Γερμανία: Ο μεγαλύτερος μπαταχτσής του εικοστού αιώνα;



Χτες το βράδυ είχαμε μια πολύ ενδιαφέρον συνέντευξη στο Spiegel (το αυθεντικό κείμενο είναιεδώ). Ο Γερμανός ιστορικός οικονομικής ιστορίας Albrecht Ritschl εξηγεί ότι η πιο αφερέγγυα χώρα του εικοστού αιώνα ήταν η Γερμανία και ότι, τα ποσά τα οποία συζητάμε για την Ελλάδα είναι ψίχουλα μπροστά σε αυτά που δεν έχει πληρώσει η Γερμανία.

Η Γερμανία εξηγεί, είναι υπεύθυνη για τις μεγαλύτερες πτωχεύσεις στη σύγχρονη ιστορία. Και μόνο με την επέμβαση της Αμερικής, που θυσίασε τεράστια χρηματικά ποσά στον πρώτο και δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, μπόρεσε η Γερμανία να σταθεροποιηθεί οικονομικά. Η ζημιά λέει στην Αμερική αλλά και στην παγκόσμια οικονομία ήταν τεράστια.

Αμέσως μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Αμερική, με ελάχιστες εξαιρέσεις, περιόρισε τη δυνατότητα των συμμάχων να ζητήσουν πολεμικές αποζημιώσεις από τη Γερμανία. Για τη Γερμανία αυτό ήταν μια σανίδα σωτηρίας. Η Γερμανία, λέει ο Albrecht Ritschl, δεν πλήρωσε αποζημιώσεις ούτε και στην Ελλάδα.

Συγκριτικά με τη στάση πληρωμών της Γερμανίας το 1930, τα ποσά που συζητάμε για την Ελλάδα είναι ελάχιστα. Αν κάποιος κάνει σύγκριση των χρημάτων που έχουν χαθεί λόγω της Γερμανίας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος μπαταχτσής του εικοστού αιώνα.

Η Αμερική λέει, επέβαλε ένα κούρεμα στο Γερμανικό χρέος, που ουσιαστικά άφησε τη Γερμανία χωρίς κανένα χρέος το 1953. Η Γερμανία από τότε είναι σε αρίστη οικονομική κατάσταση.

Μάλιστα, η Γερμανία έκανε στάση πληρωμών το 1990, όταν, ο Chancellor Helmut Kohl αρνήθηκε να συμμορφωθεί με τη συμφωνία του Λονδίνου του 1953. Αυτή η συμφωνία έλεγε ότι όταν θα ενωθεί και πάλι η Γερμανία, θα ανοίξει ο λογαριασμός για τις πολεμικές αποζημιώσεις. Αλλά με εξαίρεση κάτι ελάχιστα ποσά, η Γερμανία δεν πλήρωσε τίποτα.

Τέλος, απαντώντας στο ποια θα ήταν η καλύτερη λύση για την Ελλάδα, λέει το εξής:

Οι Γερμανικές πτωχεύσεις του περασμένου αιώνα δείχνουν ότι το λογικό που θα πρέπει να γίνει θα ήταν να έχουμε μια πραγματική μείωση του χρέους της Ελλάδος (debt relief). Όποιος έχει δανείσει χρήματα στην Ελλάδα θα πρέπει να παραιτηθεί από ένα σημαντικό μέρος του ποσού που του οφείλεται. Ορισμένες τράπεζες δεν θα είναι σε θέση να το αντιμετωπίσουν αυτό, οπότε θα πρέπει να υπάρξει  πρόγραμμα ενίσχυσης. Για τη Γερμανία, αυτό ίσως κοστίσει ακριβό, αλλά θα πρέπει να πληρώσουμε είτε με τον έναν τρόπο είτε με τον άλλο. Τουλάχιστον η Ελλάδα θα έχει τότε την ευκαιρία να ξεκινήσει από την αρχή.

Δεν είναι αυτό ένα αντί Γερμανικό μήνυμα. Δεν είναι καν ένα μήνυμα να ανοίξουμε το θέμα των αποζημιώσεων από τη Γερμανία (αν και ίσως θα έπρεπε). Το σημερινό άρθρο είναι μια λογική διαπίστωση,  ότι όταν μια χώρα δεν μπορεί να πληρώσει τα χρέη της για τον οποιοδήποτε λόγο, τότε αυτό το χρέος πρέπει να διαγραφεί. Χρέη τα οποία δεν μπορούν να πληρωθούν δεν θα πληρωθούν. Όπως έχω πει, αυτό είναι το εθιμικό δίκιο των αγορών αλλά και του καπιταλιστικού συστήματος αν θέλετε.
Είναι όμως ένα μήνυμα προς όλους τους Ελληνάρες, που νομίζουν ότι αν γίνει αναδιάρθρωση και κούρεμα η Ελλάδα θα έχει τελειώσει. Όπως και στην περίπτωση της Γερμανίας, ένα κούρεμα δεν είναι το τέλος του κόσμου αλλά ευκαιρία μιας καινούργιας αρχής. Όλοι όσοι φοβούνται ότι δεν θα μας δανείζουν οι αγορές και μην τυχόν μας πουν μπαταχτσή, δεν έχουν παρά να δουν το παράδειγμα της Γερμανίας.
Νομίζω ότι είναι μια ιδέα να δοθεί αυτή η συνέντευξη στο Ελληνικό κοινοβούλιο και είναι μια απάντηση σε όλους αυτούς που νομίζουν ότι δεν μπορεί η Ελλάδα να κουρέψει το χρέος της,
επειδή αυτό το λένε,ορισμένοι κύριοι της Ευρωπαϊκής τραπεζικής αριστοκρατίας .


Πηγή:www.capital.gr

7 σχόλια:

Rodia είπε...

Κάπου διάβασα/άκουσα σήμερα ότι αυτο ακριβώς προτείνει για την Ελλάδα ο Οσκαρ Λαφοντέν: Διαγραφη του Χρέους.

Giorgos είπε...

Αν και θα μας εξυπηρετούσε μια τέτοια ανώδυνη λύση, πολλές φορές η υπεραπλούστευση των καταστάσεων δεν οδηγεί σε σωστά συμπερασματα. το σύστημα στο οποίο κινούμαστε έχει αρχή και τέλος . όταν κάποιος εκτιμήσει τις υποχρεώσεις του κάποιος άλλος θα το κάνει. και όταν υπάρχει ρευστότητα όπως για παράδειγμα μετά το 2ο π.πόλεμο η ζημία διαχέεται στον ωκεανό των χρημάτων κάτι πού σήμερα δεν μπορεί να συμβεί μέ την ίδια ευκολία. εξ ου και οι αντιδράσεις (βέβαια και τα απόλυτα οικονομικά μεγέθη -μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για χρέος δισεκατομμυρίων- δεν είναι αστεία για να πει ο δανειστές αυτό το "δε βαριέσαι").
Ιδωμεν

Giorgos είπε...

...στο παραπάνω σχόλιο διορθώνω το .... όταν κάποιος δεν τιμήσει ...(αντί του ...εκτιμήσει)...
Ο δαίμων της προεπιλογής :-)

ΨουΞ είπε...

Giorgos@
Συμφωνώ και είμαι κατά της
υπεραπλούστευσης!
-π.χ. δεν καταλαβαίνω σε τι θα μας βοηθήσει μια Επανεκκίνηση
αν διατηρηθεί το υπάρχον πολιτικό σύστημα με τις μίζες τα ρουσφέτια τις υπεράριθμες προσλήψεις και την φοροδιαφυγή.

Για το ίδιο το παιχνίδι
(για την ουσία του τρόπου διεξαγωγής του)
.... αν έχεις τον "διαιτητή" με το μέρος σου πολλά πράγματα απλοποιούνται.....
χρεώνεις ή ξεχρεώνεις μια Εθνική Οικονομία με σχετική ευκολία

αν θες -έχεις χρόνο
κοίτα δύο ποστ πίσω
"το χρονικό των χρεωκοπιών..."

Καλημέρα

ΨουΞ είπε...

Rodia @

Τουλάχιστον Επαναδιαπραγμάτευση!!
Δεν είναι μόνο για τους φόρους ή τις περικοπές είναι κυρίως θέμα Πολιτικής.

Αυτή Νοσεί στην Χώρα μας αυτή είναι δέσμια κ κατευθυνόμενη αυτή έχει πάρει διαζύγιο απ ΄το αυτονόητο.

Όσο για τους Γερμανούς ...
να έχεις κάνει τις Δύο μεγαλύτερες Μαλακίες του 20 αιώνα
και να βγάζεις γλώσσα με το που ξεκινά ο 21ος
-επειδή έχεις λίγα ευρουδάκια περίσσεμα-
αυτό κάτι λέει
....και για την Μνήμη τους και για την Εμμονή τους!!

Καλημέρα

vasikos metoxos είπε...

Όσες φορές η ιστορία κάλεσε τους Γερμανούς να παίξουν πρώτο ρόλο στην παγκόσμια σκηνή, όλες τις φορές αυτοβούλως διάλεξαν πάντα, τη λάθος παράσταση, και τα έκαναν μαντάρα... Αυτό είναι φοβερό ταλέντο!
Η ιστορία τους με πείθει ότι η βία με την οποία αντιμετωπίζουν την οικονομική κατάσταση στην ευρωπαική περιφέρεια σήμερα, θα τους οδηνήσει να τα σκατώσουν για μία ακόμα φορά.

ΨουΞ είπε...

Συμφωνώ
Θα τα καταφέρουν
....αν δεν τα έχουν καταφέρει ήδη!

κάνε οτι κάνω ...ζήσε όπως ζω .... καμία ευελιξία.

Ολοι ίδιοι...σαν τις κωμοπόλεις τους που άν δεν δεις την πινακίδα με το όνομα νομίζεις οτι είσαι ακόμα στην ίδια.