόλου σαφές».
Τι παραμένει από τον Μαρξ; Εσείς, σε όλη αυτή τη συζήτηση δεν μιλήσατε ούτε μία φορά για σοσιαλισμό και κομμουνισμό ...
«Το γεγονός είναι πως ούτε ο Μαρξ μίλησε αρκετά για σοσιαλισμό, και κομμουνισμό, αλλά ούτε και για καπιταλισμό. Ο Μαρξ έγραψε για την αστική κοινωνία. Παραμένει το όραμα, η ανάλυσή του για τη κοινωνία. Η αντίληψη του ότι ο καπιταλισμός τρέφεται δημιουργώντας τις κρίσεις. Επειτα, ο Μαρξ έκανε κάποιες σωστές προβλέψεις σε μεσοπρόθεσμη βάση. Η βασική:  ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να οργανωθούν ως ταξικό κόμμα».
Στη Δύση μιλάμε όλο και λιγότερο για πολιτική και όλο και περισσότερο για τεχνολογία. Γιατί;
«Επειδή η αριστερά δεν έχει τίποτα να πει, δεν έχει να προτείνει κανένα πρόγραμμα. Αυτό που της μένει είναι να εκπροσωπεί τα συμφέροντα μιας μορφωμένης μεσαίας τάξης, που σίγουρα δεν παίζει και κανένα ιδιαίτερο  ρόλο στην κοινωνία».


Διάλειμμα με διατύπωση αγνώστου σχολιαστή

Η δραχμή είναι ένα ρεφορμιστικό μέτρο το οποίο αποπροσανατολίζει τον κόσμο. Εμείς προτείνουμε την πλήρη κατάργηση του χρήματος και πασών των αγορών. Θα επενδύσουμε στην καλλιέργεια των τηλεπαθητικών σημάτων για την επικοινωνία μεταξύ μας. Οι αποφάσεις θα λαμβάνονται αυτόματα από όλο το σώμα της κοινωνίας μέσω φερομόνων. στο ενδιάμεσο όμως στάδιο μέχρι να έρθει αυτή η χαρμόσυνη μέρα θα πρέπει να αναγκαστούμε να μείνουμε στο ευρώ προσπαθώντας να προετοιμάσουμε τα άθλια σαρκία μας για τη νιρβάνα που θα έρθει.
:-)) 


===========================================


Την επομένη των εκλογών 

Έγκριτοι δημοσιογράφοι και επιφανείς πολιτικοί χάνουν την μιλιά και το χρώμα τους
ενώ οι άσημοι νικητές ψάχνουν το μπούσουλα  διαχείρισης της επιτυχίας τους.

παρ΄ολα αυτά ο Spiegel έγραφε  


"Οι Έλληνες έδειξαν, ακόμη μία φορά σε όλους, τι σημαίνει «τσεκούρι». Δεν φοβήθηκαν και δεν εντυπωσιάστηκαν ούτε από τις απειλές των ξένων, ούτε από τις υποδείξεις, ούτε από τη χρεοκοπία. Που θα οδηγήσει αυτή η καινούργια αλλαγή στο ατελείωτο Ελληνικό δράμα, τόσο την Ελλάδα, όσο και την Ευρώπη, δεν γνωρίζει κανείς. Για τους Έλληνες, ήταν καταρχήν σημαντική η τιμωρία εκείνων των πολιτικών, οι οποίοι οδήγησαν τη χώρα τους στη μιζέρια – αυτών που στα μάτια τους είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για την πτώχευση.
Οι πολιτικοί είναι κατά τους Έλληνες ένοχοι για τη διαφθορά, για τη συνεχή μείωση του παραγομένου προϊόντος (ύφεση), καθώς επίσης για τη συνεχή αύξηση της ανεργίας. Είναι ένοχοι για την απίστευτη μείωση των μισθών και των συντάξεων, για τη ραγδαία κατάρρευση του βιοτικού επιπέδου – ένοχοι για το ότι δεν είναι πλέον «ζηλευτή» η πανέμορφη, πάμπλουτη και υπερήφανη νησιωτική χώρα τους, αλλά ένα παράδειγμα προς αποφυγή, ένας «φάρος της κρίσης».
Όσον αφορά την Ευρώπη, υπήρξαν και εδώ «ύβρεις», καθώς επίσης θυμός εκ μέρους των Ελλήνων, σε μεγάλο βαθμό. Οι Έλληνες «προειδοποιήθηκαν» και απειλήθηκαν, από όλες τις πλευρές – Γερμανία, ΔΝΤ, Κομισιόν κοκ. Εν τούτοις, καμία από τις ξένες δυνάμεις δεν υπολόγισε ότι, η πολιτική της Ευρώπης με την Ελλάδα, θα οδηγούσε  στην απόλυτη κατάρρευση των δύο κομμάτων εξουσίας, τα οποία είχαν υπογράψει τα μνημόνια.
Άλλωστε, λίγες εβδομάδες πριν, ένας υψηλός απεσταλμένος της Κομισιόν μας είχε διαβεβαιώσει απολύτως σίγουρος ότι, το αποτέλεσμα των εκλογών θα ήταν είτε το παραδοσιακό, η απόλυτη πλειοψηφία δηλαδή ενός εκ των δύο κομμάτων, είτε, στη χειρότερη των περιπτώσεων, ένα αποτέλεσμα που θα επέτρεπε στα δύο κόμματα εξουσίας να κυβερνήσουν μαζί.
ΣΣ: Ένα ενδεχόμενο το οποίο, εφόσον συνέβαινε, θα σήμαινε ότι οι Έλληνες αποδέχονταν αδιαμαρτύρητα τα εγκληματικά μνημόνια, τον εξευτελισμό, την εξαθλίωση και την πλήρη απώλεια της εθνικής τους ανεξαρτησίας.
“Το Μάρτιο του 1968 θα έλεγε κανείς με σιγουριά ότι, ο γαλλικός πληθυσμός ήταν εντελώς αποχαυνωμένος. Όμως, δύο μήνες μετά ήρθε ο Μάης….. Κανείς, ποτέ, δεν προέβλεψε μία κοινωνική έκρηξη ή μία ριζική αλλαγή στη στάση του πληθυσμού. Η Ιστορία είναι δημιουργία”, είχε γράψει ο Καστοριάδης. Αντίστοιχα, το Μάρτιο του 2012 θα έλεγε κανείς με απόλυτη βεβαιότητα ότι, οι Έλληνες αποδέχονται στωικά τη μοίρα τους, επιτρέπουν την απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας, σκύβουν το κεφάλι και δεν ενδιαφέρονται ούτε για την πατρίδα τους, ούτε για τα παιδιά τους. Όμως, δύο μήνες αργότερα, ήλθε ο Μάης – όπου η στάση των Ελλήνων άλλαξε, απρόσμενα και ριζικά – μέσα από μία «δημοκρατικά ώριμη έκρηξη», μοναδική στην ιστορία.
 Ο απελευθερωμένος θυμός των Ελλήνων, ο οποίος ακολούθησε την εκκωφαντική «σιωπή των αμνών», δεν είναι σίγουρο ότι θα διαρκέσει για πολύ – γεγονός που δεν πρέπει να υποτιμηθεί από εκείνα τα κόμματα, τα οποία «εξαργύρωσαν» τη θυμωμένη ψήφο τους, εάν τυχόν δεν έχουν δυνατότητες σωστού «χειρισμού» της. Η κατακόρυφη άνοδος της εκλογικής δύναμης είναι κατά πολύ περισσότερο «προβληματική», από τη ραγδαία κάθοδο – αφού, όσο πιο πολύ ανεβαίνει κανείς σε μία σκάλα, τόσο πιο επικίνδυνη, εάν όχι θανατηφόρα, γίνεται η πτώση του.
 Επομένως τα «κερδισμένα» κόμματα οφείλουν, κατά την άποψη μας, να «στρατολογήσουν» άμεσα ικανά και επαρκή στελέχη, έτσι ώστε να τιμήσουν την εμπιστοσύνη, με την οποία βράβευσαν τους αγώνες και τις θέσεις τους οι Έλληνες Πολίτες – ενώ είναι υποχρεωμένα να συνεργασθούν και να συγκυβερνήσουν, πάντοτε με ευρωπαϊκό προσανατολισμό, εάν δεν επιθυμούν να εξαργυρώσουν την «κατακραυγή» και την απόλυτη απαξίωση, εκ μέρους των νέων ή παλαιοτέρων ψηφοφόρων τους.

Ο πρώτος γύρος του «παιχνιδιού», το εύκολο μέρος του καλύτερα, ολοκληρώθηκε – η δεύτερη πράξη του δράματος, η πλέον δύσκολη, επικίνδυνη και επώδυνη, θα ακολουθήσει πάρα πολύ σύντομα. Η διαφθορά, οι αγορές, όπως και οι επίδοξοι ηγεμόνες ή/και οι εισβολείς, «εκδικούνται ανελέητα» όλους όσους δεν υποκύπτουν στις εντολές και στις αιμοβόρες «ορέξεις» τους – κάτι που ελπίζουμε να μην έχει υποτιμηθεί από κανέναν, αλλά και να μην το φοβάται κανείς περισσότερο από όσο πρέπει.

Το μήνυμα των εκλογών, η απόφαση καλύτερα των Ελλήνων, είναι ξεκάθαρη: Σε γενικές γραμμές λοιπόν, (α) απελευθέρωση από τα νύχια του ΔΝΤ (65%), (β) συνδυασμός της πολιτικής λιτότητας, χωρίς νέα μέτρα, με ανάπτυξη, (γ) παραμονή στην Ευρωζώνη (σχεδόν 90%), (δ) συνεργασία τουλάχιστον τριών κομμάτων στην κυβέρνηση, (ε) άμεση λύση του τεράστιου προβλήματος της λαθρομετανάστευσης (στ) κάθαρση και τιμωρία όλων αυτών που οδήγησαν την Ελλάδα στη χρεοκοπία.

υ.γ. Κανείς μας φυσικά δεν  κρατάει την αλήθεια του κόσμου στην Γνώμη του!
....Ας πιστέψουμε λοιπόν στο Μ.Ο μας  και ας τον σεβαστούμε.