ΆΚΟΥ ΘΑ ΣΕ ΧΤΥΠΗΣΩ



(Ένα τύμπανο που το χτυπάει βίαια ένας άντρας. Εμφανίζεται μια ΓΥΝΑΙΚΑ, οπλισμένη.)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Αυτόν τον θόρυβο δεν μπορείς λίγο

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Θόρυβο; θόρυβο;

ΓΥΝΑΙΚΑ: Αγόρασα αυτό το σπίτι
Είναι ήσυχο ρώτησα
Ήσυχο μου λέει αυτός τι είναι ησυχία όχι δεν δίνω ψεύτικες διαβεβαιώσεις ο θόρυ­βος όμως που μου υποσχέθηκε ερχόταν μόνο από το λαρύγγι των πουλιών τον άνεμο στα χόρτα κτλ.
πάρ' το αυτό το κωλόπραμα από δω βρε πλανόδιε μπελά
(Ο άντρας την αγριοκοιτάζει.)

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Μπελάς;
Μπελάς εγώ;

ΓΥΝΑΙΚΑ: Ο κόσμος είναι μικρός κι όπως φαίνεται μικραίνει συνεχώς την εί­χα υπόψη μου αυτήν τη συρρίκνωση του κόσμου και δεν ζητούσα περισσότερα απ' όσα φαίνεται ότι δικαιούμαι κάποιοι έχουν αυτοκίνητα με εφτά πόρτες άλλοι έχουν κουζίνες ψηλότερες κι από καθεδρικούς ναούς δεν κατακρίνω κανέναν εγώ ζήτησα απλώς ένα δωμάτιο ήσυχο σαν λίμνη κι εμφανίζεσαι τώρα εσύ και βιάζεις τον αέρα

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ (γουρλώνοντας τα μάτια): Βιάζω;
Βιάζω εγώ;

ΓΥΝΑΙΚΑ: Κι εγώ δεν παρακαλώ δεν ικετεύω αρπάζω αμέσως το όπλο πο­τέ δεν είχα την επιθυμία να αρπάξω το όπλο προτιμώ χίλιες φορές να ζητάω όταν όμως ζητάω δεν υπάρχει περίπτωση να μη διαπιστώσω αμέσως ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο στο πρόσωπο του ανταγωνιστή μου το βλέπεις το όπλο πάρε λοιπόν δρόμο τώρα αμέσως αλλιώς θα σου κάνω μια τρύπα στο τύμπανο κι αν τυχόν χτυπήσεις αυτή την τρύπια μεμβράνη θα τα πούμε για
(Παύση. Ο άντρας φαίνεται να έχει υπομονή)

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Εγώ σου φέρνω τη έκσταση μου κι εσύ τραβιέσαι πίσω
(Κουνάει το κεφάλι του.)
Σου φέρνω το πάθος της ζωής μου κι εσύ ζαρώνεις
( Τινάζει τους ώμους του.)
Λυπάμαι όσους σου μοιάζουν αυτούς που δεν έχουν αίμα στις φλέβες τους

ΓΥΝΑΙΚΑ: Να μου φύγει όλο το αίμα τραβάω πίσω το μηχανισμό

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Καταπιέζεις το πνεύμα σου

ΓΥΝΑΙΚΑ: Κι εσύ είσαι το πνεύμα που έχω βάλει τώρα στόχο

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ (αγανακτισμένος): ΓΥΡΙΖΩ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

ΓΥΝΑΙΚΑ: Γύρισε τον ήσυχα

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ (αρπάζοντας το τύμπανο): ΘΑ ΦΥΓΩ
(Ετοιμάζεται να προχωρήσει.)
Θα φύγω
Κακόμοιρο πλάσμα
Κακόμοιρο χλομό πλάσμα που φοβάται την ψυχή του

ΓΥΝΑΙΚΑ: Θα σε καλωσορίσουν άλλες άντε τώρα

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Ναι
Ναι
(Σταματάει και γυρίζει.)
ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ ΓΙΑΤΙ ΑΥΤΗ Η ΕΦΙΑΛΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΓΟΝΗ ΣΙΩΠΗ; Μ' ΕΞΟΡΓΙΖΕΙ
(Την αγριοκοιτάζει.)

ΓΥΝΑΙΚΑ (σημαδεύοντας πάλι με το όπλο): Σβέλτα αλλιώς

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: ΕΛΕΥΘΕΡΩΝΩ ΤΑ ΠΑΘΗ ΣΟΥ ΛΥΝΩ ΤΟΝ ΚΟΜΠΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ

ΓΥΝΑΙΚΑ: ΣΒΕΛΤΑ
ΣΒΕΛΤΑ
(Αυτός τρέμει, διστάζει, τρέχει. Η ΓΥΝΑΙΚΑ, μόνη, κατεβάζει το
όπλο.)
Τα χόρτα και πάλι
Το κελάηδημα α
(Αφουγκράζεται.)
Τα χόρτα και πάλι
Το κελάηδημα α
(Αφουγκράζεται. Τα δάχτυλα της συσπώνται. Χτυπάει ελαφρά την πα­λάμη της.)
ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗ
ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗ
ΕΛΑ ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗ
(Παύση.)
Τα χόρτα και πάλι
Το κελάηδημα α
(Φαίνεται ο ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ που περνάει σιωπηλά. Σταματάει.)

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Ικέτεψε
Ικέτεψε για το θόρυβο μου
Ικέτεψε για τον μπελά μου
Ικέτεψε για τον βιασμό του αέρα
(Η ΓΥΝΑΙΚΑ δαγκώνεται από ανησυχία. Κουνάει με πίκρα το κεφάλι.)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Τα χόρτα
Το
(Αυτός χτυπάει ελαφρά με το ένα δάχτυλο τη μεμβράνη του τύμπα­νου.)
Το πουλί και
Α το πουλί
ΤΟ ΠΟΥΛΙ
(Αυτός χτυπάει πιο δυνατά. Εκείνη τρέμει, σκεπάζει τα αφτιά της, αλ­λά μάταια. Χαμογελάει στον ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗ που απολαμβάνει τη συνθηκολόγηση της, χτυπώντας τώρα με το χέρι κι υστέρα με τις μπα­γκέτες, βγάζοντας τες από τη ζώνη του, και φτάνει σ' ένα κρεσέντο θο­ρύβου. Η ΓΥΝΑΙΚΑ πέφτει στο έδαφος, περίεργα, ευκίνητη. Ο άντρας σταματάει. Αυτή μένει ακίνητη.)

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Εγώ θα βάλω να φάω
(Πηγαίνει στο σπίτι.)
Έχει μπίρα μέσα;
(Εκείνη κουνάει το κεφάλι. Αυτός μπαίνει μέσα.)

ΓΥΝΑΙΚΑ (ύστερα από λίγα λεπτά):ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗ
ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗ
ΧΤΥΠΑ ΤΟ ΤΥΜΠΑΝΟ ΣΟΥ
(Μες στην ησυχία μόνο τα πουλιά ακούγονται. Η ΓΥΝΑΙΚΑ ανακάθεται και θυμωμένη βροντάει το έδαφος με τις γροθιές της.)
ΧΤΥΠΑ ΤΟ ΤΥΜΠΑΝΟ ΣΟΥ

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ (εμφανίζεται μασώντας): Άντε σήκω
Και κούνα μου τον κώλο σου
(Γελάει χτυπώντας το τύμπανο. Η ΓΥΝΑΙΚΑ πάλλεται και τρέμει από έκσταση. Ξαφνικά αυτός σταματάει. Παγώνει κι αυτή. Ο ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ πάει στο σπίτι.)
Είδα κέικ
Είδα τσάι
(Στην ησυχία ακούγονται τα πουλιά. Η ΓΥΝΑΙΚΑ κλαίει με λυγμούς κι έπειτα βροντάει με το χέρι της το έδαφος.)

ΓΥΝΑΙΚΑ: ΧΤΥΠΑ ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗ
(Εκείνος δεν εμφανίζεται.)
ΧΤΥΠΑ ΤΟ ΤΥΜΠΑΝΟ ΣΟΥ
ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗ
(Αυτός εμφανίζεται. Εκείνη χαμογελάει.)

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Βγάλε τώρα τη φούστα να μπω μέσα σου

ΓΥΝΑΙΚΑ (διστάζοντας): Τα πουλιά τα
(Τινάζει τους ώμους.)
Τα πουλιά

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Θα τα διασκεδάσω εγώ τα πουλιά
(Λύνει τη ζώνη του. Αυτή κάνει πίσω. Εκείνος χτυπάει το τύμπανο. Η αντίσταση της καταρρέει, και γελάει)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Πάνω στο τύμπανο
Πάνω στο τύμπανο θέλω να με πηδήξεις
(Γυρίζει το τύμπανο στο πλάι και απλώνει το σώμα της πάνω του, προεξοφλώντας την πράξη του. Εκείνος περιμένει, προκαλώντας την επιθυμία της. Έπειτα, με μια σκληρή χειρονομία, κατεβάζει τη ζώνη του στα πισινά της. Η ανάσα της ΓΥΝΑΙΚΑΣ κόβεται. Ύστερα απ' αυτό το μοναδικό χτύπημα, εκείνος κάθεται. Τα πουλιά κελαηδούν.)
Με τις εκπλήξεις θα συνηθίσω
Προεξοφλώντας την ηδονή θα υποδεχτώ τον πόνο
Και
Το αντίθετο
Πιθανότατα
Ναι
Σίγουρα
Το
Αντίθετο
ΔΕΝ ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ ΓΕΛΟΙΑ
Είναι πραγματικά υπέροχα ό,τι και να συμβεί δεν αισθάνομαι ποτέ πως είμαι γε­λοία και μόνο η ιδέα να διακρίνουμε το γελοίο από το μη γελοίο ακούγεται βλακώ­δης πρωτόγονη ξεπερασμένη οπότε τι κι αν είναι ο κώλος μου στον αέρα και τι μ' αυτό και τι μ' αυτό όχι αυτές οι έννοιες περί αμηχανίας ανήκουν στον μεσαίωνα και τώρα γάμησε με
(Ο ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ σηκώνεται και περιμένοντας μια στιγμή την ξαναμαστιγώνει. Η ΓΥΝΑΙΚΑ ουρλιάζει, ύστερα γελάει)
Χρησιμοποίησα μια χυδαία λέξη ίσως η χυδαία λέξη ενόχλησε αλλά όταν βάζουμε τις λέξεις σε τάξη και κάποιες λέξεις τις εγκρίνουμε ενώ άλλες τις ενοχοποιούμε εμένα μου φαίνεται κατάλοιπο ενός ασφυκτικού κοινωνικού συστήματος που εγώ το έχω απορρίψει και που τους κανόνες του τώρα πια τους

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Ένα ουίσκι κι έφυγα πού το είδα το ουίσκι;
(Παύση)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Έφυγες;

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Ουίσκι κάτι σε μπουκάλι κάτι που το χρησιμοποιούν οι γυναίκες για να πνίγουν τον πόνο κονιάκ τότε ένα κονιάκ κι έφυγα
(Παύση)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Εγώ δεν είμαι σύμφωνη

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Σύμφωνη σε τι;
Σε τι δεν συμφωνείς;

ΓΥΝΑΙΚΑ: Να φύγει ο τυμπανιστής μου

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Ο τυμπανιστής σου φεύγει έτσι κάνουν οι τυμπανιστές

ΓΥΝΑΙΚΑ: Κρίμα

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Το γεγονός και μόνο ότι χτυπάει το τύμπανο τον ανα­γκάζει να φεύγει

ΓΥΝΑΙΚΑ: Κρίμα
Και πάλι κρίμα

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Κάνει πεζοπορίες
Λιώνει τα παπούτσια του
Και τον έρωτα τον διασχίζει όπως διασχίζει ένα χωράφι

ΓΥΝΑΙΚΑ: Σου έδειξα τον κώλο μου
Εγώ
Που δεν τον έχω δείξει ποτέ τον κώλο μου
Ούτε καν στον ήλιο
Έδειξα τον κώλο μου σ' εσένα

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Ωραίος κώλος και του 'δωσα και το χαστούκι του

ΓΥΝΑΙΚΑ: Το τύμπανο τα φταίει

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Τι άλλο το τύμπανο
Ένα ουίσκι και πρέπει να του δίνω

ΓΥΝΑΙΚΑ: Το τύμπανο επιβάλλεται το ίδιο όμως κάνει και το όπλο

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Χαίρε είπα
Σ' εσένα και τον κώλο σου

ΓΥΝΑΙΚΑ (σηκώνεται). Εδώ είναι ο τάφος σου
Κοίτα
Μια μέρα λέμε ήρθε ο τυμπανιστής και συνάντησε τη μοίρα του
Κάτω από το γρασίδι ο τυμπανιστής
Οι μπαγκέτες του προεξέχουν για έναν χειμώνα μετά σαπίζουν ή τις ρίχνουν τα πουλιά με το να κάθονται συνέχεια πάνω τους
ΑΝ ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ ΘΑ ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ
ΑΛΛΗ ΦΑΡΜΑ
ΑΛΛΗ ΚΑΛΥΒΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ
(Εκείνος κοιτάζει το όπλο που τον σημαδεύει.)

ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ: Τις πόρτες τις ανοίγω αλλά μέσα δεν περνάω
Το ν' ανοίγεις πόρτες είναι ταλέντο
(Η ΓΥΝΑΙΚΑ μένει ασυγκίνητη.)
Να μου χρωστάς ευγνωμοσύνη που ακούμπησα πάνω στην πόρτα σου και δεν θα μείνω για το ουίσκι
(Αρπάζει το τύμπανο. Ακούγεται ένας πυροβολισμός. Ο ΤΥΜΠΑΝΙΣΤΗΣ πέφτει μ' έναν σαματά από κρουστά. Όταν επανέρχεται η ησυ­χία, το κελάηδημα. Η ΓΥΝΑΙΚΑ είναι ακίνητη...)

ΓΥΝΑΙΚΑ: Αν δεν μπορείς να κρατήσεις τον τυμπανιστή μπορείς να κρατή­σεις το τύμπανο
(Παύση.)
Χωρίς όμως να το χτυπάς
Τύμπανο ατυμπάνιστο



Σημ. ο Howard Barker (1946 Αγγλία) είναι θεατρικός συγγραφέας απ΄τους πιο πρωτότυπους και καινοτόμους,ποιητής, ζωγράφος και θεωρητικός του θεάτρου.

8 σχόλια:

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Η ιστορία του Οδυσσέα και της Κίρκης ή του Ούλριχ και της Μποναντέας, αν προτιμάς, αφού βλέπω ότι έχεις μια αδυναμία στο Μούζιλ. Το θηλυκό που αντιστέκεται αρχικά για να παραδώσει στη συνέχεια γην και ύδωρ στο ζωώδες αρσενικό που το υποτάσσει. Βέβαια στο θεατρικό απόσπασμα το θηλυκό δρα αυτοκτονικά. Σκοτώνει τον τυμπανιστή, σκοτώνει μαζί και τη ζωή. Τύμπανο ατυμπάνιστο...

Εκπληκτικό το απόσπασμα πράγματι. Να ρωτήσω μόνο από ποιο θεατρικό του Barker είναι. Υποψιάζομαι ότι αξίζει τον κόπο να το διαβάσει κανείς ολόκληρο.

ΨουΞ είπε...

Συμπυκνωμένη- Ώριμη "ανάγνωση".
:-)

Αυτό το κομμάτι δεν είναι απόσπασμα είναι αυτοτελές.
Βρίσκεται μαζί με άλλα 12 παρομοίου μεγέθους

και τίτλο "13 αντικείμενα-σπουδές υποδούλωσης"
μετάφραση Σεραφείμ Βελέντζας
εκδόσεις ΥΨΙΛΟΝ / ΘΕΑΤΡΟ.

κάπου μέσα διάβασα πως βγήκε σε λίγα αντίτυπα-
αν δεν το βρείς
και το έχω σκανάρει
μέχρι τότε θα σου το στείλω με χαρά!

υ.γ.ναι τώρα έχω αδυναμία στον Μούζιλ-
παλιότερα ήταν... το τοτέμ της βιβλιοθήκης.

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Αυτή η αλληλεγγύη μεταξύ blogger δε με αφήνει αδιάφορη. Κάνω μία έρευνα αγοράς κι αν δεν το βρώ με χαρά θα αποδεχθώ την προσφορά σου. Πάντως διαμάντι ο Barker, αν κρίνω από το κείμενο. Λιτός και εύστοχος επί διαχρονικών ζητημάτων χωρίς σεμνοτυφίες. Σε ευχαριστώ που μου τον γνώρισες.

ΨουΞ είπε...

θεωρώ την Επικοινωνία μας άψογη.
:-)

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

H ηλεκτρονική τουλάχιστον αναζήτηση δεν απέδωσε καρπούς. Θα ψάξω και με τον παραδοσιακό τρόπο βιβλιοπωλεία, αλλά, αν εν τω μεταξύ έχεις σκανάρει το "13 αντικείμενα-σπουδές υποδούλωσης", και υπάρχει κάποια στιγμή δυνατότητα να μου το στείλεις, θα το εκτιμούσα. Κάποια στιγμή είπαμε, γιατί είναι και περίοδος διακοπών για τους περισσότερους...

ΨουΞ είπε...

Θα στο στείλω σύντομα σε pdf.

:-)

ΨουΞ είπε...

στείλε μου, όμως το μέιλ σου...

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Eυχαριστώ εκ των προτέρων! Με φαντάζομαι κιόλας να το διαβάζω. Το mail μου είναι: despina_bat@yahoo.gr