Αποσπάσματα σκέψης



Ο κόσμος είναι το άθροισμα όσων αντιλαμβάνεσαι
Από παιδί
Ναι
Οι μεγαλύτερες στιγμές επίγνωσης μας δίνονται πριν απ΄την σκέψη
Αργότερα
Παράλογο δεν είναι
Είμαστε υποχρεωμένοι να τις ανακτήσουμε με τις προσπάθειες της νόησης

\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\


Αυτός ο θάνατος
Χωρίς να είναι καθόλου κατάργηση της αντίληψης
Είναι από μόνος του αντίληψη

Είναι πολύ δύσκολο να το πεις
Είναι πολύ δύσκολο να μπεις σ΄αυτή την περιοχή
Απαιτεί καινούρια γλώσσα
Απαιτεί ποίηση
Όμως η ποίηση είναι πολλές φορές συσκότιση ας το παραδεχτούμε
Ας παραδεχτούμε πως ο ποιητής κρύβεται συχνά στην μεταφορά έτσι όπως ένα συνεσταλμένο πλάσμα καταφεύγει στα δάση
Και τρέμει το φως
Τρέμει μην αποκαλυφθεί
Οχι
Πρέπει να αγωνιστούμε με την γλώσσα που έχουμε πρέπει να χρησιμοποιήσουμε
το ανεπαρκές γνωρίζοντας περίφημα την ανεπάρκεια του.

\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\


Απορώ γιατί δεν πέθανα

Πολλά μωρά πεθαίνουν

Κάνουν επίσκεψη στον κόσμο
Ανοίγουν τα μάτια
Και δεν τον βρίσκουν ικανοποιητικό

Τόση λεπτότητα
Τόση κρίση
Τόση ικανότητα για διαφωνία

\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\\


Τι χαζή που είναι η γλώσσα
Τι χαζή που είναι όταν όλα όσα σημαίνει είναι

Σαν το μωρό που αγωνίζεται να μιλήσει

Κι΄αν διάβασα βιβλία εγώ
Βιβλία
Και
Λεξικά
Κι αν ξετίναξα βιβλιοθήκες
Και βέβαια
Και βέβαια
Σερνόμουν ανάμεσα στα ράφια να βρω μια νέα λέξη ακολουθούσα τα ίχνη τη
μυρωδιά της της έστηνα παγίδα την εγκλώβιζα

Τώρα
Είναι

Τώρα η γλώσσα είναι για μένα αυτονόητη

3 σχόλια:

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Τόσα πράγματα που στριφογυρνάνε μέσα μου, να χωράνε τόσο καθαρά και εύστοχα σε λίγους στίχους.
Όσο για τη γλώσσα με κόπο, καθώς γνωρίζετε, εκφράζει τα ρητά. Τα άλλα, τα άρρητα και σημαντικότερα ούτε να τα αγγίξει δεν μπορεί. Μόνο η ποίηση να τα ψυχανεμιστεί δύναται και αυτό με δυσκολία μεγάλη.

ΨουΞ είπε...

Καλώς ήρθες!

πως να έγινε άραγε η επίσκεψη σου τυχαία ή από λινκ κάποιου φιλικού blog.

όπως και νάγινε μικρή σημασία έχει.

χαίρομαι που σου άρεσε το ποστ όπως χάρηκα μόλις επισκέφθηκα το δικό σου και βρήκα το λινκ για τον "γέρο και την θάλασσα" (κατά καιρούς στοιχειώνει αυτό το βιβλίο μεσ΄στο μυαλό μου).

υ.γ. Ελπίζω να μην σ΄ενοχλεί που σου "μιλάω" στον Ενικό

να είσαι καλά
καλό απόγευμα

Κλεοπάτρα και Μινγκ είπε...

Διαβάζοντας ο σύντροφος μου το ιστολόγιο του Κώστα Στούπα, αν δεν κάνω λάθος, του κίνησε την περιέργεια ο τίτλος του blog σας. Έπεσε μάλιστα στο θεατρικό για το δουλεμπόριο με τον περίφημο ιερέα. Μου το σύστησε εντυπωσιασμένος.

Όσο για τον ενικό ασφαλώς και δε με ενοχλεί, ίσα-ίσα. Προσωπικά όμως προτιμώ να τον ανταποδώσω αργότερα. Είναι αυτή η ανατροφή που σε μικρές ηλικίες έχει τη μορφή πλύσης εγκεφάλου, έτσι ώστε τώρα δυσκολεύομαι να ξεπεράσω εύκολα τον πληθυντικό ευγενείας...