3 Φόνοι και μία βεντέτα.


Η συνείδηση ότι το μυαλό σου γυρίζει

Το μυαλό σου γυρίζει ανάμεσα σε 150 φωτογραφίες (θα μείνουν 110 περίπου)

που είναι υπέροχο υλικό αλλά πρέπει να μπει σε σειρά και να το συνδέσω-συνδυάσω με διαφορετικά μουσικά μέρη μιας 18 λεπτης μουσικής σύνθεσης και δύο τραγουδιστές που υποδύονται 5 ρόλους (το λιμπρέτο αφορά στο Μύθο των Ατρειδών).............

πρέπει να χρησιμοποιήσω το φωτογραφικό υλικό σαν όργανο της ορχήστρας -το οπτικό της όργανο- ....να Μιξάρω συγκίνηση και εγρήγορση... να «τζαμάρω» στα μάτια του Θεατή,

εκεί αποσκοπούν όλα τα έργα τέχνης.


σκέφτεται ότι

την Πέμπτη 22 το απόγευμα! αρχίζει ένα Υπέροχο κενό που θα κρατήσει ως την άλλη Πέμπτη 29 το μεσημέρι! Κάποια στιγμή αυτής της εβδομάδας

θα Φυτέψω!..Μ΄αρέσει το φύτεμα

Αμυγδαλιές …σε πολύ υγρό χώμα

Και θα διαβάσω ένα καινούριο βιβλίο

Αρχίζει έτσι

"Δεν μου ταιριάζει εμένα η Ύστατη προσπάθεια."



Αυτό το ….

να Μιξάρω συγκίνηση-εγρήγορση, να «τζαμάρω», στα μάτια του Θεατή

Πού λέω παραπάνω θα συμβεί στις 7 Νοεμβρίου στο Μέγαρο

Στην μικρή αίθουσα

...

Δίνει κι΄ένα τέλος

Στις κατά καιρούς σκέψεις μου

Για την ανωνυμία η όχι στα blogs

όπως θέλεις όποτε θέλεις

όσο θέλεις



υ.γ. τι σημείωμα κι΄αυτό ... ανήμερα της Ρώσικης Επανάστασης :-))

4 σχόλια:

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Σε μερικούς ανθρώπους ταιριάζει ο ρόλος του ντεντέκτιβ. Ο καθείς και ο ρόλος του.

Εξαίρετο, ομολογώ, το κείμενό σου, κλείνει το μάτι μισοειρωνικά, μισοσυνομωτικά και οπωσδήποτε εύστροφα. Από αυτά που εκτιμώ.

Με μια μικρούλα επισήμανση-Θεέ μου βόηθα είναι κι ανήμερα της Ρωσικής Επανάστασης-:

Ένα έργο τέχνης αναγνωρίζεται ως τέτοιο από τον θεατή και ουχί από τον δημιουργό. Ο δημιουργός που θα λάβει τόσο σοβαρά υπόψιν του το θεατή, ώστε να θελήσει να τον κολακεύσει ή να τον ιντριγκάρει ή οτιδήποτε άλλο, θα φτιάξει, όντας αποστασιοποιημένος τελικά από το πόνημά του, κάτι ξένο, μουσειακό
αδιάφορο στον ίδιο, ίσα να σκοτώσει την ώρα του ή να εκμαιεύσει μια κάποια αποδοχή. Άρα αυτός που ξεκινάει να παράξει τέχνη έχοντας κατά νου την τέχνη ως αυτοσκοπό και όχι τη δημιουργία του ως μέσο έκφρασης και αυτογνωσίας, αυτός δεν παράγει τέχνη, αλλά φύκια που πλασάρει επιτηδείως ως μεταξωτές κορδέλες.

Με άλλα λόγια το "Μιξάρω συγκίνηση-εγρήγορση, να «τζαμάρω», στα μάτια του Θεατή" οφείλει να γίνεται αυθορμήτως και όχι προσχεδιασμένα, γιατί τα φτηνά κολπάκια μπορεί να ενδιαφέρουν έναν επαγγελματία καλλιτέχνη αλλά κανέναν άλλο.

Από εκεί και πέρα το θεατή δεν μπορεί βέβαια κανείς να τον αγνοήσει, αλλιώς θα ήταν ερημίτης να έχει στήσει έναν καθρέπτη απέναντι του να κοιτιέται σε όλη του τη ζωή.
Απελθέτω αφ'ημών κάτι τέτοιο παραμονιάτικα μάλιστα της ρώσικης επανάστασης, που πάντως για τους Ρώσους ήταν σημαντική όσο κι αν τη χλεύαζε ο υπόλοιπος κόσμος που δεν συμμετείχε.:-))

ΨουΞ είπε...

"Με άλλα λόγια το "Μιξάρω συγκίνηση-εγρήγορση, να «τζαμάρω», στα μάτια του Θεατή"
... οφείλει να γίνεται αυθορμήτως και όχι προσχεδιασμένα,"


.....αυθορμήτως και όχι προσχεδιασμένα....
Η Συνείδηση δεν είναι αυθόρμητη, δεν είναι "τόσο αυθόρμητη" τουλάχιστον, όσο η Αντίληψη.

η αντίληψη βοηθά περισσότερο τον Θεατή η...την έρευνα
η συνείδηση τον δημιουργό και την εκτέλεση (είναι αυτό που λέμε το ειδικό τους βάρος ...τα ερμα τους)

αυτό πάω να κάνω εκεί
να Δημιουργήσω.....
θέλω να χρησιμοποιήσω το φωτογραφικό υλικό
(που εγώ δημιούργησα,έκανα την επιλογή του...ΠΡοσχεδιασμένα)
σαν ένα ακόμα Όργανο της ορχήστρας!!

η διασπορά αυτού του υλικού μέσα στα μουσικά μέρη (στο Συντριπτικό ποσοστό του) δεν θα γίνει Αυθόρμητα.

///////////////////////////////

τώρα κάτι τελευταίο μιας κι΄είμαι και του Τέχνης :-)
για την ψυχή μου κάνω Τέχνη όχι για κανέναν άλλο......αλλά μου είναι Απαραίτητο να ξέρω που Απευθύνομαι.

Εκεί κρύβεται το μειονέκτημα
της Τέχνης την Φθαρτής και της Εφήμερης, της Τέχνης του Θεάτρου.


υ.γ.δεν ξέρω πως τοχω μέσα στο κεφάλι μου αλλά έχω την αίσθηση πως κανέναν απ΄τους δυο μας δεν ενδιαφέρουν ούτε τα φύκια ούτε και οι μεταξωτές κορδέλες....

θα περάσεις μια βόλτα;
το έργο μας θα παιχτεί τελευταίο :-)

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

"Στο θέατρο του κόσμου,οι θερμές ψυχές βρίσκονται στη σκηνή, οι μεγαλοφυΐες είναι κρυμμένες στην πλατεία."

Αλήθεια ποιος το είπε αυτό;

Οι θερμές ψυχές-η αντίληψη δηλαδή- στη σκηνή.

Οι μεγαλοφυίες-η συνείδηση δηλαδή- εκτός σκηνής, στην πλατεία.

Αναρωτιέται κανείς ποια ηδονή βρίσκουν να κοιτούν οι μεγαλοφυίες τις θερμές ψυχές. Μήπως, να επιβεβαιώσουν τη μεγαλοφυία τους; με άλλα λόγια τη συνείδησή τους;

ΨουΞ είπε...

γι΄αυτό (συνείδηση)κάποια στιγμή, τώρα τρέχω, θα σου αφήσω ένα κομμάτι αυτούσιο Χειμωνά....

καλημέρα!


το προηγούμενο που αναφέρεις είναι Ντιντερο