Η κρίση η σήψη και το τέλος


Με την λέξη Κρίση  εννοούμε το πρόβλημα που παρουσίασε
 ένας υγιής οργανισμός - ή έστω ένας αποτελεσματικός μηχανισμός.
Δεν ονομάζουμε  ποτέ κρίση κάποια στιγμή στη διαδικασία της Σήψης.

Εμείς, μέσα σ΄ ένα συλλογικό παραλήρημα,
ονομάσαμε κρίση την διάθεση μας  ν΄απαλλαγούμε
απ΄την δυσοσμία που παρατηρείται σε κάποιο στάδιο της Σήψης,
αλλά αυτό κανονικά γίνεται με Θάψιμο ή Αποτέφρωση του πτώματος
και λέγεται Τέλος της διαδικασίας.

"Στο λαϊκό τραγούδι πρέπει να μοιράζεσαι"



"Ρε μαλάκα χάρε δεν βαρέθηκες με την Τέχνη ;...... υπάρχει και η κατηγορία Πολιτική!!"

αυτό έγραψε σαν σχόλιο ένας χρήστης του You Tube
σε κάποιο από τα video που είδα για να διαλέξω
τα τραγούδια που αναρτώ σήμερα
στην  Mνήμη του Δημήτρη Μητροπάνου

(και σε ένδειξη  εκτίμησης στη  ρήση του  " Στο λαϊκό τραγούδι πρέπει να Μοιράζεσαι").

Θάλασσες (Ένα ποτήρι θάνατο) Μητροπανος Δημήτρης - YouTube

Σ ΑΝΑΖΗΤΩ ΣΤΗ ΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ - YouTube

..........................................................................................................

Στο πιο κάτω τραγούδι
Μητροπανος Καλοκαιρια και χειμωνες - YouTube
εκεί που λέει  "αγαπημένη" το καταλαβαίνεις πως θα έπρεπε να πάει παραπάνω!
και στο "πη" και στο "με" , αφού οι συλλαβές αυτές αντιστοιχούν σε άλλες νότες
(ή κάπως έτσι δεν είμαι μουσικός)
αλλά Τι νοιάζει αυτό το πράγμα;; τον παραλήπτη ενός λαϊκού τραγουδιού αφού
..... το θέμα είναι    "Να Μοιράζεσαι".
Τι νοιάζει τον παραλήπτη αν τραγουδούσε(όπως λένε οι γνωρίζοντες μουσική κ τραγούδι!)
με το λαρύγγι ή ακόμα και με το γόνατο ... το θέμα ήταν οτι ήθελε να Μοιραστεί......
γι΄αυτό και κατάφερνε να μου είναι Οικείος
(όπως και άλλοι γιατί δεν ήταν-είναι ο μόνος
αλλά  ένας απ΄αυτούς ).
......................................................................................

Με τα πιο κάτω τραγούδια κλείνω το παζλ των τραγουδιών που  άκουσα και τραγούδησα μαζί του
και  μόνος μου, μέσα στο αυτοκίνητο σε εκδρομές.....
 (όπως σήμερα που γύριζα πριν μάθω το νέο για τον θάνατο του)
και μικρός  βλέποντας τους γονείς μου στα μπροστινά καθίσματα.

Αυτά με τον Μικρούτσικο μου πέφτουν λίγο δήθεν
αλλά είναι οκ....γιατί τα λέει εκείνος .
(ο άλλος, έκανε... το σταυρό του Νότου... και μετά έγινε κυρίως Παράγοντας).

S' agapo san amartia - Mitropanos - YouTube

Mia stasi edw - Dimitris Mitropanos - YouTube

http://www.youtube.com/watch?v=tJXW0hH0Afw&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=bKj8Iiy1Leo

ΤΑ ΔΙΔΥΜΑ ΦΕΓΓΑΡΙΑ - ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ- ΚΑΝΕΛΙΔΟΥ - YouTube

http://www.youtube.com/watch?v=Dfz_zDrDYAA

Mitropanos - Ta Ladadika - YouTube

Ρόζα - Δημήτρης Μητροπάνος / Roza - Dimítris Mitropános - YouTube

Καμία ελπίδα.






Πολεοδομία στο τηλέφωνο: Πότε το θέλετε;
Πολίτης στο τηλέφωνο: Μπορώ να διαλέξω κιόλας;
Πολεοδομία: Βέβαια όλα γίνονται. Και αύριο μπορείτε και σε 3 μέρες μπορείτε
Πολίτης: Ας το πάρω αύριο
Πολεοδομία: Αύριο κοστίζει τα διπλά.
Πολίτης: Και σε 3 μέρες;
Πολεοδομία: Σε 3 μέρες το 1/3
Πολίτης: Ας το πάρω σε 3 μέρες.

Και έτσι τέλειωσε το αλισβερίσι-λάδωμα σήμερα 5 Απριλίου 2012  κάποιου φίλου με την πολεοδομία.

Γιατί τους τα δωσες ρε μλκ τον ρώτησα…
Γιατί αν δεν τους τα έδινα, θα μου έδιναν το χαρτί με διάφορα προσχήματα το καλοκαίρι μου απάντησε και έτσι θα έχανα περισσότερα απ΄ αυτά που μου ζήτησαν. Άσε που δεν αισθάνομαι ικανός να αλλάξω το κράτος αυτό. Πες με τελειωμένο αν θες αλλά δεν με παίρνει ν΄ αλλάξω αυτό το πράγμα που με περιβάλει.                                                                                                                                 Ακόμα και να τον μαγνητοφωνούσα τον μλκ δεν θα πιανόταν για πειστήριο, θα έπρεπε να πάω στην  αστυνομία να τους το βάλω να το ακούσουν να χάσω χρόνο να απαντήσω σε ότι σκατά με ρωτούσαν και αν με πίστευαν να  προσημειώσουν χαρτονομίσματα να πληρώσω και κάτι εκεί
 (έως και την μήνυση κατ΄ αγνώστων  για επίθεση ληστεία ή κλοπή κοστολογούν και σε επιβαρύνουν) και αν δεν τον ειδοποιούσε κάποιος δικός του από εκεί μέσα και πήγαιναν όλα καλά να τον έπιαναν αργότερα.
Δεν μίλησα… αυτός ( γι΄ αυτό είναι κ φίλος μου) κατάλαβε τι σκεφτόμουν

Δεν αλλάζει το μπουρδέλο Γιάννη μου είπε, με τίποτα ποτέ δεν θ’ αλλάξει άκου με γιατί είμαι και μεγαλύτερος….                                            
 Προχθές πήγα στην εφορία, συνέχισε,  να πάρω δικά μου λεφτά που μου τα παρακρατούσαν 6 μήνες τώρα. Δικά μου! Λεφτά που μου τα είχαν καθυστερήσει 5-6 μήνες με το έτσι θέλω.
Χωρίς να σηκώσει το κεφάλι του ο υπάλληλος με  λέει «τυχεράκια». Ε τι τυχεράκιας δικά μου λεφτά είναι, του απαντάω,  και μου έχετε βγάλει την ψυχή στο «έλα την άλλη εβδομάδα έλα σε 15 μέρες»…. βρε άκου που σε λέω « τυχεράκια » συνέχισε ο υπάλληλος  και σηκώνοντας το κεφάλι μέσα απ΄ τα γυαλιά του με κοίταξε στα μάτια και μου είπε «και τώρα που θα πας στο ταμείο άσε μας και έναν καφέ».
Γιατί αν δεν αφήσω τι θα γίνει τον ρώτησα  «το πολύ να έρθεις κανα δυο φορές ακόμα» μου είπε ανέκφραστα δίνοντας μου το χαρτί.
 Πήγα ταμείο πήρα τα λεφτά και θέλοντας να δω μέχρι που φτάνει η κατάντια είπα στον ταμία  «μπορείς να μου χαλάσεις αυτό το πενηντάρικο;» ναι βέβαια είπε και μου έδωσε απ όλα τα χαρτονομίσματα, εγώ του άφησα ένα πεντόευρω να δω τι θα κάνει. Αυτός  το πήρε. Καταλαβαίνεις τι σου λέω;  ξεφτίλισε την υπηρεσία που δουλεύει  και ξεφτιλίστηκε για ένα πεντάευρω, το πήρε και μου κλεισε το μάτι.

Υ.γ. Αργότερα μόνος μου, διαβάζοντας ένα κομμάτι που πιθανολογεί-προετοιμάζει το έδαφος  σε σχέση με μελλοντικό φόρο ιδιοκατοίκησης ! διάβασα στα σχόλια ότι κάποιος θα πάρει  όπλο ....ένας άλλος το είχε ήδη αγορασμένο....και ένας τρίτος  παρότρυνε  τους υπόλοιπους ν΄ αφήσουν τις ακραίες λύσεις και να ψηφίσουν Σαμαρά για να μας κυβερνήσει επιτέλους ένας πραγματικός ηγέτης.
Δεν σκέφτηκα πολιτικά - ήταν ανώφελο μπροστά σε μια τέτοια τοποθέτηση- έχω καλύτερα πράγματα να κάνω 
σκέφτηκα όμως πως αυτός έχει την  ελπίδα του 
με εμάς τους υπόλοιπους που δεν έχουμε καμία τι γίνεται;



Μίμης Κουγιουμτζής - Θέατρο Τέχνης




«Στο Υπόγειο ζω τις περισσότερες ώρες της ζωής μου.
Είναι ένας χώρος ζωτικός για μένα.
 Δεν νομίζω πως μπορώ να δημιουργήσω έξω από αυτόν.
Το πολύ φως με σκοτεινιάζει. Μου δίνει την εντύπωση ότι ισοπεδώνει τα πάντα.
Το λιγοστό, ή μάλλον το αναγκαίο, με φωτίζει. Δημιουργεί σκιές.
Απαραίτητες για να ονειρευτεί κανείς».