Ενα πορτραίτο για τον Ιψεν-


-->


Η ζωή του Ιψεν ήταν κανονισμένη όπως η ζωή ενός ευσυνείδητου και συνεπή υπαλλήλου.Αφιέρωνε για εργασία 5-6 ώρες, έμενε κλειστός στο στουντιό του,έκανε τον περίπατό του την ίδια ώρα, πήγαινε σε ένα μεγάλο καφενείο και διάβαζε ποζαριστά την εφημερίδα του.
Έγραφε ένα έργο κάθε δύο χρόνια που συνήθως κυκλοφορούσε λίγο πριν τα Χριστούγεννα. Σπάνια πήγαινε σε πρόβες ενώ δεν έχανε πρεμιέρα.
Απ΄την αλληλογραφία του με τον θεατρώνη του «Κριστιάνα» μαθαίνουμε πως επαγρυπνούσε για την διανομή των ρόλων και τα οικονομικά του συμφέροντα . Δεν ήταν κοσμικός. Κατέφευγε σε μια μάσκα. Δεν είχε εμπίστους. Λίγοι τον πλησίαζαν τακτικά.Οι Νορβηγοί δυσκολεύονταν να τον τοποθετήσουν πολιτικά.
«στα πολιτικά είμαι ειδωλολάτρης, δεν πιστεύω στην απελευθερωτική δύναμη της πολιτικής και δυσπιστώ ως προς εκείνους που ασκουν εξουσία, δεν πιστεύω στην αφιλοκέρδεια τους ούτε στις προθέσεις τους.»
Οι Στοκχολμέζοι συγχύστηκαν όταν γνώρισαν τον συγγραφέα του "Μπραντ" περίμεναν έναν ασκητή έναν αγωνιστή γεματο θέληση για νίκη και είδαν έναν καθώς πρέπει κύριο με ραφιναρισμένους τρόπους που εκφραζόταν όπως οι αυθεντικοί συντηρητικοί.Μα αυτούς τους κοσμικούς καθωσπρεπισμούς αυτήν την κρυφή συμπάθεια για για τον κόσμο των κατεστημένων αξιών ο Ιψεν τα ξέγραφε οταν βρισκόταν στο γραφείο του μπροστά στην άσπρη κόλλα.
Για μένα μία είναι η αλήθεια…..ο άνθρωπος είναι ο μόνος δυνατός… η μειονότητα έχει πάντα δίκιο…οι φιλελεύθεροι είναι οι χειρότεροι εχθροί της Ελευθερίας……το κράτος πρέπει να εξαφανιστεί…..να η επανάσταση που θα κάνω….
Αυτές είναι εκφάνσεις του Ιψεν σε επιστολές και δράματα το 1885-86
Καταλαβαίνουμε γιατί κάποια έργα του προκαλούσαν σκληρές αντιδράσεις σ΄ένα κατά πλειοψηφία αστικό κοινό. Δεν είχαν ολότελα άδικο οι θεατές του Theatre de l’ Oeuvre που μετά την παράσταση του «Εχθρός του λαού» ψώναζαν στην έξοδο «ζήτω η αναρχία».
Ο ίδιος ο Ιψεν που εύκολα θα πέρναγε για αναρχικός στην Νορβηγία συμπαθούσε τους δεξιούς, λυσούσε όταν οι συμπατριώτες του έφερναν στην εξουσία αριστερούς.Έσκουζε όταν μάθαινε πως οι τεχνικοί του θεάτρου «Κριστιάνα» απεργούσαν.Αναρχικός, ίσως αλλά της δεξιάς . Επιθυμούσε να εκτοπίσει τις κατεστημένες Ιεραρχίες.