Ωραία δεν είναι; εκλεκτικέ blogger!

Σκηνή

Σκηνή (ποστ) μπορεί να σημαίνει και "οίκος του κενού"
εφ όσον στερείται κάθε στολισμού
εκτός απ' οτι τοποθετείται εκεί
για να ικανοποιήσει κάποια "ανάγκη"
αφήνοντας εσκεμμένα κάτι ημιτελές
για να το συμπληρώσει η φαντασία.

"ανάγκη":π.χ.αισθητική ανάγκη, ποιητική παρόρμηση, εφήμερη κατασκευή κ.α


Έμπνευση


Η έμπνευση κρύβεται στις πιο βαθιές
πτυχές του εγώ,
συνδυάζεται με τον ψυχισμό
και την συνείδηση σου,
πηγάζει από την κοσμοθεωρία σου.


υγ.Θα πρέπει να μας αρέσουν αυτά που κάνουμε, με τον εαυτό μας, για να νοιώσουμε οτι μας περιβάλλει μια αρεστή πραγματικότητα.
.

Το ετεροχρονισμένο λινκ!



Στην αρχή σκέφτηκα να είμαι περιπαικτικός προς τους φιλάθλους του Ολυμπιακού χρησιμοποιώντας την άνωθι φωτογραφία με λεζάντα "νάτοι νάτοι οι πρωταθλητές!"

-αλλά ....." τον Γκαγκάτση κι' αν τον πλένεις.... "

Μετά σκέφτηκα να ενώσω τις δύο επόμενες φωτογραφίες βάζοντας στο σήμα του συλλόγου τον εθνικό "προμηθευτή" στην θέση του στεφανωμένου έφηβου.





-Ευτυχώς μου φάνηκε Θλιβερό.
οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού δεν μου φταίνε σε τίποτα, αν θέλουν να νιώθουν εορτάζοντες και δικαιωμένοι ας το κάνουν με τις ευχές μου.


Εγώ το λιγότερο που έχω να κάνω είναι να είμαι μεγαλόψυχος
και να ακολουθώ μια διαλεκτική (έστω και στο πόδι)
που μ' εμποδίζει να είμαι ζώο.

να ακολουθώ μια διαλεκτική (έστω και στο πόδι)
που έχει, την ελάχιστη, ιστορική-κοινωνική μνήμη
και θυμάται την Χούντα.



να ακολουθώ μια διαλεκτική (έστω και στο πόδι)
που το λιγότερο που υποχρεούμαι να κάνω
για κάθε παρόμοια μνήμη-γνώση-ευαισθησία-διαλεκτική (που πέφτει στην αντίληψή μου)
είναι ένα ετεροχρονισμένο λινκ!



αφού προσπαθήσω να πετύχω έναν καλό Επιτάφιο για το έθιμο
και έναν προσεγμένο Οβελία για τα ήθη
θα επανέλθω

Καλό πάσχα!

Κάτι σαν το ψευδοκράτος του Ντεκτάς ένα πράγμα!

μια κούπα με καφέ



Άκουσα έναν ανεγκέφαλο από τους παρουσιαστές των πρωινών αθλητικών εκπομπών στην ΕΡΑ
να ισχυρίζεται πως στον Αεκτζή αρέσει να διαμαρτύρεται για την εις βάρος του αδικία.
Γιατί του αρέσει να αδικείται, έχει ανάγκη να γκρινιάζει,το ευχαριστιέται....

κούνια που τον κούναγε

ο Αεκτζής είναι απλά Αεράτος γιατί εκτός απο τα τρόπαια του
και την αντίληψη για το τι παίζεται γύρω του
διαθέτει και ένα βαθύ ενδιαφέρον για το ίδιο το τόπι.

Όταν χάνει...χάνει
έστω και αν είναι από τον Αστέρα Τρίπολης η ήττα
έστω και αν δικαιούται όχι μόνο να γκρινιάξει
αλλά και να αμφισβητήσει
την εγκυρότητα του αποτελέσματος.

Ξέρει πως το παιχνίδι χάθηκε στο χώρο του κέντρου
με την βοήθεια του διαιτητή.-
Ισως αν βρισκόμαστε σε καλύτερη μέρα, να το γλιτώναμε το στήσιμο
αλλά δεν βρεθήκαμε.
και γι' αυτό χάσαμε.


Αυτό απασχολεί τον Αεκτζή,
ότι κυρίως έφταιγε Αυτός,
γιατί δεν έπαιξε αυτό το κάτι παραπάνω που του χρειάζεται
για να ξεπερνάει τις παγίδες και τις λοβοτομές (στο χώρο του κέντρου)

Είναι σοβαρός άνθρωπος, δεν μπερδεύει την μπάλα με νομικές αντιλήψεις
που προσπαθούν να αμφισβητήσουν την άδεια που εξέδωσε
η ομοσπονδία(έστω κατά λάθος) σε κάποιο παίχτη της άλλης ομάδας.

Μάλλον αυτό εννοεί και ο Ντέμης όταν λέει, πως όποιοι θέλουν πρωταθλήματα
ακόμη και αν αυτά είναι χάρτινα (κάτι σαν το ψευδοκράτος του Ντεκτάς ένα πράγμα!)
"ε, ας μην γίνουν Αεκζήδες δεν χάθηκε ο κόσμος."
Τόσες ομάδες υπάρχουν με κόσμο, ιστορία
και
βαριά φανέλα
μπορούν άνετα να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους.
Φέτος ειδικά, αν θέλουν, ας πάρουν μαζί

και τα
τέσσερα παιδιά τους.


υγ.
ο Ντέμης βέβαια ξέρει πως του Αεκζή
δεν του αρέσουν οι Αντιφάσεις
τις βρίσκει δυσάρεστες σαν αντιλήψεις και προβληματικές σαν συμπεριφορές.
Δεν μπορεί κάποιος που ενδιαφέρεται για το τόπι
να μην έχει ούτε ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΡΙΟ!


φωτο

Αρση Σκατών.


Νικημένοι πολιτικοί και Πρεσαρισμένοι ψηφοφόροι

Μιζαδόροι επιχειρηματίες και Λοβοτομημένοι καταναλωτές

Ντοπαρισμένοι αστέρες και Επαγγελματίες τηλεθεατές

Λεξοτανυλομένες ξανθοβυζούδες και Σαπισμένοι "μαιντανοί"

μοιράζονται "γραμμές" Φιλαυτίας και Λήθης.



υγ.ακούς εκεί, να καίνε κάδους τα Κωλόπαιδα!
λες και δεν τους αδειάζουμε μόλις ευκαιρήσουμε.....

ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ Ο ΤΡΙΤΟΣ! !(Ανηψιός και αυτός...)


ΛΟΥΔΟΒΙΚΟΣ ΝΑΠΟΛΕΩΝ
ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΙΣΟ ΤΟΥ 19ου ΑΙΩΝΑ
ΩΣ ΤΟΝ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟ

ΠΑΙΖΟΥΝ:
-ΛΟΥΙ (ΑΝΙΨΙΟΣ ΤΟΥ ΝΑΠΟΛΕΟΝΤΑ)
-ΛΑΙΔΗ (Η ΠΑΜΠΛΟΥΤΗ ΒΡΕΤΑΝΗ ΕΡΩΜΕΝΗ ΤΟΥ)
-ΑΔΑΜ (ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣ ΤΗΣ ΛΑΙΔΗΣ)


ΠΡΩΤΗ ΕΙΚΟΝΑ
(Άδεια σκηνή)

ΨΟΥΞ: Το 1848 στην τσαρική Ρωσία - μα και στην ευρύτερη περιοχή -η υποχρέωση αναγκαστικής εργασίας και η έλλειψη ελευθερίας ήταν τόσο μεγάλη, που δύσκολα την διέκρινες από την πραγματική δουλεία.
(Βγάζει μία εφημερίδα και διαβάζει). Πωλούνται τρεις αμαξάδες καλά εκπαιδευμένοι και πολύ εμφανίσιμοι, επίσης δύο κορίτσια 15 και 18 ετών εκπαιδευμένα σε διάφορες χειρωνακτικές εργασίες. Από το ίδιο σπίτι πωλούνται δύο κομμωτές, όπως επίσης πιάνα και εκκλησιαστικά όργανα.
(Αφήνει την εφημερίδα). Στις διπλανές απ' τη Ρωσία χώρες, τέσσερις οικογένειες είχαν στην ιδιοκτησία τους γη ίση με την έκταση της Γαλλίας. Τι άλλο να πω; Θεωρώ ότι δεν υπήρχαν πολιτικώς ανήσυχα κοινωνικά στρώματα για να συνδράμουν την επανάσταση.
Την ίδια χρονιά στην υπόλοιπη Ευρώπη, η τελευταία μεγάλη γενική επανάσταση δεν άφηνε καμιά κυβέρνηση στη θέση της. Έξι μήνες μετά, η ήττα των επαναστατών ήταν προβλέψιμη. Το ουσιαστικό της τέλος ήρθε το Δεκέμβριο του 1848, όταν ο Λουδοβίκος Ναπολέων



με τη βοήθεια της πάμπλουτης βρετανής ερωμένης του, κάλυψε τις πολιτικές ανησυχίες των συμπατριωτών του, που περιστρέφονταν γύρω απ' το καθόλου απλοϊκό ερώτημα: «Ποια θα ήταν στο μέλλον η μορφή της ύπαρξης του κράτους;» θριαμβεύοντας στις εκλογές. Ο Λουδοβίκος Ναπολέων έμελλε να είναι έτσι ο πρώτος απ' τους νεώτερους αρχηγούς κρατών που κυβέρνησε, χωρίς να στηρίζεται αποκλειστικά στην δύναμη των όπλων, για πολλά χρόνια, κερδίζοντας όλες τις εκλογές και τα δημοψηφίσματα, που χρειάστηκε, πάντα με θριαμβευτικό τρόπο.

ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΙΚΟΝΑ
(Κόκκινο φόντο - ο Λουί και η Λαίδη ξαναμμένοι - μια ανοικτή κασέλα με χρυσά νομίσματα ανάμεσα τους)



ΛΟΥΙ: «Έχουμε τελειώσει με το μύθο της Επανάστασης. Τώρα θα πρέπει ν' αρχίσουμε την ιστορία και να βλέπουμε μονάχα ό,τι είναι πραγματικό και πραγματοποιήσιμο στην εφαρμογή».
Αυτό το 'πε ο θείος μου. Και μετά άρχισε να πολεμάει τους γείτονες. Τώρα όλοι αυτοί εκεί κάτω ζητούν γενική ψήφο. Πήραν περισσότερο χρόνο εκπαίδευσης, αλφαβητίστικαν και θέλουν συμμετοχή στις αποφάσεις. Καλά κάνουν. Εγώ θα φανώ αντάξιος των προσδοκιών όλου αυτού του κόσμου. Κόσμου που επαναστάτησε γιατί, ενώ εκπαιδεύτηκε, δεν βρήκε θέσεις εργασίας ανάλογες με τις προσδοκίες του. Κάνει πολύ καλά και απαιτεί γενική ψήφο.

ΛΑΙΔΗ: Λουί (μην στεναχωριέσαι).

ΛΟΥΙ: Το Σεπτέμβριο θα πάμε στο Παρίσι και το Δεκέμβριο θα κερδίσω τις εκλογές στ' όνομα του. Θα βρω ιδέες, θα δείξω συνθήματα.
«Κάτω οι πλούσιοι!» Η γενική ψήφος δεν τους συμπαθεί. «Όχι άλλοι φόροι». Κανείς μας δεν θέλει άλλους φόρους. Κι όλος αυτός ο κόσμος τελικά - με το αζημίωτο! - θα ενδιαφερθεί για τη διατήρηση όλων όσων υπάρχουν. Θα κυβερνήσω. Βασίζομαι στη συνείδηση της δύναμης μου. Η πεποίθηση της υπεροχής μου βασίζεται στη συνείδηση της δύναμης μας. Μου διατηρείς το φρόνημα υψηλό! Μου κάνεις τις προβλέψεις ασφαλέστερες.

ΛΑΙΔΗ: Λουί! (λιγωμένα)

ΛΟΥΙ:(με ανεβασμένη αδρεναλίνη) Και μετά θα κυβερνήσουμε μαζί, με λιγότερα όπλα και περισσότερη δημαγωγία... και δημόσιες σχέσεις! Είναι πράγματα που μπορεί κανείς να καλλιεργήσει ευκολότερα όταν είναι στην κορυφή του κράτους παρά οπουδήποτε αλλού.

ΛΑΙΔΗ: Λουί. Θα πάρεις 5.500.000 ψήφους από τα 7.500.000 που κυκλοφορούν. (Προκλητικά) Ξαναδείξε μου τη φύση της αστικής πολιτικής!

ΤΡΙΤΗ ΕΙΚΟΝΑ
(Γαλάζιο φόντο. Ο Αδάμ συζητά με τη Λαίδη)



ΛΑΙΔΗ: Είναι χαρισματικός. Έστω, χαριτωμένος.

ΑΔΑΜ: Αυτά έπονται. Δεν παρακολουθεί την ενοποίηση του κόσμου όπως εμείς. Χρησιμοποίησε τον αν θες. Επιτρέπεται. Αλλά να ξέρεις, άλλο η πολιτική κι άλλο η οικονομία. (Πληροφοριακά). Αυτή τη στιγμή το συσσωρευμένο κεφάλαιο ζητά επικερδή αξιοποίηση και σκοπεύει να συμπιέσει δύο χαρακτηριστικά προϊόντα της εποχής, το σίδερο και το χάλυβα και να δημιουργήσει ένα κορυφαίο επίτευγμα: το σιδηρόδρομο! Στην πραγματικότητα - εννοώ από οικονομική άποψη – το μεγάλο πλεονέκτημα του σιδηροδρόμου θα είναι τα τεράστια έξοδα του. Θα είναι μία εφεύρεση, που θα αποκαλύψει στο μέσο άνθρωπο τη δύναμη και την ταχύτητα της νέας εποχής. Θα λύσει σχεδόν όλα τα οικονομικά προβλήματα μονομιάς (εκπνοή). Οι επιχωματώσεις, οι εκχωματώσεις, οι γέφυρες και οι σταθμοί του θα θεωρηθούν ενωτικά στοιχεία του τοπίου, κάτω απ' τη γαλάζια τοπική ενδυμασία του ουρανού. Θα δημιουργήσουμε ένα δίκτυο που θα σκεπάσει τις πέντε ηπείρους. Ο Λουί είναι χαριτωμένος, ίσως ερωτεύσιμος, αλλά είναι αλλού.

ΛΑΙΔΗ: Έλα, λέγε.(ανυπόμονα,μαγεμένα)

ΑΔΑΜ: Σωστά. Δεν θα ’ναι αυτός ο εκπληκτικότερος νεωτερισμός στην τεχνολογία της κοινωνίας που σκοπεύουμε. Αυτός θα είναι ο ηλεκτρονικός τηλέγραφος. Τα τηλεγραφικά σύρματα και οι τηλεγραφικοί στύλοι θα πολλαπλασιαστούν. Θα έρθει ο τηλέγραφος αυτόματης εκτύπωσης. Τα καλώδια θα ζώσουν κυριολεκτικά τον κόσμο. Θα τελειώσει ο μεσαίωνας για τη δημοσιογραφία. Οι ειδήσεις θα τηλεγραφούνται και, με τη διαφορά ώρας, θα προλαβαίνουν τον αναγνώστη την άλλη μέρα το πρωί με τον καφέ του. Ήρθε η ώρα των ανθρώπων που με σοβαρό ντύσιμο (δείχνεται) θα σκορπίζουν γύρω τους έναν αέρα αξιοπρέπειας μαζί με εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και δάνεια.
Ο Λουί είναι χαριτωμένος, ίσως ερωτεύσιμος, αλλά είναι αλλού.


ΛΑΙΔΗ: Νοιώθει τόσο ισχυρός μαζί μου που μου το μεταδίδει.

ΑΔΑΜ: Άλλο ισχύς και άλλο εξουσία καλή μου. (Παύση)
Έτσι κι αλλιώς επιτρέπεται. «Ζητάμε συνεργάτες».

ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΙΚΟΝΑ
(Κόκκινο φόντο, ο Λουί ακούει τη Λαίδη που τελειώνει την αναμετάδοση των πληροφοριών)



ΛΑΙΔΗ: «Ήρθε η ώρα των ανθρώπων, που, με σοβαρό ντύσιμο, θα σκορπίζουν γύρω τους έναν αέρα αξιοπρέπειας, μαζί με εγκαταστάσεις φυσικού αερίου και δάνεια.»

ΛΟΥΙ: Δεν έχω να πω τίποτα. Μόνο τους περιφρονώ. Βασίζομαι στην συνείδηση της δύναμης μας και τους περιφρονώ. Δεν είμαι αλαζόνας. Αλαζονεία μπορεί να 'χει κι ένας ανόητος ή τυχερός. Εγώ μόνο τους περιφρονώ.

ΛΑΙΔΗ: Λουί, δεν χρειάζεται, συμφωνώ.

ΛΟΥΙ: Όταν ένας λαός πάψει να διακατέχεται από την πίστη πως είναι κάτι ξεχωριστό, πως είναι ο περιούσιος λαός, που έχει καθήκον να σώσει και τους υπόλοιπους, παύει να είναι λαός, έθνος και καταλήγει να χρησιμεύει σαν εθνογραφικό υλικό. Αυτά έχω να πω.

ΠΕΜΠΤΗ ΕΙΚΟΝΑ
(Κόκκινο φόντο - ψυχρά φώτα - κρύο - ο Λουί φορά χιτώνιο α' παγκοσμίου)

ΛΟΥΙ: Τόσες χιλιάδες μίλια σιδηροδρομικών γραμμών, τόσα δισεκατομμύρια μέτρα καλώδιο. Ηπειρωτικές διώρυγες δύο - Σουέζ, Παναμά και χρειάστηκαν πόλεμο όπως ο θείος μου. Ξαναγυρίσαμε στις ανθρωποθυσίες.

Αυτοί χρειάστηκαν πόλεμο, όχι εγώ. Εγώ τα κατάφερνα με δημοψηφίσματα. Τώρα τι θα τους κάνουμε όλους αυτούς; Τους στείλαμε τέσσερα χρόνια για κόκκινα λασπόλουτρα στο Ποτάμι, σκοτώθηκαν 1.800.000 γείτονες, 600.000 σύμμαχοι και 1.500.000 δικοί μας. Τώρα τι; 4.000.000 νεκροί. Τώρα τι θα πούμε στους επιζήσαντες; «Ευχαριστούμε πολύ! Τώρα προσπαθήστε να επικοινωνήσετε με αυτούς που δεν πολέμησαν»;

Πώς θα ξεπληρώσουν τα χρέη οι ηττημένοι με τέτοιους τόκους; Ή θα επαναφέρουμε τη δουλεία, όπως ο θείος μου; Τότε ας μην ονομάσουμε τέλος πολέμου αυτό που συμβαίνει, αλλά προετοιμασία για το δεύτερο μέρος. Ωραία συνθήκη τους υποχρεώσαμε να υπογράψουν. Τεμαχισμός εδάφους και εθνικές ανεξαρτησίες στη γειτονιά μας, ομοσπονδιακή δημοκρατία με δομημένο σύνταγμα εδώ και πενήντα χρόνια οι Αμερικανοί, με μόνο κόστος μια επανάσταση, τότε που μας πέταξαν στη θάλασσα κι έναν εμφύλιο για να συνεννοηθούνε. Εμείς, πόσους χρειαζόμαστε; Τελικά, αντί να δουλεύουμε, πολεμάμε. Τι να βγω να πω; Να μιλήσω σε ξεκάλτσωτους με τρύπια παντελόνια και πολλαπλά τραύματα... Παραιτούμαι. Δεν συνεχίζω άλλο αυτή την εξειδίκευση.


ΛΑΙΔΗ: Λουί, μη λες τέτοια. Είμαστε μαζί ακόμη, μην το ξεχνάς.

ΕΚΤΗ ΕΙΚΟΝΑ
(Γαλάζιο φόντο, Αδάμ - Λαίδη)

ΛΑΙΔΗ: Τι να βγει και τι να πει; Σε ποιους; Κάτι ξεκάλτσωτοι μεσήλικες μείνανε, με τρύπια παντελόνια και ψυχικά τραύματα. Θέλει να παραιτηθεί. Υπάρχουν μόνο ξεκάλτσωτοι μεσήλικες... και παιδιά.


ΑΔΑΜ: Δεν νομίζω ότι υπάρχει λόγος ανησυχίας. Η Αμερική θα παράγει τόσα πολλά ζευγάρια κάλτσες και τόσα πολλά πατζάκια παντελονιών, που, αν τα ενώσεις, θα φτάσεις απ' τη Βιέννη στην Καλιφόρνια.



Θα τον σώσει η Αμερική! Κι αυτή δική μας είναι. Δίνοντας της σημαία και ανεξαρτησία, κερδίσαμε μια ικανοποιητική δόση κέρδους. Εδραιώσαμε τις θέσεις μας. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Είμαστε πιο προχωρημένοι απ' αυτόν. Έπεται. Τι προτιμά, τελικά, να φτιάχνει κάλτσες ή να διαχειρίζεται χρήμα; Ισχύ δεν είχε ποτέ του.


ΛΑΙΔΗ: Πρέπει να φύγω.


ΑΔΑΜ: Ας προσπαθήσει να δει το δεύτερο μέρος με καθαρότερα μάτια. Έχει κιόλας αρχίσει!
Στο τέλος του κύκλου θα πάρουν όλοι δώρο, σιγά-σιγά, από ένα αυτοκίνητο,
για να μην είναι εξαρτημένοι από το τραίνο... ούτε το τραίνο απ' αυτούς. Κι όσο φαΐ θέλουνε... για πάντα. Συνεργάτες ψάχνουμε.







υγ.αφιερωμένο στον όλα χ2