Ωραία δεν είναι; εκλεκτικέ blogger!

Σκηνή

Σκηνή (ποστ) μπορεί να σημαίνει και "οίκος του κενού"
εφ όσον στερείται κάθε στολισμού
εκτός απ' οτι τοποθετείται εκεί
για να ικανοποιήσει κάποια "ανάγκη"
αφήνοντας εσκεμμένα κάτι ημιτελές
για να το συμπληρώσει η φαντασία.

"ανάγκη":π.χ.αισθητική ανάγκη, ποιητική παρόρμηση, εφήμερη κατασκευή κ.α


Έμπνευση


Η έμπνευση κρύβεται στις πιο βαθιές
πτυχές του εγώ,
συνδυάζεται με τον ψυχισμό
και την συνείδηση σου,
πηγάζει από την κοσμοθεωρία σου.


υγ.Θα πρέπει να μας αρέσουν αυτά που κάνουμε, με τον εαυτό μας, για να νοιώσουμε οτι μας περιβάλλει μια αρεστή πραγματικότητα.
.

21 σχόλια:

Banshee είπε...

Δε χρειάζεται να μας αρέσει η πραγματικότητα, αν βρούμε κάποιον να του τη χρεώσουμε. Ε;

ΨουΞ είπε...

Ναι. Συνηθίζεται αυτή η τακτική, αλλά μετά μας υποχρεώνει να κρατάμε Χρεωστικά, και λοιπά αποδεικτικά στοιχεία.
Πράγμα βαρετό και Αντιδημιουργικό :-)

Εγώ νομίζω οτι η κόλαση μας δεν είναι οι άλλοι
- γιατί όπως λέει και το χαμίνι(δεν γράφει αυτόν τον καιρό)-


....η χαρά είναι ένα δώρο που δεν ζυγίζεται με μέτρο τι έχεις χάσει...


καλώς όρισες

Vassia είπε...

Kαλησπέρα :-)
Χρόνια πολλά.

Ευτυχώς έχουμε την δυνατότητα και πολλές φορές και την ικανότητα, αν συμβιώνουμε αρμονικά με μη αρεστές πραγματικότητες, αρκεί να μην εμποδίζουν την δική μας!!!

:-)

vasikos metoxos είπε...

Αυτό είναι έμπνευση Ψουξ. Η καλλιέργεια της έπαρσης. Ένα "εγώ" που επιθυμεί να κυριαρχήσει.

Χρόνια Πολλά...

ΨουΞ είπε...

vassia

καλησπέρα

εκεί που λες "αν" ήθελες να γράψεις "να" ;
αν συμβαίνει αυτό τότε συμφωνώ!
και προσθέτω "βέβαια,η καρδιά μας το ξέρει" :-)



βασικέ μέτοχε

Ακριβές!!

Ο άνθρωπος του θεάτρου, αφού μιλάμε για Σκηνή,(ο καλλιτέχνης γενικότερα) υποχρεούται να είναι εγωπαθής...

αυτό που είναι ανησυχητικό είναι οτι ολοένα και περισσότεροι πολιτικοί νομίζουν πως βρίσκονται πάνω στην σκηνή, μιμούμενοι δυστυχώς τους χειρότερους του κλάδου.

χρόνια πολλά φίλε μου-

Vassia είπε...

:-)ΝΑ είναι η σωστή λέξη φυσικά.


Καλό μήνα Ψούξιους και στα άγρια θηρία επίσης.
:-)

X2 είπε...

Στη Σάμη στην Κεφαλονιά, σου λένε "στα 150 μέτρα θα βρεις την πλατεία". Δεν υπάρχει καμία πλατεία.Ένα σημείο στο οποίο πέφτουνε τρεις δρόμοι, ένα κενό με αδιόρατα σύνορα που κανείς δεν υπερβαίνει είναι η "πλατεία". Μπορεί έτσι και τα ποστ,συμφωνώντας με τον Ψουξ.Μπορεί και η έμπνευση να μην είναι ένα εγώ που θέλει να κυριαρχήσει,αλλά ένα εγώ που θέλει να διαλυθεί-διαφωνώντας με τον Βασικό Μέτοχο.
Μετά από πολυήμερη εξαφάνιση στα Επτάνησα (ναι, και στα επτά!)-Χρόνια πολλά στον οικοδεσπότη.

paperflowers είπε...

Η πραγματικότητα είναι σαν μια σειρά φωτογραφίες. Εξαρτάται πάντα από την οπτική σου γωνία και το φως...

Και ναι, η έμπνευση είναι ένα κρυφό κομμάτι του εαυτού που βρίσκει το δρόμο προς τα έξω. Η συνείδηση το παίρνει και το μεταμορφώνει (ενίοτε) σε τέχνη..

ΨουΞ είπε...

χ2 και paper flowers

Διάβασα τα σχόλια σας και καταΧάρηκα!
Με τον δικό σας τρόπο ο καθένας,περιγράψατε-διατυπώσατε θέσεις για την ουσία του πράγματος καταπληκτικά!!


χ2
μου άρεσε πολύ η "διαφωνία" σου με τον βασικό.Ναι πρέπει να μπορείς να να διαλυθείς (να μην ανήκεις) για να αποτυπώσεις...(να δημιουργήσεις) κάτι που θα ενδιαφέρει και άλλους.

Θα μπορούσε κανείς να αλλάξει στο σχόλιο σου την "πλατεία" με την "αλήθεια" και τα "μέτρα" με τις "προσπάθειες"...


καλό μήνα φίλε.


paper flowers

Με την πραγματικότητα καλό είναι να φτιάχνεις μια ιστορία βάζοντας τα γεγονότα σε μια σειρά, αλλιώς παραμένει μια σειρά από ασύνδετα επεισόδια.

Οι άνθρωποι φθάνουν στα όρια τους σε δύο χρόνους
ο πρώτος είναι ο χρόνος της παραφοράς
ο δεύτερος της συνείδησης.

Και το σπουδαιότερο,
θά ήθελα να σε ρωτήσω:το Υπέροχο ποστ σου
-19 νοεμβρίου 2007-
που τελειώνει με την φράση
"μου αρέσει ν' ακούω την ζωή μου"

σε βοήθησε να το γράψεις η συνείδηση σου;

Καλό μήνα

Σ' ευχαριστώ που πέρασες καλό μήνα.

paperflowers είπε...

Δηλαδή εκείνο το ποστ το θεωρρείς τέχνη?
Πού να στείλω τα λουλούδια???
:-)

Κοίτα, το ότι μ'αρέσουν συγκεκριμένοι ήχοι, είναι κάτι που έχει να κάνει με τα πίσω δωμάτια του μυαλού μου. Κάποια στιγμή λοιπόν αυτό, βρήκε το δρόμο του προς τα μπροστινά.
Όμως, η διαδικασία γραψίματός, το να ψάξω να βρω δηλαδή την κατάλληλη λέξη για κάθε ήχο, το να τους βάλω σε μια συγκεκριμένη σειρά ή το να χρησιμοποιήσω σωστά (ελπίζω)το συντακτικό, ήταν λειτουργία συνειδητή.

Είναι αυτό που είπες πριν για τα επεισόδια. Πρέπει να σκεφτείς πώς θα τα βάλεις σε κατάλληλη σειρά για να σχηματοποιήσουν την ιστορία που θέλεις να αφηγηθείς.

ΨουΞ είπε...

σε μένα φυσικά!
και σε όσους άλλους το θεωρήσουν Υπέροχο.

Πληρεί προϋποθέσεις που καλύπτουν τις ανάγκες μου
α.έχει ποιότητες
β.ρυθμό (ο λόγος)
γ.ξαφνιάσματα στην αλληλουχία των εικόνων(ο ψίθυρος του μάλλινου νήματος...)
δ. πρωτότυπες μίξεις, εικόνας ήχου και αποτελέσματος(σίδερο ατμού)
ε.υπενθυμίζει ή υπονοεί (ξεκούμπωμα βαριάς ανδρικής ζώνης, τριζοβόλημα γυναικείων τακουνιών πάνω στην άμμο μιας οικοδομής
στ. έχει απόθεμα ,δεν εξαντλείται(ζάρια που ρίχνονται....)
ζ.ευθύβολο τέλος

και άλλα πολλα...

δεν πρέπει να μας διαφεύγει οτι η τέχνη ήταν σχεδόν πάντα αντίστοιχη
των παραληπτών της.

υγ.για την συνείδηση (ελπίζω)θα τα ξαναπούμε σχετικά σύντομα.

καλό βράδυ

Karpouzi είπε...

Και η ψυχοθεραπεία; Κανένα ρόλο δεν παίζει σ' αυτή τη σκηνή;

Κι αν δεν είναι το ανεβασμένο εγώ που υποκινεί τις λέξεις, μα το πληγωμένο, που έχει ανάγκη να κάτσει στην καρέκλα και να τα πει όλα;
Χωρίς απαραίτητα ανάγκη για σχόλια ή κριτική, χωρίς θέμα ή πλάνο, χωρίς έμπνευση και εκλεπτισμούς;

Απλά να "τα πει" σαν να μιλούσε... Για να ξαλαφρώσει και όχι για να δημιουργήσει.
Αυτό δεν είναι τέχνη;

ΨουΞ είπε...

Οι λόγοι για την δημιουργία μιας ιστοσελίδας είναι πολλοί και διαφορετικοί ,όλοι καθ' όλα "νόμιμοι" και σεβαστοί αφού βοηθούν κάποια ανάγκη του δημιουργού της.
Η ψυχοθεραπευτική -επικοινωνιακή φύση των περισσότερων ερασιτεχνικών ιστοσελίδων είναι κάτι παραπάνω από εμφανής.

Τέχνη όμως είναι κάτι παραπάνω απο ένα, "εμένα μου κάνει καλό"!

η Τέχνη είναι πνευματικό-δηλαδή σημαντικό-φαινόμενο επειδή ξεπερνά τα όρια του.
Χρησιμεύει ως έκφραση και σύμβολο ενός "πράγματος" πραγματικά ευρύτερου και καθολικότερου,
ενός ολόκληρου κόσμου αισθημάτων και σκέψεων, που ενσαρκώνονται μέσα του με μεγαλύτερη ή λιγότερη ευστοχία.


τέχνη είναι ακόμα και ένα σύνθημα στον τοίχο ή ένας στίχος μόνος του
όταν βρίσκει πρόσφορο έδαφος στην ψυχή του παραλήπτη.
Ο δική σου πρόταση ας πούμε "ήθελα να μείνω εκεί ,να κάνω τον βασιλιά του κόσμου στην κορυφή ενός βράχου"
μέσα μου λειτούργησε σαν στίχος περισσότερο από ένα ολόκληρο ποίημα
της Δημουλά που μπορεί να είχα διαβάσει σε μια προηγούμενη ιστοσελίδα.

Η Τέχνη και τελειώνω
δεν απευθύνεται σε "ειδικούς" αλλά σε κείνους που διακινδυνεύουν να σκεφτούν και να επιχειρήσουν την εμπειρία της σκέψης
καθώς επίσης και του αινίγματος που ονομάζεται ζωή.


πολλά πολλά φιλιά καρπούζι μου και καλό Μάη.

Λωτοφάγος είπε...

Ποια πραγματικότητα; Σ' αυτή τη χώρα συνηθίζουμε να παραχώνουμε την πραγματικότητα, για να μπορούμε μετά να πέφτουμε από τα σύννεφα με την ψυχή μας!
Καλό Μήνα και Χρόνια Πολλά!

Vassia είπε...

δεν πρέπει να μας διαφεύγει οτι η τέχνη ήταν σχεδόν πάντα αντίστοιχη
των παραληπτών της.
......

Αυτό με βρίσκει και σύμφωνη, αλλά μου δημιουργεί και την σκέψη εάν ο δημιουργός έτσι μπορεί να παγιδεύεται στις ανάγκες του παραλήπτη.

Προτιμώ να το αντιληφθώ ότι το δημιούργημα- η τέχνη- συναντά τους σωστούς παραλήπτες ως φυσική απόρροια.

Καλή εβδομάδα Ψουξ
:-)

ΨουΞ είπε...

λωτοφάγος

Σ' αυτή την χώρα υπάρχουν τα λαμόγια,αυτοί που θα ήθελαν να είναι λαμόγια αλλά δεν το καταφέρνουν και οι υπόλοιποι κουβαλάνε τόση "αθωότητα" που δεν αντέχεται!!

Μας μένει η δυνατότητα να φροντίζουμε τους "κήπους" μας και να επωφελούμεθα του κλίματος(που και αυτό αλλάζει τελευταία,προς το χειρότερο.)

καλό μήνα φίλτατε και χρόνια πολλά.


vassia

ο δημιουργός πρέπει να κάνει την ψυχή του καλύτερη!!δεν δημιουργεί για τους άλλους
αλλά η κοινωνία στην οποία απευθύνεται καθορίζει σε μεγάλο βαθμό και την ποιότητα και την συνέχεια του.

πάρε παράδειγμα το αρχαίο δράμα...
δεν είναι τόσο σημαντικό οτι γράφτηκε όσο ότι υπήρχαν θεσμοί που το στήριζαν και θεατές που τους απασχολούσαν τα ερωτήματα που έθετε.


Σήμερα ....γιορτάζει όλη η γη. :-))

Vassia είπε...

:-)

με πουλιά θα στείλω μιαν ευχή....
:-)

Ταχυδρόμοοοοοοοοοος ! ! είπε...

Μα πάνω από όλα να μας αρέσει ο εαυτός μας..

ΨουΞ είπε...

vassia

χρόνια σου (ου) πολλά ;-))



ταχυδρόμος!!

Σίγουρα.
γιατί ακόμα και στους "πτωχούς τω πνεύματι" ν' ανήκεις, παραμένεις Μακάριος!

καλώς ήρθες στην γειτονιά....

Vassia είπε...

:-)
Ευχαριστώ!!!

Ανώνυμος είπε...

Έπεσα στα χέρια ειδικών που με απροσανατόλισαν και με ξεπουπούλιασαν οικονομικά.

Έχω μια κόρη 14 ετών που έχει μαθησιακές δυσκολίες. Δεν γράφει στραβά ή ανάποδα, διαβάζει κανονικά, δεν μπορεί να μάθει/ αποστηθίσει/ συλλέξει σημαντικά στοιχεία/ συνοψίσει/ επιλέξει κυριότερά του (ο,τιδήποτε φανταστείτε) μπροστά σε μια σελίδα βιβλίου του σχολείου, κυρίως ιστορίας ή γεωγραφίας.
Λόγω της δυσκολίας της σε κάθε σχολείο επιλέγει να κάνει παρέα μόνο με προβληματικά/ παραβατικά παιδιά και μας φέρνει πάντα μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα που μας σπρώχνουν σε απελπισμένες πράξεις (αλλαγή σχολείου, αλλαγή "ειδικών" κλπ). Ότι χαρίσματα έχει φροντίζει με κάθε τρόπο να τα εξαφανίσει, προκειμένου να μη διαφέρει στην προβληματική φίλη της (φρόντισε να ξεχάσει τα πορτογαλικά της, αποπειράται να κάνει το ίδιο στα γαλλικά της, στράβωσε τα μπροστινά της δόντια για να βάλει σιδεράκια όπως η φίλη της, καθόταν με τα γόνατα να συγκλίνουν προς τα μέσα και να ενώνονται ώστε να στραβώσουν ενώ η ίδια παλιάέτρεχε με τα δυνατά πόδια της σαν δρομέας, προσπαθεί σε πάρτυ να τρώει τούρτα ενώ τη σιχαίνεται κλπ).

Έχει μεγάλη κλιση στο μπαλέτο και στο πιάνο (όπου μαθαίνει και προετοιμάζει περισσότερα από ότι της δίνεται κλπ) Μακάρι να υπήρχε ένας κόσμος που να μπορούσε να αξιοποιήσει αυτά τα ταλέντα χωρίς να χρειάζονται και οι λοιπές γνώσεις. Δυστυχώς έχω παρακολουθήσει προφορικές εξετάσεις του ΑΣΕΠ για πρόσληψη καθαριστριών από το δημόσιο και για λόγους συναγωνισμού τις ρώταγαν τι γνωρίζουν για τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Οι θεραπευτικές εισηγήσεις των ειδικών στα χέρια των οποίων έπεσα και με αφαίμαξαν ήσαν (δεν είναι όλες οι απόψεις του ίδιου ατόμου):

- Δεν έχει δυσλεξία (Λες και υπάρχει ένας διαχρονικά ισχύων ορισμός της δυσλεξίας.Και εγώ είχα δυσλεξία τα χρόνια μου και την αντιμετώπισαν με το ξύλο και τον εξευτελισμό).

- Θα ασχοληθούμε με την προσωπικότητά της μόνο. (Δεν μου απαντάνε όμως στο ερώτημά μου "Δέστε δημοσίευμα της Καθημερινής υπάρχουν ορισμένες μέθοδοι για να μαθαίνουν τα δυσλεκτικά παιδιά. Γιατί αυτές τις μεθόδους να τις ανακαλύψουμε εμείς -μαζί με τους κατάλληλους ειδικούς - όταν η κόρη μου θα είναι 26 ετών και όχι τώρα;

- Αφήστε τη να μείνει στην ίδια τάξη. Καλό θα της κάνει( Όμως εγώ έχει διαβάσει διάφορα βιβλία και άρθρα για τη δυσλεξία, και πουθενά δεν λέει ότι θεραπεύεται με το να μείνει το παιδί στην ίδια τάξη).

- Πηγαίνετε στον τάδε που είναι ειδικός στο να προετοιμάζει δυσλεκτικά παιδιά στο σχολείο και στο τέλος τους περνάει η δυσλεξία. Πήγα και πέρασα τη χρονιά με άθλιες συνθήκες. Ο ειδικός κάθε φορά απήύδηζε προσπαθώντας να της μάθει κάτι, δεν τα κατάφερνε, έλεγε ότι η κόρη μου κουράστηκε και "έχει κατεβάσει τα ρολλά" και μου έδινε μερικές σελίδες γεμάτες με κείμενο το οποίο εγώ ο μή ειδικός θα αναλάμβανα να της τα περάσω στο μυαλό -σαν να ήταν ένα φάξ - προτού κοιμηθεί το βράδυ.

- Να κάνετε οικογενειακή θεραπεία. Εσείς η κόρη σας και η γυναίκα σας. Θα είμαι εγώ και ένας άλλος συντονιστής. Γιατί ο άλλος (ο μπακαλόγατος); Γιατί έτσι γίνεται η ομαδική θεραπεία. Μπορείτε κυρία μου να μου δείξετε σε ένα από τα βιβλία της ομαδικής θεραπείας που έχετε στη βιβλιοθήκη σας να αναφέρει ότι θα υπάρχει και δεύτερος θεραπευτής; Έτσι γίνεται στην Ελλάδα. Και τι με αυτό; Και στη Βραζιλία σε ορισμένες περιοχές κάνουν βουντού. Πόσο θα κοστίσει; 140 η συνεδρία (70 αυτή και 70 ο ειδικευόμενος μπακαλόγατος). Τι λέτε κυρία μου;(Και η θεραπεύτρια καπνίζει σαν φουγάρο μπροστά στην κόρη μου χωρίς να ζητάει συγγνώμη ή άδεια, παρόλο που απαγορεύεται από το Υπουργείο Υγείας. Σκέψου να προστεθεί και ο μπακαλόγατος που να καπνίζει τσιμπούκι!)
- (στη γυναίκα μου) Να μετάσχετε σε ομαδική θεραπεία (σε ένα κατερειπωμένο σπίτι). Θα είναι γονείς παιδιών; Όχι αποκλειστικά, μπορεί μερικοί να είναι γονείς αλλά μπορεί και να μην είναι. Θα το σκεφτώ. Προτού φύγετε, παρακαλώ να με πληρώσετε. 150 Ευρώ. Θα σας ετοιμάσουμε την απόδειξη την επόμενη βδομάδα, να τη ζητήσετε από την κυρία Βάνα.

- Δεν έχει μαθησιακά προβλήματα. Είναι ιδιοφυϊα η κόρη σας. Εσείς οι γονείς έχετε πρόβλημα. Θα πρέπει να κάνετε ατομικές θεραπείες ο καθένας σας. Και η κόρη μας; Η κόρη σας δεν έχει τίποτα. 120 Ευρώ. Θα μου δώσετε απόδειξη; Όχι, δεν δίνω αποδείξεις, είμαι πανεπιστημιακός. τότε και εγώ δεν πληρώνω. Μα μου φάγατε την ώρα.. Λυπάμαι. Ωραία θα σας δώσω απόδειξη για 30 ευρώ. Τότε και εγώ θα σας πληρώσω 30 ευρώ.

Σας παρακαλώ, μπορείτε να μου δώσετε κάποια κατεύθυνση ως προς το τι να κάνω; Η κόρη μου με τόσες επισκέψεις και τέτοια παραπληροφόρηση δεν ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει. Ακόμα και αν είμαστε φοβεροί εγκληματίες η γυναίκα μου και εγώ (φανταστείτε με να είμαι σαν τον Αυστριακό!), πάλι υπάρχει υποχρέωση των ειδικών να τη βοηθήσουν σήμερα και όχι όταν γίνει 26 ετών. Οι ειδικοι της έχουν βάλει στο μυαλό ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στις σχέσεις μας και γι' αυτό εκείνη δεν μπορεί να μάθει τη μετάφραση των Αρχαίων.

Φυσικά (στην Ελλάδα πάντα έχουμε συμβουλές και επιχειρήματα) μπορεί να πεί κανείς «γιατί δεν πάτε σε κάποιο ειδικό κέντρο του δημοσίου για τα παιδιά που έχουν μαθησιακά προβλήματα;» Σε αυτούς τους φορείς αν δοκιμάσετε να τηλεφωνήσετε για να κλείσετε ραντεβού, θα πάρετε την απάντηση ότι έχετε σειρά προτεραιότητας για να σας δουν μετά από ένα χρόνο. Δοκιμάστε!

Αν προσφύγετε στο Συνήγορο του Πολίτη σας απαντούν ότι α) "ναι μεν η ιατρική περίθαλψη είναι συνταγματικό σας δικαίωμα, αλλά εδώ υπάρχει αντικειμενική αδυναμία, όπως δηλώνουν οι συγκεκριμένοι φορείς", β)"μπορείτε να κάνετε αγωγή αποζημίωσης κατά του δημοσίου για παραλείψεις των οργάνων του, με βάση το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του Αστικού Κώδικα εάν θεμελιώσετε τη βλάβη που υπέστη η κόρη σας από την παράλειψη...

Η αγωγή εκδικάζεται μετά από 3 1/2 με 4 χρόνια και αν υπολογίσουμε ότι στην καλύτερη περίπτωση κερδίσετε, το δημόσιο θα κάνει έφεση και αναίρεση οπότε μπορείτε να έχετε την απόφαση που θα σας δικαιώνει τελεσίδικη μετά από 7-8 περίπου χρόνια.

Βέβαια δεν είναι εύκολο να έκτέλέσετε απόφαση κατά του δημοσίου, οπότε μπορείτε να προσφύγετε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Στρασβούργο), αλλά θα πρέπει να προσέξετε να ασκήσετε την προσφυγή εντός 6 μηνών από την έκδοση της τελεσίδικης απόφασης (μετά από αναίρεση κλπ). Η εκκρεμοδικία κρατάει περίπου 8-10 χρόνια και μάλλον θα κερδίσετε την υπόθεση με μια συμβολική αποζημίωση, εκτός αν στο μεταξύ ο αρμόδιος φορέας αποφασίσει να καλέσει την κόρη σας για εξέταση..".