Ο Χάρολντ Πίντερ στο Ντίσελντορφ....





Αυτοπαρουσίαση


Δεν είμαι θεωρητικός. Γράφω έργα όποτε τα καταφέρνω , κι΄αυτό είναι όλο. Γι΄αυτό, διστάζω να μιλήσω. Ξέρω πως κάθε γνώμη έχει τουλάχιστον 24 πιθανές όψεις, ανάλογα με την σκοπιά όπου βρίσκεσαι σε μια ορισμένη στιγμή κι΄ανάλογα με τον καιρό που κάνει. Μια κατηγορηματική δήλωση δεν μπορεί ποτέ να είναι οριστική. Υπόκειται αμέσως στις τροποποιήσεις που μπορούν να επιφέρουν οι υπόλοιπες 23 πιθανότητες. Καμιά απ΄τις δηλώσεις που κάνω δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί οριστική κ τελεσίδικη. Μπορεί να υπάρχουν κανα δυό που φαίνονται οριστικές, που μπορεί και να είναι σχεδόν οριστικές. Ωστόσο, αύριο δεν θα τις αντιμετωπίζω πια με τον ίδιο τρόπο.




Τελείες κ παύλες.

Από τα 2 πρώτα έργα μου που παίχτηκαν στο Λονδίνο, το ένα κράτησε μία εβδομάδα και το άλλο ένα χρόνο.Υπάρχουν, βέβαια, διαφορές μεταξύ τους. Στα "Γενέθλια" , χρησιμοποίησα παύλες ανάμεσα στις φράσεις. Στον ¨Επιστάτη", κατάργησα τις παύλες και χρησιμοποίησα τελείες. Ενδέχεται λοιπόν να συμπεράνει κανείς πως οι τελείες είναι δημοφιλέστερες απ΄τις παύλες και πως γι΄αυτόν τον λόγο ο Επιστάτης κράτησε πιο πολύ απ΄τα Γενέθλια. Το γεγονός πως οι παύλες και οι τελείες δεν ακούγονται την ώρα της παράστασης δεν έχει καμιά σημασία.Δεν τους ξεγελάς εύκολα τους κριτικούς. Ξεχωρίζουν την τελεία  ή την παύλα από ένα μίλι μακριά.

Χρειάστηκε να περάσει  καιρός για να χωνέψω ότι, στο θέατρο, το θερμόμετρο της ανταπόκρισης, τόσο  του κριτικού, όσο και του θεατή, λειτουργεί πολύ ιδιότροπα. Ο κίνδυνος για τον συγγραφέα είναι όταν γίνεται λεία για το σαράκι του φόβου της απαντοχής. Νομίζω πως απ΄αυτό με γιάτρεψε το Ντίσελντορφ.

Στο  Ντίσελντορφ, στην γερμανική πρεμιέρα του Επιστάτη, βγήκα στο τέλος της παράστασης να υποκλιθώ μαζί με τους ηθοποιούς. Το γιουχάισμα που έφαγα δεν περιγράφεται. Αυτοί που φώναζαν, δεν πρέπει να είχαν το ταίρι τους πουθενά στον κόσμο. Για μια στιγμή νόμιζα πως χρησιμοποιούσαν μεγάφωνα, αλλά ότι έκαναν το έκαναν μονάχα με το στόμα τους. Καθώς όμως οι ηθοποιοί ήταν εξ ίσου πεισματάρηδες με τους θεατές, υποκλιθήκαμε  34 φορές, μπροστά σ' ένα  κοινό που αποδοκίμαζε. Την 34η φορά, είχαν απομείνει σ' όλο το θέατρο μονάχα δύο θεατές, που εξακολουθούσαν να γιουχάρουν.

Παραδόξως, όλα αυτά μ΄εμψύχωσαν, και τώρα, όποτε τύχει να νιώσω το ρίγος του παλιού φόβου και της παλιάς απαντοχής, θυμάμαι το Ντίσελντορφ και μου περνάει.


Χάρολντ Πίντερ

.................................................................................
---------------------------------------------------------------------------------

... να θυμηθώ εκτός από καραμπίνα να αγοράσω και άλογο!!



Με καταδιώκουν οι ειδήσεις

-δεν βλέπω τηλεόραση και στο ραδιόφωνο αλλάζω σπαστικά τον σταθμό μόλις πει "είδηση"
αρνούμαι να θεωρήσω είδηση κάτι που λέει
κάποιος απ΄τους πολλούς Πάγκαλους που λυμαίνονται τον κόπο μου
για τα αναγκαία και αυτονόητα-

με καταδιώκουν λοιπόν δεν εξηγείται αλλιώς

τις βλέπω στον δρόμο ή μέσα μου
όποτε γυρίσω να κοιτάξω

ζητιάνοι παντού
δεν είναι παροχή υπηρεσιών το καθαρίζω τζάμια με το ζόρι
ούτε το επιδεικνύω την αναπηρία μου με το ζόρι.
Είναι οι Πάγκαλοι μπροστά μου ....σε κάθε φανάρι....
είναι ένα debate σε συνέχειες.


θα τους βοηθήσεις;;;
(για κάτι τέτοιο χρειάζομαι  τριακόσια  επιπλέον ευρώ κάθε μήνα)
ή θα ανέβει κι΄ άλλο η Εγκληματικότητα;;;

Που το ξέρεις ρε μλκ πως μόνο αυτό με τρομάζει; τους απαντώ

Αφού είναι μπροστά σου την βλέπεις
δεν  κάψανε έναν Πακιστανό υπάλληλο βενζινάδικου κοντά στο σπίτι σου
αφού τον λήστεψαν πρώτα;
ε ...φεύγοντας μάλλον για να έχουν κάτι να θυμούνται
τον περιέλουσαν με βενζίνη και τον Αναψαν.....
οι ληστές
-δεν πρόκειται βέβαια για ληστές...είναι άλλη κατηγορία
είναι αυτή που σε κάνει
να θέλεις να γαμήσεις την ιδεολογική σου θέση για την θανατική ποινή!!

Γέροι βασανίζονται
ομολογούν που έχουν το κομπόδεμα αν έχουν κάτι για να ομολογήσουν
-και μαχαιρώνονται στην ψύχρα. Όχι στο σκληρό  κ αφιλόξενο άστυ στην εξοχή.

Ταβερνιάρης γειτονιάς  πέφτει για ύπνο σπίτι του με την είσπραξη στην τσέπη του παντελονιού του και μετά από λίγο του την πέφτουν 2 με όπλα
αλλά αυτός τους έχει ακούσει έχει σηκώσει την δική του καραμπίνα και τους τρέπει σε φυγή! ενώ καταλήγει πυροβολημένος στο νοσοκομείο....ελαφρά στο πόδι.

.... να θυμηθώ εκτός από καραμπίνα να αγοράσω και άλογο!!




4 άλλοι απελπισμένοι την έπεσαν σε δύο μπασκετμπολίστες  απόγευμα για να τους ληστέψουν με τα χέρια χωρίς όπλα....
επαγγελματίας μπασκετμπολίστας σημαίνει 2 μέτρα και εκατό κιλά σε εξαιρετική φυσική κατάσταση.....ανεξάρτητα απ΄την ευστοχία του στα τρίποντα.
Τελικά πήραν ένα κινητό τηλέφωνο που αντιστοιχεί σε μια καρτέλα χάπια - μία δόση.

απελπισία.....

Κυριακή στην Μεσογείων ύψος ερτ.....εγώ αλφα τράπεζα ανάληψη από λογαριασμό μισθοδοσίας
οι άλλοι τρέχουν, περπατάνε, μιλάνε και περπατάνε, ελάχιστοι παραπατάνε .....κάνουν όμως.... το μόνο που μπορούν να κάνουν ....ταυτίζονται με τους Αρχαίους Ελληνες....... τρέχει κι΄ο ηγέτης...ένας ψηφοφόρος τρέχει με πανοπλία και πορφυρό μανδύα...μάλλον συμπεριέλαβε και τους Ρωμαίους στο γενεαλογική του ιδεοληψία....

 Τελευταίοι για σήμερα οι "Χαχανούληδες" του Στρουμφοχωριού
αυτοί φτιάχνουν δέματα μπομπίτσες   φορώντας περούκα ....μια καλή περούκα αξίζει περισσότερο από τον οπλισμό τους ...παρ΄ όλα αυτά διακινδυνεύουν την  σωματική βλάβη  κάποιου Τυχαίου συμπολίτη τους ...για να δημιουργηθεί λένε μία ανάφλεξη που θα αφυπνίσει  τους γονείς και τους φίλους του τυχαίου θύματος  αλλά θα βοηθήσει και όλους εμάς
τους εφησυχασμένος - ευνουχισμένους
μικροαστούς ν΄ αλλάξουμε οπτική.......

τι λες βρε αρχίδι;;



είπε ο ΤΕΞ και