Έκανα χώρο στον σκληρό φορτώνοντας το συμπυκνωμένο υλικό σε έναν εξωτερικό δίσκο.

Το Διηγηματάκι διαβάζετε ανάποδα.
Αυτό είναι το ποστ είναι το τελευταίο κομμάτι. 
Καλή ανάγνωση!
 


Τελευταία θραύσματα .


«Τοπίο στην ομίχλη. Χαρά σε αστικό περιβάλλον.
Χύμα σεξ στο ασανσέρ.
Η φωτογραφία του εμβρύου στα σκουπίδια. Ήττα.»
(αυτό είχα γράψει στο ενδιάμεσο των δώδεκα χρόνων που κλείναμε σήμερα, αυτή την εποχή του έτους για να ακριβολογούμε, απ΄ τον καιρό που γνωριστήκαμε .
Προσπαθούσα τότε να καταγράψω τι μου συνέβη όσο καιρό ήμουν μαζί της. Αυτό ήταν κάτι που έκανα και με το μυαλό μου αλλά κάποια στιγμή αποφάσισα να το φυλακίσω σε λίγες γραμμές, για να βρω την ελευθερία μου.
Έκανα χώρο στον σκληρό φορτώνοντας το συμπυκνωμένο υλικό σε έναν εξωτερικό δίσκο.)


Σήμερα όμως πίναμε μαζί
-Παντρεύτηκες ;
-Όχι
-Έκανες παιδί;
-Ναι μια κόρη θες να δεις φωτογραφίας της ;
(εκείνη έγνεψε ετεροχρονισμένα , είχα ήδη το πορτοφόλι στα χέρια μου)
να δες!
-στην μικρή φωτογραφία σου μοιάζει περισσότερο (και οι δύο γυρόφερναν το μέγεθος του μεγάλου γραμματόσημου)

Μερικές ώρες αργότερα μου είπε
"είδες τώρα που ήθελα πραγματικά να μάθω σε ρώτησα ξεχωριστά! Όταν σε ρωτούσα αν παντρεύτηκες , ήξερα από πριν ότι θα μου έλεγες όχι .Αυτό δεν θα το κάνεις ποτέ, γιατί κυρίως σ΄ αυτό ταιριάζουμε είμαστε υπερβολικά Εγωπαθείς "
( τι άλλο να προσθέσει κανείς; …Αυτό.
….τεται.αφ έμαθεβολικ "Φεύγω γιατί δεν μπορώ να διαχειριστώ το συναίσθημα που νοιώθω,
φεύγουν και γι΄ αυτό οι άνθρωποι ξέρεις
…"
μου το είπε μπροστά απο την πόρτα του ασανσέρ.)

-------------------------------------------------------------------------τέλος
.

12 σχόλια:

vasikos metoxos είπε...

Η εισαγωγή από το " τηγανιές και μπουγιουρντί, Τερκενλήδες και φτερωτοί γιατροί, ερωτισμός βαθύς" με μεταφέρει σε μέρη οικεία πράγμα που φαινόταν από την κυριαρχία της θάλασσας στα προηγούμενα. Η συνάντηση, και οι διάλογοι μεταφέρουν σε μεγάλο πάθος. Το μέγεθος ανάλογο με την ένταση των κειμένων. Ενότητες σκόρπιες, "ζιπαρισμένες".
Η αυλαία εξηγεί τα προηγούμενα, Ψουξ.

ΒΜ

ΥΓ Με εντυπωσιάζουν οι συμπτώσεις τις ημέρες του φεστιβάλ. Παράλληλες ιστορίες με κοινό συναίσθημα. Μόνο που το δικό σου "δώδεκα" ήταν "δέκα" για μένα.

NY ANNA είπε...

Ναι, ξέρω πολύ καλά.
Και γι' αυτό φεύγουν
οι άνθρωποι.
Επειδή δεν μπορούν να διαχειριστούν αυτό
(το μεγάλο) που νιώθουν,
όταν έρχεται.
Λοιπόν, στην πορεία των χρόνων
το έχω σκεφτεί καλά. Και πολύ. Όταν έφευγαν.
Και ξέρεις κάτι;
Δειλία είναι
κατά πώς βλέπω εγώ
τα πράγματα.
Τελικά.
Και δεν μου κάνει,
όποιος το φοβήθηκε.
Γιατί όταν εγώ το συνάντησα, αναμετρήθηκα μαζί του στα ίσα.
Και δεν θέλω ο άλλος να έχει
λιγότερα από μένα. Κότσια.
Κι έπεφτα με τα μούτρα.
Δεν έφευγα.
Δεν το έβαζα στα πόδια.
Κι ας τα 'τρωγα τα μούτρα μου.
Γιατί δειλή δεν καταδέχτηκα
ποτέ να είμαι.
Να 'σαι καλά...
Για όσα δικά μου, μου θύμισες.
Είναι περίεργα αυτά που συμβαίνουν αυτές τις μέρες.
Λες και κάπου θέλουν να πάνε...
Θα δείξει.

X2 είπε...

Σωστή η κυρία Ny Anna.Τι τα θέλεις κοπέλλα μου τα έντονα συναισθήματα,αφού δεν μπορείς να τα διαχειριστείς;Στον έρωτα δε ζητάμε έναν Σημίτη σε θηλυκή εκδοχή-επιτέλους!Φαλλικές γυναίκες με πρόθεση να μας βάλουν σε ένα συναισθηματικό χρηματιστήριο με ιδεολογική κάλυψη τη θεωρία του κοινωνικού αυτοματισμού:"όποιος προλάβει".Καβάτζα.Τα έχω πάρει,Ψουξ...Να την διαλύσεις.Να την βάλεις να περάσει όλη τη ζωή της κυλώντας όπως ο Σίσσυφος την πέτρα της απεξάρτησης.

Karpouzi είπε...

Διάβασα κάποτε πως "Η αγάπη μετριέται με ό,τι απαρνιέται κανείς για χάρη της. Έστω και την ίδια την αγάπη."
Αν συμφωνώ, δεν ξέρω ακόμα, αλλά έχω περάσει από εκεί και πονάει.

paperflowers είπε...

Υπάρχουν σχέσεις που έχουν τη δυνατότητα να γίνουν σημαντικές...
Ο πιο εύκολος τρόπος να το καταφέρεις, είναι να τις τελειώσεις μ'έναν μελοδραματικό τόνο..
Γιατί το παρελθόν μας το πλάθουμε όπως θέλουμε.

Μια σχέση είναι σημαντική όταν είναι υπερβατική. Αν παραδεχτείς την αδυναμία σου να υπερβείς τις συνθήκες, είναι μεν τίμιο αλλά... ο έρωτας είναι θάνατος. Παύεις να υπάρχεις, συνυπάρχεις.. αλλιώς δεν είναι έρωτας..

φεγγαραγκαλιες είπε...

ναι ειναι καποια συναισθηματα που δε διαχειριζονται..και ναι καποιοι φευγουν για αυτον ακριβως το λογο..κι αυτο λεγεται αδυναμια..
κι αλλοι μενουν..να το ζησουν!!κι ας βγουν κομματιασμενοι..

ΨουΞ είπε...

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για τα σχόλια.
Εχει διαφορά να κάνεις ένα ποστ με τις σκέψεις σου για κάποιο θέμα απο την προσπαθεια σου να γράψεις ένα μικρό διήγημα και μάλιστα σε συνέχειες-επρεπε να αποφασίσω και για τεχνικά θέματα π.χ. το πρόσωπο, πρώτο η τρίτο; .Διάλεξα το πρώτο, το θεώρησα πιο δύσκολο,μιας και θα υπήρχαν και διάλογοι.Το μέγεθος τον διαλόγων επίσης το συμπύκνωσα στην προσπαθεια μου να φωτογραφίσω την ουσία της καταστασης τους- των συνθηκών γύρω τους.
Με τα σχόλια σας κατάλαβα (λίγο ως πολύ) τι βγήκε και τι οχι.Θα ήθελα πάρα πολύ την βοήθεια σας σε κάτι τελευταίο.Αν άλλαζε το τέλος...αν προσέθετα πριν το τέλος, ενα ΥΓ.του τύπου...

υγ.Η καλυτερη μου στιγμή ήταν η τελευταία μας στιγμή, όταν την αγκάλιασα σφιχτά στον κεντρικό δρόμο λεγοντας της "ξέρεις" και εκείνη μου έγνεψε "ναι".
Το περίεργο βέβαια ήταν οτι δεν έκανα ούτε δέκα βήματα πριν σκεφτώ "σε τι εγνεψε "ναι" αφου δεν ξέρω ούτε εγω τι θα ήθελα να "ξέρει".

Αν ήταν έτσι το τέλος θα άλλαζε κάτι για σας-θα φωτίζονταν διαφορετικά οι ήρωες ή το θέμα τους ;

σας ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΥ !

vasikos metoxos είπε...

Ταιριάζει πολύ με τα προηγούμενα Ψουξ. "Φωτίζει" ότι ο καθένας θέλει να καταλάβει.
Η συμφωνία δύο ανθρώπων που το πάθος τους κυρίευσε κάποτε, είναι θέμα στιγμής. Ποτέ δεν χωρίζουν δύο ψυχές που συναντιόνται στο άπειρο...

elafini είπε...

αλλάζει πολύ από την πρώτη φορά που το διάβασα αποσπασματικά

(χωρίς ΥΓ)

καλό βράδυ Ψουξ...

X2 είπε...

Τελικά η πλήρης ταύτιση δύο ψυχών για ένα χρονικό διάστημα συμπίπτει με την πλήρη ασυνεννοησία.Η οδός προς τα πάνω και προς τα κάτω είναι μία. Μ'αρέσει το υστερόγραφο,αλλά στην αρχή του διηγήματος.

ΨουΞ είπε...

βασικέ μέτοχε
το ποστ αυτό είναι αφιερωμένο σε σένα.
Και γιατί σου θύμισε κάτι αντίστοιχο
αλλά και γιατί δεν χάσαμε καθόλου επαφή.
Σ΄ευχαριστώ πολύ -πάμε για καινούρια!


χ2
Μεγάλο γέλιο στο πρώτο σου σχόλιο- ξέρεις απο κείνα που κάνει κανείς με τους κολλητούς του-Το Δεύτερο κρύβει Σοφία (για τα μέτρα μου) και συνυπογράφω την πρώτη πρόταση, μου αρέσει δε πολύ σαν πιθανότητα το υγ . στην αρχή !

σ΄ευχαριστω πολύ



ελαφίνι

Η ψήφος σου ...Σημαία μου ;)

δεν χάθηκα, ακούω τις επιλογες σου
(εχω εμπιστοσύνη σε αυτές- γι΄αυτο και σκεφτομαι πως μουσικά δεν ήταν και πολύ καλή η χρονιά- μπορει βέβαια στις τελευταίες επιλογες σου να σκάσει κάτι ανατρεπτικό.)

να είσαι καλά ελαφίνι..

elafini είπε...

συμφωνώ απόλυτα...κάτι συνταρακτικό δεν συνάντησα...εκτός από το 1 και 2 μου...
πολλά φιλιά