ΤΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΓΡΆΜΜΑ


ΤΟ ΜΕΤΑΦΡΑΣΜΕΝΟ ΓΡΆΜΜΑ

"Αφενός μεν η κληροδοτημένη (εννοείται όχι από μένα) τάση σου να κάνεις τα πρώτα βήματα ορμητικά όταν σε ελκύει ένα θέμα, και μετά , να ξεχνάς τελείως τι οφείλεις τόσο στον εαυτό σου όσο και στους άλλους οι οποίοι στήριξαν τις ελπίδες τους πάνω σου, αφετέρου δε το γεγονός ότι στα νέα των οποίων με καθιστάς κοινωνό δεν βλέπω ούτε το ελάχιστο σημείο το οποίο θα μου επέτρεπε να συμπεράνω ότι έχεις κάποιο σχέδιο, με βάζουν σε μεγάλη έγνοια. Δεν είσαι μόνο σε ηλικία στην οποία άλλοι άνδρες έχουν δημιουργήσει μια θέση σταθερή στη ζωή αλλά και εγώ μπορεί κάποια στιγμή να πεθάνω και η περιουσία την οποία θα κληροδοτήσω σ' εσένα και την αδελφή σου σε ίσες μερίδες δεν θα είναι μεν ευκαταφρόνητη, πλην όμως όχι και πολύ μεγάλη υπό τις παρούσες συνθήκες ώστε η κατοχή της και μόνο να σου εξασφαλίσει μια καλή θέση στην κοινωνία.
Ως εκ τούτου πρέπει επιτέλους να τη δημιουργήσεις μόνος σου. Βεβαίως θα κινήσω την υποψία ότι θέλω να υποτιμήσω την καλλιτεχνική και επιστημονική ανεξαρτησία. Δεν δύναμαι όμως μετά τις εμπειρίες ενός βίου πλήρους εργασίας να δεχτώ ότι μπορεί κανείς να στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στις δικές του δυνάμεις.
Καλλιέργησε τις κοινωνικές σχέσεις, μόνο αυτές
προσδίδουν στην ατομική εργασία το έρεισμα
μέσω του οποίου εντάσσεται κανείς σ' ένα γόνιμο
και ευνοϊκό συσχετισμό.
Τελειώνοντας ελπίζω ότι θ' ακούσω σύντομα νέα
σου και ότι θα δω να ανταμείβονται εκ μέρους σου
οι κόποι που κατέβαλα για την άνοδο σου. Πρέπει
να κάνεις καλή χρήση του χρόνου, γιατί είναι
σύντομος.
Με τις ευλογίες και την αγάπη μου. Ο πατέρας
σου."


αυτό είναι το γράμμα που λαμβάνει ο Ούλριχ (κεντρικός ήρωας στο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Μούζιλ -Ο άνθρωπος χωρίς ιδιότητες- ο Μούζιλ δούλευε το μυθιστόρημα μέχρι τον θάνατό του το 1942)





Θέσεις για τον Φόυερμπαχ



Κάθε κοινωνική ζωή είναι ουσιαστικά πρακτική.Κάθε μυστήριο βρίσκει την λογική αναγωγή του στην ανθρώπινη πράξη και στην κατανόηση αυτής της πράξης.
θέση 8

Το υψηλότερο σημείο στο οποίο φτάνει ο υλισμός που δεν κατανοεί τον αισθητό κόσμο ως πρακτική δραστηριότητα, είναι η επόπτευση των επιμέρους ατόμων και της αστικής κοινωνίας.
θέση 9

Η σκοπιά του παλαιού υλισμού είναι η αστική κοινωνία -
η σκοπιά του νέου είναι η ανθρώπινη κοινωνία.-
θέση 10


πέρασαν σαράντα χρόνια από τότε και ο Μαρξ πέθανε χωρίς ούτε εκείνος ούτε εγώ να επιστρέψουμε στο θέμα. Βρήκα όμως, σ΄ένα παλιό σημειωματάριο του Μαρξ, τις 11 θέσεις για τον Φόυερμπαχ.
Είναι σημειώσεις πρόχειρα ριγμένες στο χαρτί, για να δουλευτούν αργότερα
και όχι για να δημοσιευτούν,ανεκτίμητες όμως, δεδομένου οτι πρόκειται για το πρώτο κείμενο,στο οποίο τοποθετήθηκε ο μεγαλοφυής σπόρος της νέας άποψης για τον κόσμο.

Φρίντριχ Ενγκελς
Λονδίνο 21 Φεβρουαρίου 1888

8 σχόλια:

παπαρούνα είπε...

αυτός ο πατήρ ήταν πολύ φιλάργυρος και τσιγγούνης συναισθηματικά...

ΨουΞ είπε...

γιατί το λες;
ίσως ασυνήθιστος και καταπιεστικός με τον τρόπο του
αλλά στις "συμβουλές" του δεν κρατάει τίποτα, οτι είχε καταλάβει απ΄την ζωή του-για την ζωή- το μεταλαμπαδεύει στον υιό...

χάρηκα που σε είδα
φιλιά πολλά

παπαρούνα είπε...

ασφαλώς δεν ελαβα υπόψιν μου και την χρονολογία του γραμματος, άρα άλλες εποχές άλλες αντιλήψεις..

περαν απο αυτό, έχω καταλήξει πως τα παιδιά που δέχονται τετοια καταπιεση το λες εσυ, στέρηση συναισθήματος το λέω εγώ, δεν λιώνουν από αγάπη τον κόσμο γύρω τους μεγαλωνοντας, αντιθέτως εκφράζονται με μια "τυραννική" αγαπη που μεταφέρεται απο γενιά σε γενιά..

ΨουΞ είπε...

ναι συμφωνώ διαιωνίζουν μια κατάσταση γύρω μας που την χαρακτηρίζει έλλειμμα αγάπης
διαπαιδαγωγήσεις σαν κι΄αυτή του γράμματος


αλλά πιστεύω πως βοηθούν ταυτόχρονα το παιδί να κατανοήσει-αντιμετωπίσει
το κόσμο γύρω του όπως αυτός εμφανίζεται τώρα.

Δεν βοηθούν στην αλλαγή του ήδη υπάρχοντος αλλά στην κατανόηση του.

φιλιά

tyxeros είπε...

nice blog...καλή συνέχεια...

ΨουΞ είπε...

Σ΄ευχαριστώ.
χαίρομαι που σου άρεσε


καλώς ήρθες

Λωτοφάγος είπε...

Μου άρεσε το γράμμα, κι ας είναι οι απόψεις κάπως πολύ... αστικές!
Είναι πολύ προτιμότερες από την αδιαφορία των πατεράδων της γενιάς μου ή την υπερπροστατευτικότητα των μητέρων! Στην εποχή μας έχουμε χάσει κάθε αίσθηση του μέτρου.
Επίσης, θέλω να πω ότι η προηγούμενη ανάρτησή σου με εντυπωσίασε με την ευαισθησία της!

ΨουΞ είπε...

Ναι είναι πολύ αστικές!

Ο ίδιος ο Μούζιλ (παρ΄ότι αγαπημένος συγγραφέας) τελικά εντάσσεται πολύ βολικά στην 9 θέση-απάντηση του Μαρξ στον Φόυερμπαχ


"Το υψηλότερο σημείο στο οποίο φτάνει ο υλισμός που δεν κατανοεί τον αισθητό κόσμο ως πρακτική δραστηριότητα,
είναι η επόπτευση των επιμέρους ατόμων και της αστικής κοινωνίας."

αυτό είναι και το υψηλότερο σημείο
που φτάνει το "γράμμα"-έξω απ΄τις λογοτεχνικές αρετές του

και αυτός επίσης ήταν ο λόγος που μ΄έκανε να συνδυάσω στο ποστ
Μαρξ και Μούζιλ όχι ντε και καλά για να βρούμε τον Καλύτερο
απλά γιατί μετά από αρκετά χρόνια
κατάφερα (στο μέτρο που μπορούσα) να "μεταφράσω" το όντως αστικό γράμμα του αγαπημένου μου συγγραφέα.

Εναν συγγραφέα που ήρθε η ώρα να τον βάλω στην βιβλιοθήκη να κάνει παρέα μαζί μ΄άλλες μεγαλοφυΐες
(που τώρα πια δεν μου φαίνονται και πολύ μεγαλοφυΐες
γιατί μου έδωσαν απλόχερα οτι είχαν να μου δώσουν,
έτσι ώστε να μην τις Χρειάζομαι πια)

Αυτή είναι νομίζω η ιστορική μοίρα των Μεγαλοφυών

να είσαι καλά
και να τα λέμε απ΄την θέση 10
:-))