Η αντιπάθεια απέναντι στον συμπολίτη έχει πάρει διαστάσεις συλλογικού συναισθήματος. Η δική μου αναπτύσσεται ιδιαίτερα όταν ανοίγω την τηλεόραση.



Οι άνθρωποι που είναι στο ισόγειο κριτικάρουν πολύ εύκολα όλους τους άλλους και αρνούνται αυτό που δεν τους πάει. Οι άλλοι που είναι ψηλά, οι υπέργειοι δεν θέλουν να σκέφτονται διαφορετικά από ότι δρουν γι΄ αυτό αναγκάζονται πολλές φορές να μη σκέφτονται πολύ διεξοδικά.

Οι άνθρωποι είναι αφάνταστα πολλοί ή μάλλον αφάνταστα πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε θλιβερή αντίθεση με αφάνταστα πολλούς άλλους ανθρώπους. Η αντιπάθεια απέναντι στον συμπολίτη έχει πάρει διαστάσεις συλλογικού συναισθήματος. Η δική μου αναπτύσσεται ιδιαίτερα όταν ανοίγω την τηλεόραση. Όταν την κλείνω κάπως ησυχάζω.

Όλοι ανεξαιρέτως είμαστε καχύποπτοι για το μέλλον μας, κάνουμε επαγγέλματα ομαδοποιημένα και έχουμε συγκεκριμένα καθήκοντα.


Τα καθηκοντα αυτά, κατά την γνώμη της προισταμένου μου, δεν πρέπει να τα παίρνουμε πολύ σοβαρά (αυτό τουλάχιστον μου είπε την τελευταία φορά που με κάλεσε στο γραφείο της) και υπερθεματίζοντας μου είπε,
"θέλω να ξέρεις πως δεν σου κάνω παρατήρηση, σε συμβουλεύω γιατί σ΄αγαπάω".
(Το πιστεύω οτι με αγαπάει, αλλά έχει μάθει αλλοιώς!)
Φεύγοντας σκέφτηκα δεν γμται, το αποτέλεσμα θα ήταν καλύτερο αλλά τουλάχιστον γλύτωσα τέσσερα Σαββατιάτικα πρωινά , κάτι είναι και αυτό.
Θυμήθηκα μια παλιά ιστορία με μια φίλη που οταν προσελήφθη (με τον παραδοσιακό τρόπο) στο δημόσιο άρχισε να δουλεύει σαν δαιμονισμένη, (για να βγάλει ασπροπρόσωπο το "μέσον" ) με αποτέλεσμα να ξεσηκωθούν εναντίον της έως και τα έπιπλα της υπηρεσίας.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες άλλαξε ρυθμό εργασίας.
Το ίδιο θα κάνω και εγώ τώρα αποφάσισα.
Δεν γμται, ο άνθρωπος πρέπει να παίρνει από τη ζωή το μέγιστο που μπορεί, δεν χρειάζεται περισσότερα για να είναι ευτυχής.
Δεν γμται, σε όλους τους ανθρώπους συνήθως κάτι παρεμβάλλεται και δεν τα καταφέρνουν, δεν είμαι μόνος μου.


υ.γ. Προτιμώ το είδος των ανθρώπων που δεν λένε εδώ συμβαίνει ετούτο ή το άλλο
αλλά επινοούν
και όταν κάποιος τους λέει ότι ένα πράγμα είναι έτσι όπως είναι,
αυτοί σκέφτονται, ναι μα θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς

αλλά η ζωή είναι μικρή για να στα δώσει όλα.

.

21 σχόλια:

Vassia είπε...

"με αποτέλεσμα να ξεσηκωθούν εναντίον της έως και τα έπιπλα της υπηρεσίας."
Xμ, αυτό με πόνεσε, για δικούς μου λόγους.


"Προτιμώ το είδος των ανθρώπων που δεν λένε εδώ συμβαίνει ετούτο ή το άλλο αλλά επινοούν
και όταν κάποιος τους λέει ότι ένα πράγμα είναι έτσι όπως είναι,
αυτοί σκέφτονται, ναι μα θα μπορούσε να είναι κι αλλιώς"

Δημιουργική αντιμετώπιση, δεν θα διαφωνήσω.
Και εφικτή, εφόσον κάποιος είναι προετοιμασμένος και αποφασισμένος να είναι μειονότητα, μα πολύ μειονότητα.
Όσο για το συλλογικό συναίσθημα. προσωπικά ένα αναγνωρίζω, την αηδία.

Παράξενος Ελκυστής είπε...

Συγχαρητήρια. Επιτέλους ένα πρωτότυπο θέμα.
Για μένα δυο πράγματα χειροτέρεψαν άπότομα και ταυτόχρονα και εξ αιτίας τους πήρε πρωτοφανείς διαστάσεις αυτή η αλληλοαντιπάθεια: η ακρίβεια λόγω ευρώ και η κίνηση στους δρόμους.Το ένα κόβει και το άλλο ράβει το κουστούμι της αγένειας που δυστυχώς φοράνε (σχεδόν) όλοι.

ΨουΞ είπε...

δεν το ήθελα να σε "πονέσω",...θα δανειστώ μια έκφραση απο το επιτελείο του πλανητάρχη και θα σε θεωρήσω "παράπλευρη απώλεια".

Οσο για το δεύτερο μέρος του σχολίου σου...."ας είμαι δημιουργικός και ας είμαι μειονότητα "
(σιγά την ποιότητα που βγάζουν οι πολλοί για να φοβηθώ μην χάσω την επαφή μου μαζί τους)

Εμείς και ο "κήπος μας" ειναι το θέμα.

καλημέρα vassia να είσαι καλά!




παράξενε ελκυστή

Σ ευχαριστώ πολυ.
καλώς όρισες.


Συμφωνώ μαζί σου -

να προσθέσω μόνο
το αγχος για την εικόνα που πρέπει να παρουσιάσουμε και την ανάγκη για κάποιου είδους επιτυχία που πολλές φορές δεν είναι πραγματική αλλά προιον μιάς εικόνας που κυριαρχεί και μας επιβάλλεται χωρίς να το πάρουμε είδηση.

NY ANNA είπε...

Τον Παράξενο Ελκυστή δεν τον ξέρω, μα σα να μου φαίνεται από δω που κάθομαι πως έχει κάποιο δίκιο. Συν ένα γεωμετρικά αυξανόμενο κύμα "ωχαδερφισμού" που μας περιβάλλει σαν μαύρο σύννεφο και προσωπικά με κάνει έξαλλη, για να σου πω την αλήθεια. Την άποψή μου για το Δημόσιο, την έχω καταγράψει στο "Ξάπλααααα" όσο για την προϊσταμένη σου, τι να πω;; Το ξέρεις, το έχουμε ξαναπεί. Πως δεν μας αρέσουν οι αδιάφοροι. Γιατί η αδιαφορία είναι ένας είδος (το χειρότερο;) θανάτου! Σε φιλώ γλυκά...

X2 είπε...

Διαβάζω το κείμενο σου την ώρα που απομαγνητοφωνώ συνεντεύξεις με Ελασίτες.Δεν αποφεύγω να σκεφτώ ότι ο "ωχαδερφισμός" είναι η αντίδραση ενός λαού που πολλαπλώς και όχι μόνον επί δύο εξαπατήθηκε.Σχεδόν αναπόφευκτα επίσης θεωρώ ότι η αντιπάθεια για τον συμπολίτη,για την οποία μιλάς, είναι εμφυλιοπολεμικό κατάλοιπο,που αναζωπυρώθηκε μόλις εμφανίστηκαν στον ορίζοντα οι εγγλέζικες λίρες με τη μορφή των Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων και Επιδοτήσεων.Ένα τμήμα της κοινωνίας ζει τον εμφύλιο.Ένα άλλο γνωρίζει εμφύλιοι τι σημαίνουν και προκρίνει την αδιαφορία ως ιστορικό γινόμενο.Το ερώτημά μου: μήπως η αμηχανία μας απέναντι σε όσα βλέπουμε ξεκινάει από το ότι εδώ και 15 χρόνια ζούμε στην αμφιθυμία του "μη πολέμου";Φοβάμαι ότι σε δέκα χρόνια από σήμερα δεν θα παρακολουθούμε ένα καλό φινάλε.

Vassia είπε...

Ψουξ..... δεν το ήθελα αλλά χαμογέλασα, (παράπλευρη απώλεια)
:-)

.."σιγά την ποιότητα που βγάζουν οι πολλοί για να φοβηθώ μην χάσω την επαφή μου μαζί τους)"

Έτσι!!!

vasikos metoxos είπε...

Αφάνταστα πολλοί αλλά ευφάνταστοι λίγοι. Η απομόνωση είναι αποτέλεσμα ένδειας, πνευματικής και κοινωνικής. Και εμείς εδώ εάν παραμείνουμε να μπλογκάρουμε όλη μέρα και χαθούμε από φίλους, ερωμένες, παρέες και ταβέρνες, θα αντιπαθούμε όλο τον κόσμο και θα κρυβόμαστε από τις "προισταμένες" μας, Ψουξ...

ΥΓ Σαράντα ώρες μπλογκιν δεν αντικαθιστούν ένα τσούγκρισμα με το ποτήρι ενός φίλου στο μπαρ που γουστάρω.

ΨουΞ είπε...

nyanna
τελικά όμως μπορούμε, σε κάποιες περιπτώσεις, να την χρησιμοποιούμε και εμείς (την αδιαφορία) σαν όπλο για να "σκοτώνουμε" νοοτροπίες και συμπεριφορές που μας ενοχλούν.
ετσι δεν είναι;

καλημέρα!!

ΨουΞ είπε...

χ2

τους απομαγνητοφωνείς για δουλειά η απο προσωπικό ενδιαφέρον;
Ετσι και αλλοιώς καταλαβαίνω την ατμόσφαιρα!

μετά τις αγγλικές λίρες και τα "πακέτα" με τα ευρω λες να μας έρθουν και τίποτα κινέζικα γουάν; ;)

να είσαι καλά



vassia

Μου φαίνεται πως μας πιάσαν τα γέλια και τους δύο!και αυτό το βρίσκω πολύ καλό.
φιλιά

ΨουΞ είπε...

βασικε μέτοχε

"Σαράντα ώρες μπλογκιν δεν αντικαθιστούν ένα τσούγκρισμα με το ποτήρι ενός φίλου στο μπαρ που γουστάρω."

πάνω σε αυτό ας διαφωνήσουν οι Φινλανδοί αμα θέλουν οχι εμείς!!(νά μια εκδήλωση εθνικής ομοψυχίας)

υγ.δεν πολυκατάλαβα αυτό το
- θα κρυβόμαστε απο τις "προισταμένες" μας-
Αν νομίζεις οτι πρέπει μου λες παραπάνω

να είσαι καλά

vasikos metoxos είπε...

Η αναφορά του ποστ σου στην θηλυκού γένους αφεντικό μου έβγαλε κάτι σαν αδήλωτο "δε γμσε λέω εγώ τώρα μωρή μαλάκω".

ΨουΞ είπε...

Κατάλαβα...

X2 είπε...

συνδυάζω τη δουλειά με την ψυχαγωγία,Ψουξ:)

ΨουΞ είπε...

είσαι Τυχερός δηλαδη.

ΑΥΤΟ ΈΧΩ ΓΙΑ ΖΗΤΟΎΜΕΝΟ
θέλω να μην ξεχωρίζει η δουλειά απο την ζωή και τα ενδιαφέροντα μου-

Καλημέρα χ2

X2 είπε...

θα έλεγα ότι είμαι"τυΧερός".Καλημέρα,Ψουξ,με χειμωνιάτικο ηλιο.

Φαίδρα φις είπε...

πάντως...και για να παραφράσω ελάχιστα έναν γνωστό τίτλο..."τα θηρία είναι παντού..."

ΨουΞ είπε...

Ναιβέβαια και όλων των ειδών!
Το μόνο που εχεις να κάνεις είναι να αποφασίσεις αν θα το δείς σαν ζούγκλα η σαν τσίρκο.


καλώς όρισες
θα ξαναπεράσω απ΄το σπίτι σου. )

lucy of wild flowers είπε...

Η μελαγχολία του Έλληνα, μετά τις ειδήσεις των 8.00΄, που λέει και ο Μάνος Ελευθερίου!
Μήπως να αλλάξουμε χώρα;

Ψουξ μου, συγγνώμη για την αργοπορία, το ψάχνω, όμως. Αυτόν τον καιρό δεν είμαι και στα καλύτερά μου.
Θα τα πούμε!
Φιλιά!

LocusPublicus είπε...

Η αντιπάθεια απέναντι στον συμπολίτη έχει πάρει διαστάσεις συλλογικού συναισθήματος.

Εχουν σκληρύνει οι ανθρώπινες σχέσεις, υπάρχει παντού θυμός, ζήλια, αντιπάθεια.

Είμαι ένας ατελής άνθρωπος Ψούξ, έχω όμως βρεί τη συνταγή της δικιάς μου ευτυχίας:

(1) Κάνω μια δουλειά που αγαπώ, (2)μ'αρέσει να πίνω κρασί και να παίζω μουσική με τους φίλους μου, και (3) στις ελεύθερες ώρες μου διαβάζω, μελετώ και γράφω.

Απλό, και δουλεύει για μένα. Ετσι δεν πλήττω ποτέ, δεν ζηλεύω κανέναν, και αποφεύγω τις αντιπάθειες.

ΥΓ- Βρίσκω και λίγο χρόνο για blogging. Με ευχαριστεί. Το κάνω κι'αυτό για τους 10 ανθρώπους που γνώρισα και το αξίζουν.

Καλό Μήνα!

ΨουΞ είπε...

Λουκία

το διάβασα για το κρυολόγημα σου και ευχήθηκα (νοερά)περαστικά.

Είναι σπουδαίο που το συμερίζεσαι και το έχεις στο μυαλό σου.Πάρε οσο χρόνο χρειάζεσαι.

"μήπως να αλλάξουμε χώρα;"
προσωρινά τον Ιούνιο 6-7 εβδομάδες στην Γαλλική πολυνησία πως τις βλέπεις;)

Φιλιά!

ΨουΞ είπε...

Locuspublicus

Σχεδόν τα ίδια κάνουμε - εγώ θα το έλεγα μεταφορικά "φροντίζουμε τον κήπο μας"!

Συμφωνώ με τα φαινόμενα που παρατηρείς γύρω σου. Νομίζω οτι θα μπορούσαμε να έχουμε λίγο καλύτερες συνθήκες γύρω μας
(ωστε να βγάζουμε ευκολότερο τα καλά κομμάτια του χαρακτήρα μας)
αν πιέζαμε παραπάνω τις κυβερνήσεις που εκλέγουμε
(οι ανθρωποι σε ολο τον κόσμο).
Δεν αξίζει να αφήνουμε την κοινωνική πολιτική τους ανεξέλεγκτη γιατί εχουν αποδειχθείΤΣΙΓΓΟΥΝΗΔΕΣ.



Ως προς το "είμαι ατελής άνθρωπος" να συμπληρώσω
με την ικανότητα να διακρίνεις άλλους ατελείς ανθρώπους, οπως εμένα!

Καλό μήνα φίλε locus