το κρανίο σου θα εκραγεί και θα γεμίσει ο τόπος κόκκινα σημαδάκια για το γούρι, όπως όταν σπάς το ρόδι στην εξώπορτα.




αυτά είναι απλώς πράγματα που γράφω τώρα για να περιγράψω κάπως αυτό το «όλο μαζί», το «συμπυκνωμένο»,
το «πακέττο» που κάποιες στιγμές σ’ επισκέπτεται ολόκληρο
και νομίζεις οτι θα τιναχτεί το στήθος σου και θα εκραγεί μέσα σ’ έναν πολύ βαθύ αναστεναγμό,
πώς το κρανίο σου θα εκραγεί και θα γεμίσει ο τόπος κόκκινα σημαδάκια για το γούρι, όπως όταν σπάς το ρόδι στην εξώπορτα.


αρηςδαβαρα30-12-2007


Η ανάμνηση δεν είναι μια περίληψη του "παρελθόντος";
Με ιδιότητες ανοξείδωτες από τον χρόνο - γι' αυτό και επιζεί, εξάλλου.
Έτσι, όταν τη φέρνεις στο "παρόν", είναι φρέσκια και ολοζώντανη
-μπορείς να την (επ)εκτείνεις, να την δια στρέψεις, να την προσαρμόσεις-
Είναι πολύ... ελαστική για να σου φέρει αντίρρηση...


αυτό είναι ένα σχόλιο δεν θυμάμαι που το διάβασα θυμάμαι μόνο αυτον που το έκανε
-sandman-


Μια μέθη ωραία με κατακλύζει
δίχως καθόλου να φοβηθώ πώς παραπαίω
όρθια κάνω την πρόποση αυτή (Mallarme)...
το βράδυ να βγαίνω έξω
απ’ το δωμάτιό μου εκεί μέσα τα γνωρίζω όλα (Rilke)...
να μη φωνασκώ και να συμφύρομαι
με τους υπαίθριους ρήτορες και τους αγύρτες (Αναγνωστάκης)...


να πετάω
πάνω από τα γήινα και τα συμπλέγματά μου (Γώγου)...
να παραμείνω εν πλήρη συγχύσει αθώα (Κατσαρός)...
κι αυτή που είμαι
να συγχωρεί αυτή που ήμουν (Celan)...


ΜΕΝΙΕΚ 1-1-2008


Το Sea Diamond προσκρούει σε ύφαλο κοντά στην Οία της Σαντορίνης και βυθίζεται σαν οικολογική βόμβα! (Σήμερα, 8 μήνες μετά, όχι απλώς δεν έχει ανασυρθεί, αλλά μάλλον θα πληρώσουμε και τη νύφη επειδή η πλοιοκτήτρια εταιρεία «Λούης» υποστηρίζει ότι οι χάρτες δεν δείχνουν ύφαλο στην περιοχή!) Όλως τυχαίως, στην εταιρεία ανήκει και το ξενοδοχείο της Κέρκυρας όπου το 2006 πέθαναν 2 παιδάκια από αναθυμιάσεις!

Η «Καθημερινή», με νέο διευθυντή τον Αλέξη Παπαχελλά, απολύει τους δημοσιογράφους Αριστέα Μπουγάτσου και Γιώργο Δελαστίκ.

Οι πανάκριβες και θηριώδεις ολυμπιακές εγκαταστάσεις μετατρέπονται σιγά σιγά σε υδροπάρκα, mall και λοιπούς ναούς πολιτισμού.

Τα ΜΑΤ συλλαμβάνουν 3 κατοίκους της Επιτροπής Αγώνα για την Προστασία του Πεδίου του Άρεως και ξεριζώνουν τα δύστυχα δενδρύλλια που είχαν φυτέψει σε έκταση παράνομα απαλλοτριωμένη από τον «Πανελλήνιο».

Τη μία μέρα ο Σάββας Τσιτουρίδης δίνει συνέντευξη στο «Βήμα» με τίτλο «Γιατί δεν παραιτούμαι» και την επομένη ξεχνάει τους λόγους και παραιτείται. Αναποφάσιστος άνθρωπος, τζάνουμ!

Δύο απεργοί πείνας αυτό το μήνα: ο καθηγητής του 3ου Λυκείου Πετρούπολης Θανάσης Τσιριγώνης που διαμαρτύρεται επειδή το σχολείο του στεγάζεται σε κοντέινερ από το σεισμό του 1999
και ο δήμαρχος του Ελληνικού Χρήστος Κορτζίδης που διαμαρτύρεται για τον ξυλοδαρμό των δύο αντιδημάρχων από τον γνωστό Σ. Κακέτση. Έκπληκτοι οι Έλληνες παρακολουθούν την πορεία της υγείας του Κορτζίδη, ο οποίος δίνει νέο ορισμό στο αξίωμα του δημάρχου.
Οι κάτοικοι του Ελληνικού παίρνουν θάρρος και γκρεμίζουν τα συρματοπλέγματα που εμπόδιζαν την πρόσβασή τους στην παραλία. Χλομός αλλά νικητής, ο Χ. Κορτζίδης θα γιορτάσει μαζί τους. Από την άλλη, αντιμέτωπος με τουλάχιστον 1.000 πολίτες βρέθηκε ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης που θέλει να φτιάξει υπόγειο γκαράζ στο παρκάκι Πατησίων και Κύπρου με τα αιωνόβια πεύκα.

ΛΩΤΟΦΆΓΟς5-1-2008


«Όταν ήμουν μικρός, έλπιζα να μεγαλώσω και να γίνω βιβλίο. Όχι συγγραφέας, αλλά βιβλίο: ανθρώπους μπορείς να σκοτώσεις σαν μυρμήγκια. Και συγγραφείς δεν είναι δύσκολο να σκοτώσεις. Τα βιβλία όμως, ακόμα και αν τα καταστρέφουν συστηματικά, πάντα υπάρχει πιθανότητα να σωθεί κάποιο αντίτυπο και να συνεχίσει να ζει πάνω στο ράφι, μια αιώνια σιωπηλή ζωή σε κάποιο ξεχασμένο ράφι, σε κάποια μακρινή βιβλιοθήκη, στο Ρέικιαβικ, στο Βαγιαντολίδ ή στο Βανκούβερ».

roadartist.6-1-2008


Γλυκιά μου μελαγχολία, που κρύβεσαι όλη μέρα και παίρνεις μορφή μόνο στις άσπρες τούτες λέξεις, σ’ ευχαριστώ. Που είσαι τόσο διακριτική. Που εμφανίζεσαι τις μικρές ώρες μόνο και τις άλλες απλά χάνεις την υπόστασή σου.

6-1-2008 tokarpouzi.


Παλαιότερα στα χωριά η φωτιά στο τζάκι δεν έσβηνε όλο το Δωδεκαήμερο για να κρατά μακριά τους καλικάντζαρους από το σπίτι. Οι καλικάντζαροι είναι κληρονομιά και αυτοί των προϊστορικών δαιμόνων που απεικονίζονται στους μινωικούς και μυκηναϊκούς σφραγιδόλιθους. Μοχθηροί, επίβουλοι, ασχημομούρηδες, βρωμεροί οι καλικάντζαροι επιβίωσαν στη λαϊκή παράδοση ως οι δαίμονες του Δωδεκαημέρου.

βασικος μετοχος 3-1-2008


δεν σε θέλω εδώ γιατί ξέρω ότι κάποτε θα φύγεις.
Όλοι κάποια στιγμή φεύγουν
όλα κάποια στιγμή τελειώνουν.
Κι εγώ έχω κουραστεί να κάνω τελετές αποχαιρετισμού.
Γιατί τις ξεκινούσα και τις τελείωνα πάντα μόνη.

paperflowers5.1.2008


Αυτή είναι έγκυος κι αυτός την έσωσε από μια φωτιά, βγάζοντάς την στην πίσω αυλή.
Μετά συνέχισε να πολεμά τη φωτιά . Όταν έσβησε τη φωτιά, αυτός κάθισε να πάρει μιαν ανάσα.
Ένας φωτογράφος, από εφημερίδα της Ν. Καρολίνα, την είδε να στέκει σε μια απόσταση και να κοιτά τον πυροσβέστη. Μετά, τη βλέπει να πηγαίνει κατευθείαν προς τον πυροσβέστη κι ο φωτογράφος απορεί τι θα κάνει. Σηκώνει την κάμερα τη στιγμή που αυτή πήγε κοντά στον κουρασμένο άντρα, που είχε σώσει την ίδια και τα αγέννητα παιδιά της, και τον φίλησε.
Τώρα, δείτε τη φωτογραφία και απολαύστε το φιλί.


adiple. 3-1 2008


“Ιούλη μήνα κάθε χρόνο τρώμε το περισσότερο ξύλο”, και νά σου ο αδερφός λαχανιασμένος “πιάσανε τις Λερούδες”, να οι κηδείες, και ξανά γλέντια και γάμοι και χοροί (τότε δε χωρίζανε οι άνθρωποι, λέει η θεία Αλίκη, σώπα μπρε Αλικίτσα μου, χωρίζανε αλλά το κρύβανε από μας τα παιδιά - να, όπως τώρα εμείς δε λέμε στις μικρές για τις σουρτούκες που σαν κλείσουν τα 21 φεύγουν απ’ το σπίτι των γονιών τους), και πάλι απολύσεις, κι οι διαδηλώσεις κι οι απεργίες ένα καθημερνό πανηγύρι στα μάτια των μικρών (“μάνα, σήμερα δε θα φωνάξουμε πάρ’ τη μάνα σου κι εμπρός, δε σε θέλει ο λαός;” - “σουτ, είναι από άλλη διαδήλωση αυτό, απόψε φωνάζουμε 1 1 4?), κι όλα τα βιβλία δε χωράνε πια στην εταζέρα, “θέλω βιβλιοθήκη” - “γιατί, για να μας την κάψουνε για τρίτη φορά; βάλ’ τα στο υπόγειο, να μη φαίνονται κιόλας”, κι ύστερα φέρανε ένα παλικάρι ξαπλωμένο, δε σάλευε, κι όλοι κλαίγανε, κλαίγανε και τραγουδούσαν, και κλαίγαμε κι εμείς που δεν κουνιότανε, κλαίγαμε και τραγουδούσαμε “Σωτήρη Πέτρουλα, σε πήρε ο Λαμπράκης…”, γιατί, μάνα, τον πήρε; δεν μπορούσε μόνος του εκεί που είναι; ο μπαμπάς πώς μπορεί και μας γράφει “είμαι καλά, εσείς συνεχίστε”; Σώπα, παιδί μου, κανείς δεν μπορεί μόνος, όλοι μαζί ό,τι κάνουμε, προχώρα και φώναζε, προχώρα και…

afmarx.30-12 και 4-1


τι θα κάνεις γιαγιά παραμονή πρωτοχρονιάς, ρωτούσα για να την δοκιμάσω.
– Ε, τσούπρα μου τίποτα, έλεγε, θα πλαγιάσω να κοιμηθώ.
Η απάντησή της μου έφερνε απελπισία.
–Και δεν θα περιμένεις τα μεσάνυχτα, επέμενα. Που θα αλλάξει ο Χρόνος και τόνιζα το Χρόνος για να δείξω την σπουδαιότητα της στιγμής.
– Ε, ο χρόνος θα αλλάξει, μου έλεγε ήσυχα κι εγώ θα σηκωθώ το πρωί να πάω στην εκκλησιά μου......και συνέχιζε τις ασχολίες της χωρίς να ιδρώνει το αυτί της.
Ενιωθα τότε ότι άλλαζε ο ρους των πραγμάτων. Πώς μπορούσε να πέσει να κοιμηθεί; Μέσα μου φύτρωνε άθελά μου, ο σπόρος της αμφισβήτησης για τις φωταψίες και τα στολίδια του κόσμου μου.

myblogdokimastiko./6-1-08



Ταξίδι-επιστροφη από Καστορια για Αθήνα.Μεσα στο αυτοκινητο ειμαστε τρια ατομα.Δεν πολυμιλαμε. Είμαστε(;) ή παριστανουμε τους κουρασμενους για να αποφυγουμε συζητησεις που θα μας βαλουν παλι σε μπελαδες. Οι δυο ειμαστε συναδελφοι και ο τριτος αφεντικο. Ο καθενας μας γνωριζει σχεδον τα....

sullogismoi 24-12-07



ΕΔΩ poetrywhispering. TO VIDEO LOVE 7-1-08



Με τον Β., γιορτάζουμε 50 χρόνια γάμου, νόμιμου και με στεφάνι. Με τα πάνω μας, τα πάνω-πάνω μας, με τα κάτω μας και τα κάτω-κάτω μας, με τους καυγάδες μας αλλά και με τις ανακωχές. Με τη γέννηση των παιδιών μας, την ανάπτυξή τους πως απο παιδάκια γίνανε έφηβοι, άντρες, ανεξάρτητοι τόσο που τις σκέψεις τους δεν τις φανταζόμαστε, πέταξαν στα σύννεφα, είναι αλλού.

thialena. 27-12


Πολεμούσε πάντως, με όλο το πείσμα που τον χαρακτήριζε από παιδί, αλλά με λάθος στρατηγική: προσπαθούσε να ζεσταθεί με ζεστά ποτά και με ρούχα, με καλοριφέρ, θερμάστρες, αερόθερμα κι αιρ κοντίσιον- έτσι όμως στριμώχνονταν όλο και πιο πολύ

mavrosgatos. 7-1-08


Γράφω γιά να θυμάμαι τι έγραψα
Γιατί να θυμάμαι; δεν φτάνει που το έγραψα;
Κι άν δεν το γράψω, οπότε δεν θα το θυμάμαι
Τι ακριβώς απομένει να θυμηθώ;

petefris.6-1-08



Να ανακηρύξουμε επίσης το 2008 Έτος "Δεν μας ενδιαφέρεις":"δεν μας ενδιαφέρεις Γιώργο Νταλάρα", "δεν μας ενδιαφέρεις Παντελή Βούλγαρη","δεν μας ενδιαφέρεις Καρυστιάνη","δε μας ενδιαφέρεις Θόδωρε Αγγελόπουλε,"δε μας ενδιαφέρεις Μαρινέλλα","δε μας ενδιαφέρεις Μίκη Θεοδωράκη","δεν μας ενδιαφέρεις Κική Δημουλά","δε μας ενδιαφέρεις Παπακωνσταντίνου(Θανάση και Βασίλη)", "δε μας ενδιαφέρεις Θαλασσινέ","δεν μας ενδιαφέρεις Σμαραγδή","δεν μας ενδιαφέρεις Λαζόπουλε", "δεν μας ενδιαφέρεις Καρβέλα","δεν μας ενδιαφέρετε κρατικά βραβεία","δε μας ενδιαφέρετε γυναίκες που επιστρέφετε χωρίς σοβαρό λόγο" και πάει λέγοντας.Κάθε μέρα γιορτή θα έχουμε και πάλι δε θα φτάνουν οι 366,έτσι που στο τέλος θα ποινικοποιηθεί η αδιαφορία.

www.olaxidyo-x2.
1-1-08


με πανε παντου οι σκεψεις μου..
αλλα και την ιδια στιγμη δεν μπορω να πω πως ειμαι σε ενα συγκεκριμενο μερος..
ταξιδευω με μια κουβεντα που θα μου πουνε..
με μια προταση που θα διαβασω..
με ενα τραγουδι που θα ακουσω..
με ενα αγγιγμα που θα τυχει να εισπραξω..
με ενα βλεμα που θα δω και θα ενωθει με το δικο μου..
ολα με κανουνε και ταξιδευω..
ωραια ειναι ομως..
το ταξιδι ειναι ωραιο..
γιατι?


tzotza./22-12-07



Ένα ποιήμα συμπυκνωμένο σαν επικεφαλίδα παγόσμιας είδησης..Μια φράση ασθμένουσα σαν τον ρυθμό του εμβόλου..μια λέξη τραχειά,σαν σφύριγμα,σαν πλήγμα,Αυτή ή ομορφιά σου.

apsenti./ 26-10-07



Με τάιζα τις μικρές ώρες μανταρίνια. Κάτω από το πάπλωμα ξεφλούδιζα το πορτοκαλί τους περίβλημα και άφηνα εκρήξεις οξύτητας να τρυπούν τη γλώσσα μου. Το πρωί, οικογένειες κουκουτσιών σχολίαζαν τον ύπνο μου. Τον ανήσυχο ύπνο μου. «Ποιος την ταλανίζει και κλαίει απάνω στ’ όνειρο;»
Παύση αγάπης.
«μια βόμβα μοναξιάς με διαμέλισε σήμερα και κρυώνω πολύ.»

paparouna.12-12-07





υγ.Ελπίζω να μην έκανα λάθος σε κάποιο λινκ.Αν πάλι συνέβη κάτι τέτοιο, παρακαλώ βοηθήστε με να το διορθώσω.Οσο για την φωτογραφία, έχω κενό μνήμης.Κανονικό κενό μνήμης.(hope 1 gif μόνο αυτό έχω για σημείωση)

14 σχόλια:

lucy of wild flowers είπε...

Αρχή ανθολογίου...
Ωραία!
Ευχαριστώ τα μάλα για το λινκ!
Φυσικά έχω μέιλ στο προφίλ!
Φιλιά!

Λωτοφάγος είπε...

Καλή χρονιά, με υγεία. Ευχαριστώ πολύ για την αναφορά στο ιστολόγιό μου και χαίρομαι που σου άρεσε η ανασκόπησή μου.

DIONYSOS είπε...

Η φωτό είναι απο επέμβαση ενδομητρική διορθωτική νομίζω συγγενους καρδιοπάθειας με θετική έκβαση. Το έμβρυο πριν γεννηθεί κάνει την κίνηση να πιάσει από αυτοματισμό το χέρι του χειρουργού θεράποντος, και η κίνηση στο σχετικό βίντεο που κυκλοφόρησε ευρέος νομίζω 1999-2003 θεωρήθηκε με σχόλια σαν "εκδήλωση εμπιστοσύνης". Σαν ζωή πρό γεννήσεων........
Ωραίο το αφιέρωμα.

paperflowers είπε...

;-)

vasikos metoxos είπε...

Ενδιαφέροντα κείμενα. Ευχαριστώ για το λινκ, Ψουξ.

ΒΜ

Karpouzi είπε...

Ενδιαφέρον ανθολόγιο, καλέ μου Ψουξ. Και τόσα Blogs, κρυμμένοι θησαυροί στα μάτια μου. Μάλλον πρέπει να σερφάρω λίγο περισσότερο.
Σ' ευχαριστώ για το όμορφο "μπουκέτο" που έφτιαξες. Σ' ευχαριστώ και που με συμπεριέλαβες σ' αυτό.

ΨουΞ είπε...

διονυσε
Σ΄ευχαριστώ πολύ !!
Ωραίες πληροφορίες-

Καλημέρα


καρπούζι- λουκια-λωτοφάγε-χαρτινα λουλούδια-βασικέ μέτοχε
Είμαστε μαζί
πάμε παρακάτω.

Καλημέρα !!

X2 είπε...

Το αυτονόητο θα ήταν να ευχαριστήσω για το παράθεμα και το λινκ.Πρέπει όμως να παραδεχτώ ότι το κείμενο που επέλεξες,Ψουξ, είναι από εκείνα που θεωρώ "εύκολα",σκέψεις ανεκδοτολογικού χαρακτήρα-απόσταγμα από τις συζητήσεις και της πλάκες μιας παρέας.Δικό μου το κείμενο λοιπόν,αλλά ταυτόχρονα και ένα κείμενο που δεν θα υπήρχε χωρίς εκείνη την,εξωδικτυακή,παρέα.Πέρα από αυτό, οι ανθολογίες στο βαθμό που αποτελούν και μια περιχαράκωση των πραγμάτων μου φέρνουν αμηχανία.Ξέρεις ποια είναι η μεγαλύτερη πολυτέλεια; Το ότι γνωρίζω πως δεν έχω "κανένα μπλογκ θησαυρό" (δανείζομαι μια έκφραση από το "Καρπούζι"),ότι δεν επιδιώκω να ανήκω σε καμία ελίτ διαδικτυακών "τάδε" (αλλιώς πίστεψέ με,θα είχα φροντίσει να κάνω ένα "κόμμα αυτοδύναμο" με τους γνωστούς μου απ΄έξω που κυκλοφορούν και εδώ μέσα),ότι κρατάω για τον εαυτό μου το δικαίωμα να μπω και στην ανθολογία "η μεγαλύτερη μαλακία της ημέρας".Λυτρωτικό το εφήμερο του δικτύου,μαζί και η πιο μεγάλη άσκηση περισυλλογής.Αν έπρεπε να γράψω την κατακλείδα, θα έλεγα:"έτος 2008.Έτος δεν μας ενδιαφέρετε ανθολογίες.Έτος μας ενδιαφέρετε εσείς που δεν πρόκειται να μπείτε ποτέ σε μια ανθολογία". Η επιλογή σου,Ψουξ, εξακολουθεί και με τιμάει.Αλλά σου μιλάω εξομολογητικά,όπως θα μίλαγα σε έναν φίλο,όχι σε έναν ανθολόγο.

ΨουΞ είπε...

χ2

το κειμενο σου το επέλεξα γιατι ταυτίστικά με το "σιχτίρισμα" που έβγαζε για όλα αυτά που μας απασχολούν το κεφάλι χωρίς να μας βοηθάνε να πάμε παρακάτω.
Φαίνεται οτι η εξωδικτυακή παρέα με την οποία κάνατε πλάκα οπως λες θα μπορούσε να ειναι και δική μου .

Αυτό το ποστ έχει απόλυτη σχέση με το προηγούμενο οπου με απασχολεί η "ανάγνωση" σαν δραστηριότητα .
-Θέλησα να κρατήσω σε κείμενο κάποια απο τα πράγματα που διαβάζω και με κάνουν να κόβω βόλτες στην μπλογκόσφαιρα απο το Σεπτεμβριο του 2007 οπου και ξεκίνησε η ενασχοληση μου με αυτήν.

ΥΓ.να σου εμπιστευτώ οτι δεν μου αρεσε ιδιαίτερα, και δεν νομίζω να ξανακάνω παρόμοιο ποστ.
Συμφωνω λοιπον και λέω μαζί σου

"έτος 2008.
Έτος δεν μας ενδιαφέρετε ανθολογίες.
Έτος μας ενδιαφέρετε εσείς που δεν πρόκειται να μπείτε ποτέ σε μια ανθολογία".

Να είσαι καλά φίλε.

LocusPublicus είπε...

Ωραίο ανθολόγιο Ψούξ, μπράβο για την ενημέρωση. Αυξάνονται μπλόγκερς και μπόγκς κατα πολύ στην Ελλάδα, καλό σημάδι. Χαίρομαι ιδιαίτερα να ανακαλύπτω νέους και ωραία σκεπτόμενους ανθρώπους.

paperflowers είπε...

Αφού δεν σου άρεσε γιατί το έκανες?
Τα όποια κείμενα θα μπορούσες να τα αποθηκεύσεις κάπως αλλιώς..

ΨουΞ είπε...

paperflowers

αναφερόμουν στο αποτέλεσμα.Σε αυτό που αιαθάνθηκα οταν ανέβασα το ποστ.
Οταν το εφτιαχνα μου φαινόταν οτι θα μου έδινε μεγαλύτερη ικανοποιηση.
Ετσι και αλοιως όμως δεν το Μετανοιωσα, απλως δεν σκέφτομαι
"α!τι ωραία να το ξανακάνω".

καλημέρα καλημέρα !να είσαι καλά.

ΨουΞ είπε...

σε ευχαριστω locuspublicus.
και εγω πιστευω οτι υπαρχουν πολυ ενδιαφέροντες νέοι ανθρωποι που αξίζει να συναναστρέφεται κανείς στην μπλογκόσφαιρα, οπως και αλλοι μεγαλύτεροι,υπάρχει ενδιαφέρον τουλάχιστον ετσι το βλέπω αυτή την στιγμή .
Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που συνήθως αχολούνται και αναπαράγουν αυτο που είδαν την προηγούμενη μέρα στην τηλεόραση χωρίς να προσθέτουν κάτι.Αλλά σε γενικές γραμμές μπορείς να βρείς ενδιαφέρον.

να είσαι καλά τα ξαναλέμε

Παράλογο είπε...

Φιλε ψουξ καλησπερα, τωρα ειδα την αναρτηση αυτη,- τελευταια απεχω αναγκαστικα απο το διαδικτυο- ευχαριστω που με εκανες link αν και το συγκεκριμενο κειμενο το εχω διαγραψει εδω και καιρο μιας και κατι με χαλουσε καθε φορα που το διαβαζα....