Εναντίον της Μονοσήμαντης Θέλησης !

Όπως συνέβη σε πολλούς άνδρες που κατάφεραν κάτι σημαντικό έτσι και σε σένα το κινητήριο συναίσθημα δεν έχει καμία σχέση με την ιδιοτέλεια.
Συνίσταται θα έλεγα στη βαθιά αγάπη για το κοινό και υπεράνω προσώπων ωφέλιμο. Εκεί οικοδομείς το προσωπικό σου συμφέρον. ετσι δεν είναι;





Εγώ στο χώρο εργασίας μου έχω παραμείνει ελπίδα. Ελπίδα στη δημοκρατία των πνευμάτων χαρακτηρίζονται οι άνθρωποι, που φαντάζονται ότι επιτρέπεται ν' αφιερώνουν όλες τους τις δυνάμεις στο αντικείμενο αυτό καθ' αυτό χωρίς να ενδιαφέρονται για την κοινωνική άνοδο.
Ξεχνάω ότι το έργο που παράγει το μεμονωμένο άτομο είναι μηδαμινό, και παραμελώ το κοινωνικό καθήκον της επιδίωξης ανόδου.
(αυτό κανονικά έπρεπε να μου το μάθουν στο σχολείο .)
Αισθάνομαι σαν βοηθός μικροβιολόγου σε νοσοκομείο, αραιώνω με βοηθητικά οξέα τα κόπρανα ενός ασθενούς σε μια άσπρη πορσελάνινη λεκανίτσα μετατρέποντας τα σε πορφυρή αλοιφή το σωστό χρώμα της οποίας αποζημιώνει την επιμέλεια μου.
Κάποιες φορές, Ζω αλλού
( σ' ένα κόσμο ικανό να υποστεί μεταβολές.... πριν αυτές κριθούν αναποφευκτές...)






Συμφωνώ, πως οι ακραίοι βαθμοί εγκράτειας και ερωτισμού, υπευθυνότητας και επιπολαιότητας, κ.ο.κ., καταλήγουν σε νοσηρότητα. Συμφωνώ. Όμως
αυτό που κατευθύνει τη συμπεριφορά μου δουλεύει με τρόπο αφηρημένο εναντίον της μονοσήμαντης θέλησης στην πραγματικότητα εμπεριέχω δύο πνευματικές τάσεις,
όχι μόνο αλληλοσυγκρουόμενες αλλά αυτό είναι το χειρότερο,
δύο τάσεις που συνήθως συνυπάρχουν χωρίς ν' ανταλλάσσουν άλλη κουβέντα εκτός από την αμοιβαία διαβεβαίωση ότι αμφότερες είναι επιθυμητές η κάθε μία στη θέση της.
Γι’ αυτό διστάζω να γίνω χαρακτήρας,
επάγγελμα, ένα καθορισμένο σε τελευταία ανάλυση είδος ύπαρξης.

Αν υπάρχει τελικά κάτι φυλαγμένο για
μένα πρέπει να είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.


.

16 σχόλια:

LocusPublicus είπε...

Φίλτατε Ψούξ καλήμέρα!
Αν και ομολογώ πως στα τελευταία πόστ με δυσκολεύεις λίγο, ήθελα να σου πώ, να κάνεις αυτό που θέλεις, και στα κομμάτια η κοινωνική άνοδο. Είναι πολλοί αυτοί που δεν ενδιαφέρονται. Εχεις δηλαδή παρέα. Η δημιουργία, όπως και η ευτυχία είναι προσωπικό θέμα. Η συνταγή καθαρά ατομική. Παράγεις μόνον εκεί που έχεις προσωπικό ενδιαφέρον. Αυτά. Πολλούς χαιρετισμούς, και ελπίζω να μη είμαι τελείως εκτός θέματος:)

ΨουΞ είπε...

locuspublicus
Καλημέρα!Είσαι εντελώς μέσα στο θέμα-αλλά και έξω να ήσουν εισαι εσύ...και αυτό είναι θετικό.
Γράφω για θέματα που θάθελα να συζητήσω, να διαβάσω τις σκέψεις των άλλων,η να δω το μέτρο της συγκινησής τους και απο που ,αυτή, προέρχεται.
Κάποιες φορές πετυχαίνει άλλες οχι-παντως είναι διασκεδαστική και επωφελής επικοινωνία.

τα ξαναλέμε
ευχαριστώ.

ΨουΞ είπε...

υγ.είναι καλο να έχεις "παρέα" !!

vasikos metoxos είπε...

Είναι καλό να σκέφτεσαι. Και οι άλλοι να το αναγνωρίζουν συμμετέχοντας. Τα "δύσκολα" είναι για τους καλούς άλλωστε! Αλλά με μέτρο. Γιατί "οι ακραίοι βαθμοί..... καταλήγουν σε νοσηρότητα"....

Καλησπέρα Ψουξ.

Αρης Δαβαράκης είπε...

Ασφαλώς υπάρχει κάτι φυλαγμένο για σένα και ασφαλώς είναι κάτι διαφορετικό. Το υπογράφω!

παπαρούνα είπε...

οι ερωτευμένες τάσεις δεν είναι και ηλεκρτροφόρες;


σίγουρα λοιπόν το δικό σου φυλαγμένο θα ηλεκτρίζει.

ΨουΞ είπε...

βασικε μέτοχε
Ετσι είναι.παν μέτρο άριστο !
Παρ΄ολα αυτά θαυμάζω τους ανθρώπους που ζουν στα όρια τους (ισως γιατί εγω δεν μπορώ να το κάνω με συνέπεια),
που δημιουργούν και αφήνουν κάτι για τους επόμενους
(όποιο και αν είναι το αντικείμενο τους),
και ακόμη περισσότερο αυτούς που ζουν στα όρια την ίδια τους την ζωή,πέρα απο τα στερεότυπα, δίνοντας της διαστάσεις που δεν θα ήταν άσχημο να έχουν και οι ζωές των υπολοίπων απο μας.

να είσαι καλά

ΨουΞ είπε...

Άρη
κρατάω την Υπογραφή με Χαρά !
Σαν αποδεικτικό στοιχείο...

σ΄ευχαριστώ να είσαι καλά

paperflowers είπε...

Η κοινωνική άνοδος κ καταξίωση, είναι η μόνη επιβράβευση όταν αυτό που κάνεις δεν σου δίνει καμία άλλη χαρά.
Αν όμως είσαι ουσιαστικά δημιουργικός, τότε απλά δεν την έχεις ανάγκη για να νιώσεις ότι υπάρχεις.

ΨουΞ είπε...

παπαρούνα
τα κείμενα έλκουν τους αναγνώστες και απο τον ηλεκτρισμό τους.
(αρκεί μόνο κείμενο και αναγνώστης να δουλέυουν στην ιδια τάση!)
Ετσι κολλάω εγω στα δικά σου.

υγ.μπες αν θες στο προφιλ μου ,εχω προσθέσει αυτό που μου ζήτησες.

καλημέρα

ΨουΞ είπε...

paperflowers
Συμφωνώ και λειτουργώ με αυτόν ακριβώς τον τρόπο.
Όμως ένα μικρό συναχάκι μου παρουσιάζεται οταν κάθε τόσο διαπιστώνω πως η κοινωνική άνοδος
α)δίνει θέσεις που ορίζουν καταστάσεις και το άμμεσο μέλλον θεσμικών φορέων
β)κάνει καλό στο πορτοφόλι δηλ. στην ψυχολογία (οσο αντικαταναλωτής και αν είσαι)
γ)βελτιώνει την libido.
Aλλά ακόμη και έτσι εγώ μαζί σου!
...με ησυχάζει το γεγονός οτι αυτό που παρουσιάζεται σαν ύψιστη επιτυχία μου φέρνει αφόρητη νύστα.
και τελειώνοντας θέλω να μοιραστώ μαζί σου ενα σύνθημα απο τοίχο της Θεσσαλονίκης
"ΜΗΝ ΞΥΠΝΆΤΕ ΑΥΤΟΎΣ ΠΟΥ ΟΝΕΙΡΕΥΟΝΤΑΙ
ΞΥΠΝΗΣΤΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΚΟΙΜΟΥΝΤΑΙ"

vasikos metoxos είπε...

"Δοξάρι είμαι στα χέρια σου Κύριε, τέντωσέ με να μη σαπίσω.......Παρατέντωσέ με, Κύριε, κι ας σπάσω"

Νικ. Καζαντζάκης
από την "Αναφορά στον Γκρέκο"

Καλησπέρα

ΒΜ

ΨουΞ είπε...

ναι στην Θεσ.την περασμένη εβδομάδα στο σπίτι που με φιλοξενούσαν υπήρχε και διάβασα επιτέλους την "Αισθητική" μου αρεσε εκει που λέει(περίπου)
-οταν προσπαθείς για κάτι να σκεφτεσαι ολους τους προηγούμενους που δούλεψαν για σένα κα όλους τους επόμενους που περιμένουν απο σένα.-
καλησπέρα

novisant είπε...

Η πιο μισητή ερώτηση που μου κάνουν είναι ¨"Πια είσαι", "Με τι ασχολήσε". Οποτε έχω κάτσει να απαντήσω σοβαρά εισπράττω ένα αργό ανεβοκατέβασμα του κεφαλιού με σφιγμένα χείλη.

NY ANNA είπε...

Αντιπαθώ αυτομάτως τους ανθρώπους που μου συστήνονται αραδιάζοντας την επαγγελματική τους ιδιότητα, τα πτυχία και τις περγαμηνές τους. Μπορεί "επιφανειακά" να συνεχίζω να τους μιλάω, αλλά μέσα μου τους έχω ήδη γυρίσει την πλάτη - και πολύ γρήγορα το κάνω και κυριολεκτικά.
Τίποτε απ' αυτά δεν με ενδιαφέρει εάν δεν συνοδεύεται από σημαντικά για μένα πράγματα και ουσιαστικά.
Καλησπέρες και καλώς σε βρήκα.
Μ' αρέσει πολύ που δεν θες να γίνεις ένα καθορισμένο είδος ύπαρξης... Τώρα γίναμε επισήμως δύο. Που έχουμε το ίδιο "πρόβλημα".
Όμορφα... Σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι όμως εκεί έξω. Παρήγορο.

ΨουΞ είπε...

novisant

"Στην σημερινή εποχή δεν υπάρχουν άνθρωποι αλλά επαγγέλματα και κανείς δεν μπορεί να αποδώσει επαγγελματικά χωρίς την αίσθηση οτι ανήκει σε μία ανώτερη ενότητα"- ως εκ τούτου εγω απαντώ
συνήθως οποιο επάγγελμα μου ερθει στο μυαλό αν πρόκειται για αγνώστους - και στους γνωστούς λέω οτι αυτην την εποχή αισθάνομαι κυριως σαν υπάλληλος που κάνει το καλύτερο για τον προιστάμενο του.
Μετά.... ψάχνω για κανέναν άνθρωπο που δεν ταυτίζεται ολοκληρωτικά με την εποχή του μήπως και συζητήσω για κατι ενδιαφέρον!

καλώς ήρθες





ny anna

Είδα την απάντηση σου στο σχόλιο που σου άφησα. Τώρα βλέπω και το δικό σου σχόλιο -
νομίζω ...πως ξεκινά διαδυκτιακή φιλία!

καλό βράδυ