Βαλκάνια μέρος δεύτερο - για όσους προσπαθούμε απεγνωσμένα να ξεφύγουμε από το διαρκές παρόν.


Τι γινόταν άραγε πριν τα βαλκάνια γίνουν βαλκάνια;
Τι γινόταν πριν σηκωθούν τα φλάμπουρα κι΄ αστράψουν οι σημαίες!

Η Οθωμανική αυτοκρατορία (εξουσία) έφτανε μέχρι έξω από την Βιέννη δημιουργώντας αναστάτωση στους Αψβουργικούς θώκους.

Πως ζούσαν τότε οι άνθρωποι σε τούτα τα εδάφη;
Πριν την στιγμή που οι φορείς των σύγχρονων εννοιών της αρχής των εθνοτήτων, συναντηθούν στην ύπαιθρο με έναν κόσμο προεθνικό;

Η αδιαφορία των χριστιανών υπηκόων του σουλτάνου για τις εθνικιστικές κατηγοριοποιήσεις, εξέφραζε το αίσθημα τους ότι ανήκαν σε μία κοινότητα της οποίας το προσδιοριστικό στοιχείο ήταν η θρησκεία και όπου οι γλωσσικές διαφορές είχαν λιγότερη σημασία από την κοινή τους πίστη στην ορθοδοξία.
Ούτε η Βυζαντινή ούτε η Οθωμανική αυτοκρατορία ήταν πολιτικές οντότητες που βασίζονταν στον εθνικό παράγοντα.

-Ποιος το έχτισε αυτό το κάστρο;
-Οι ελεύθεροι.
-Και ποιοι ήταν αυτοί;
-Οι παππούδες μας!
-Εντάξει . Αλλά ήταν Σέρβοι, Βούλγαροι, Έλληνες η Τούρκοι;
-Δεν ήταν Τούρκοι ήταν χριστιανοί.
Αυτό απαντούσαν το 1905 στον Άγγλο διπλωμάτη τα χριστιανόπουλα της Βαλκανικής υπαίθρου.

Η συνείδηση των περισσοτέρων υπηκόων του σουλτάνου δεν διαμορφωνόταν
ούτε από το σχολείο ούτε από τον στρατό-τους δύο θεσμούς-κλειδιά
με τους οποίους το σύγχρονο κράτος διαδίδει τις εθνικές ταυτότητες.
Όλοι οι μουσουλμάνοι ,σιίτες και σουνίτες, Τούρκοι, Άραβες και Κούρδοι, καταγράφονται στα κρατικά κατάστιχα απλά ως «μουσουλμάνοι».

Πάμε παρακάτω.
Ο επίσκοπος του Ζάγκρεμπ ανησυχούσε τον Νοέμβριο του 1536.

«περισσότερο από 40000 άνθρωποι εγκατέλειψαν το χριστιανισμό . Όλο και περισσότεροι άνθρωποι κάνουν το ίδιο ελπίζοντας πως θα περάσουν πιο ήσυχα την υπόλοιπη ζωή τους.»

Στις δύο περιπτώσεις το 1517 και το 1647 που η Πύλη εξέτασε το σχέδιο
του αναγκαστικού εξισλαμισμού των χριστιανών στα Βαλκάνια συνάντησε Αντίδραση γιατί αντέβαινε το Κοράνι.
Σε γενικές γραμμές οι μουσουλμάνοι δεν συμμερίζονταν την τόσο διαδεδομένη ροπή των χριστιανών να εκδιώκουν τους άπιστους και τους αιρετικούς.
Αντιθέτως το ισλαμικό δίκαιο προέβλεπε την ανοχή προς τις χριστιανικές και εβραϊκές κοινότητες. Απαγόρευε στους μουσουλμάνους να αλλάξουν θρησκεία αλλά δεν επέβαλε το αντίθετο. Μάλιστα πολύ προσήλυτοι υποχρεώθηκαν να αποδείξουν ότι η επιθυμία τους να ασπαστούν το κοράνι δεν είχε κίνητρα ποταπά και υλιστικά.

Επομένως για την ορθοδοξία η ισλαμική κυριαρχία ήταν πολύ λιγότερο επιζήμια απ’ ότι η κυριαρχία των καθολικών.
Οι καθολικοί στρατοί είχαν φέρει την καταστροφή στους χριστιανούς των Βαλκανίων με τις σταυροφορίες του 1204 και 1444.οι Βενετοί φέρθηκαν σκληρά στην Πελοπόννησο την Κρήτη και την Χίο, οι νησιώτες έλεγαν ...καλύτερα με τον Τούρκο.
«Καλύτερα να τουρκέψω παρά να γίνω ένα με σας τους Λατίνους που μας μισείτε και μας διώκετε» έλεγε ένας ορθόδοξος μοναχός σε έναν καθολικό μισιονάριο το 1641.
Οι σχέσεις μάλιστα μεταξύ τους ήταν συχνά πιο αρμονικές μέσα στην Αυτοκρατορία παρά έξω από αυτήν. Τον 17ο αιώνα στις Κυκλάδες όπου υπήρχε ένας μικρός αριθμός καθολικών , καθολικοί και ορθόδοξοι νησιώτες συχνά παρακολουθούσαν οι μεν τις ακολουθίες των δε και έχτιζαν τις εκκλησίες τους δίπλα δίπλα.
Οι Μυκονιάτες και οι Σιφνιοί δεν έβλεπαν καμία διαφορά ανάμεσα στις δύο ομολογίες για αυτό και το Πατριαρχείο τους επιτιμούσε.

Η τουρκική αρχή έκανε να γείρει η πλάστιγγα από την μεριά του Πατριαρχείου έναντι της Παπικής Έδρας. Και ένας από τους βασικότερους παράγοντες ήταν οτι ο Πατριάρχης-σε αντίθεση με τον Πάπα ήταν υπήκοος της Πύλης.


Συνεχίζεται


φωτο

4 σχόλια:

Σοφία είπε...

Ενδιαφέρον... για συνέχισε!

ΨουΞ είπε...

γειά σου Σοφία
Πως την βλέπεις την συνέχεια;

την έκανα γρήγορα
γιατί μύρισε Ανοιξη σήμερα
και λέω να αλλάξω θεματική!

squarelogic είπε...

πολυ διαφωτιστικα ψουξ...

Σου αναθεσανε το βιβλιο Ιστορίας???

:-ppppp

ΨουΞ είπε...

όχι ρε πως σου'ρθε;

Είμαι ακόμα με απόσπαση στο "Κτηματολόγιο".
Το εκσυγχρονίζουμε...

;-)