Χριστούγεννα έρχονται το καταλαβαίνεις; Τα Χριστούγεννα αυτές τα παίζουν και εμείς πουλάμε.Πουλάμε πουλάκι μου, πουλάμε !

«Έχετε παράπονα από τον σύντροφό σας; Περνάτε μία περίοδο απόλυτης, για να μην πούμε βασανιστικής ηρεμίας στη σχέση σας; Υπάρχει λύση. Η απιστία. Αν κάποιες δεσμευμένες θεωρείτε υπερβολική την απιστία, κακό του κεφαλιού σας, γιατί η νέα σελήνη σας βοηθά να απομακρύνετε κάθε είδους αναστολές.
Κάποιες μπορεί να σκεφτείτε «μα έχω σχέση!» - Ναι αλλά αυτή η νέα σελήνη σας δίνει την δυνατότητα να διορθώσετε το λάθος σας.
Κάποιες άλλες μπορεί να σκεφτείτε «μα που να τρέχω;» - Ναι αλλά αυτή η νέα σελήνη σας δίνει την δυνατότητα να βρείτε αυτόν που πραγματικά θα ξεσηκώσει μέσα σας την επιθυμία.
Για να διευκολύνετε την κατάσταση, καλό είναι να βάλετε εκείνο το στενό, κοντό, κόκκινο και με βαθύ ντεκολτέ φόρεμα. Μην ξαφνιαστείτε αν εμφανιστούν περισσότεροι από ένας «κύριος τέλειος» αυτή την περίοδο. Μην ξαφνιαστείτε γιατί υπάρχουν ιδανικοί σύντροφοι για μία ζωή, φίλοι για μία ζωή, αλλά κι εραστές για μία ζωή.
Μπορείτε να τους διαχειρίζεστε όλους μαζί συγχρόνως και να περνάτε μία χαρά.»

- Έτσι πρέπει να γράφεις μην τους βαραίνεις άλλο την ζωή , αρκετά έχουν στο κεφάλι τους.
Αφού αυτό απαιτούν, αυτό τους πουλάμε. Δεν μας ενδιαφέρει η ποιότητα. Οι αναγνώστριες μας περιμένουν ένα άρθρο για την περιοχή «μπικίνι» με περισσότερο σεβασμό από την λήξη ενός πολέμου. Εμάς τι μας νοιάζει παίρνουμε τα λεφτά και τρέχουμε. Κατάλαβες;
-Ναι έλεγα μήπως
-Να μην λες. Να κάνεις. Αυτό που σου λέω και τα Χριστούγεννα θα είσαι στον Μαυρίκιο…….μέχρι τότε διόρθωσε λίγο αυτή την μαλακία που έγραψα χθες

«Στη σμίλη του Δρα Μάτλοκ. Η σεξουαλική ευχαρίστηση είναι το καινούργιο στοίχημα της πλαστικής χειρουργικής. Με μία ένεση κολλαγόνου στο σημείο G ο ειδικός σας εξασφαλίζει μόνιμη αίσθηση διέγερσης και πολλαπλούς οργασμούς. Αν υποθέσουμε ότι ο κόλπος χωρίζεται σε τρία τμήματα, το σημείο G είναι εκείνο που βρίσκεται κοντά στην έξοδο. Ο Δρ Μάτλοκ, με τη βοήθεια των δακτύλων του αλλά και σεξουαλικών εξαρτημάτων, εντοπίζει το σημείο G και εισάγει σ’ αυτό μία ένεση με κολλαγόνο. Το σημείο G φουσκώνει και έτσι αποκτά καλύτερη τριβή με το φαλλό. Οι γυναίκες που έκαναν αυτή την ένεση, ομολογούν ότι βρίσκονται σε κατάσταση μόνιμης έκστασης. Νιώθουν ότι έχουν συνέχεια κάτι μέσα στον κόλπο τους. ΑΛΛΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ: Λίφτινγκ στη κλειτορίδα – ντιζάιν αιδοίου. Οι τιμές ξεκινούν από 1.500 Ευρώ.
ΥΓ. Αγαπημένες μου φίλες μπορεί να είναι πολύ σκληρός ο ανταγωνισμός στις μέρες μας αλλά η επιστήμη μπορεί να σας βοηθήσει αρκεί εσείς να το πάρετε απόφαση. »

Μην με κοιτάς σαν χαζή! και θέλω ένα κατάλογο με δώρα Ακριβά, να κομπλάρουν.
-Αυτοκίνητα ,κοσμήματα και τέτοια;
-Αυτά κορίτσι μου είναι ακριβά έτσι και αλλιώς. Εγώ θέλω να μου βρεις ένα ανοιχτήρι για κρασί στα 160 euro, ένα λεμονοστύφτη στα 180 και μια κιλότα τουλάχιστον 200 ! και μια καπότα φωσφοριζέ που να γαμάει μόνη της κι’ ας κάνει όσο θέλει. Χριστούγεννα έρχονται το καταλαβαίνεις; Τα Χριστούγεννα αυτές τα παίζουν και εμείς πουλάμε.Πουλάμε πουλάκι μου, πουλάμε ! Γράφεις πολύ καλά αλλά σκέφτεσαι σκατά που να πάρει και να σηκώσει.Φύγε τελειώσαμε.

.

Όπου αστός κι η μοίρα του




Δεν ισχυρίζομαι καθόλου ότι οι άνθρωποι που ζουν στις δημοκρατικές κοινωνίες,
είναι εκ φύσεως ακίνητοι.
Αντιθέτως, γνωρίζω πως μέσα σε μία τέτοια κοινωνία βασιλεύει μία συνεχής κίνηση και ότι κανείς δεν γνωρίζει ανάπαυση.
Θεωρώ, όμως, ότι οι άνθρωποι κινούνται μέσα σε όρια, που δεν τα ξεπερνούν ποτέ. Διανθίζουν, αλλοιώνουν, ή ανανεώνουν καθημερινά τα δευτερεύοντα και φροντίζουν πάρα πολύ να μην θίξουν τα κύρια. Αγαπούν την αλλαγή, αλλά φοβούνται τις επαναστάσεις.
Οι δημοκρατικοί ή οι δημοκράτες δεν έχουν ούτε το χρόνο, ούτε την όρεξη να βγουν σε αναζήτηση καινούργιων αντιλήψεων. Ακόμη κι όταν αισθάνονται αμφιβολίες για αυτές που ήδη έχουν, τις διαφυλάσσουν, όχι ως βέβαιης ορθότητας, αλλά ως καθιερωμένες.

Στους δημοκράτες η εύνοια του κοινού φαίνεται τόσο αναγκαία, ώστε όταν βρίσκονται σε δυσαρμονία μ' αυτήν είναι σαν να μην ζουν.


Το πόρισμα Ζορμπά. Φάρος της Πολιτείας μας και της Κυβέρνησης σας.

"τους Τόκους θα τους επιστρέψει η κυβέρνηση ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ δεν θα χάσουν ούτε euro."
Μία στραβή μπορεί να συμβεί και στους καλύτερους κύριε πρωθυπουργέ και χαίρομαι που όλοι βοηθάμε , κάποια ασφαλιστικά ταμεία να σώσουν μέρος των αποθεματικών τους -
αλλά αφού βοηθάω θέλω να μάθω περισσότερα για την Συμμορία που έκανε την Ληστεία...
είχαν και αυτοί Μπαμπά στον Συριζα η Μπάρμπα στην Κορώνη;
Τώρα έγιναν οι εκλογές.Η κυβέρνηση σαράντισε!
Δεν υπάρχει πια κίνδυνος αλλοίωσης του αποτελέσματος.
Αλλά το Πόρισμα Ζορμπά περιμένει ακόμη στο ράφι .
Πότε θα μιλήσει για το Πόρισμα η Αυθεντία των Μηχανισμών σας;

Μην το αφήνουμε άλλο να περιμένει -ας γίνει εργαλείο!
Φάρος της Πολιτείας μας και της Κυβέρνησης σας.

υγ. Σας αφήνω εσπευσμένα γιατί πρέπει να υπερασπισθώ (700 euro) !


.

Πετάω τα ξημερώματα με πρώτο προορισμό το Τόκιο.

Το φως στο μαγαζί άλλαξε.«Να σου φτιάξω ποτό;» τον ρώτησε ο μπάρμαν. «Φέρε μια μπύρα καλύτερα» απάντησε εκείνος. Ο μπάρμαν του έδωσε την μπύρα λέγοντας «Τα συναισθήματα πρέπει να διαφυλάσσονται. Αν κινδυνεύσει ένα σπάνιο συναίσθημα είμαι πρόθυμος να πάω στην άλλη άκρη του κόσμου για να το προστατεύσω.»- Τι είπες ότι έκανες πριν γίνεις μπάρμαν;- Δούλευα στην εφορία.- Γιατί έφυγες;-Συνάντησα την κρεολή. Με χρειάστηκε. Η κρεολή καλλονή με χρειάστηκε. Το αριστούργημα του πλανήτη. Είχε δημιουργηθεί μόνο από συναίσθημα. Από τίποτε άλλο. Για αυτό είχε την καθολική μου αποδοχή. Την βοήθησα να πλαστογραφήσει κάτι, μετά είχα τύψεις. Δεν θα με έπιαναν αλλά δεν θα μπορούσα να είμαι όπως πριν. Πρόσεξε με. Δύο άνθρωποι, ο ένας απ’ το βόρειο ημισφαίριο κι ο άλλος απ’ το νότιο.Γνωρίζονται. Αυτός δεν έχει χωρίσει με την πρώην, αλλά ούτε και γυρίζει ποτέ πίσω.Μένει στο νησί και σπέρνει την κρεολή. Η νησιώτισσα τίκτει και βγάζει το πλάσμα. Όταν το πλάσμα γίνεται είκοσι χρονών. Ο πατέρας της πεθαίνει και της αφήνει ένα καφενείο και το κτήμα στη θάλασσα με το σπιτάκι που μεγάλωσε. Τότε έρχεται η πρώην και θέλει να τα πάρει εκείνη γιατί έχει υποφέρει, λέει πολύ. Δεν το άφησα να γίνει. Κι η μικρή τι θα γινόταν, πουτάνα, για να δικαιωθεί η πρώην του πατέρα της; Ούτε παιδιά υπήρχαν, τίποτε,ήθελε να χαλάσει τη ζωή αυτού του άνθους, επειδή ο σύζυγος έφυγε για τσιγάρα και δεν γύρισε ποτέ. Φαντάζεσαι; αδιαφορείς για κάποια τόσο που ούτε διαζύγιο δεν θέλεις να ζητήσεις. Αγαπάς κάποια τόσο που δεν το κουνάς ρούπι από κοντά της ,σπέρνεις το πλάσμα,το βλέπεις να μεγαλώνει και να σου λύνει όλες τις απορίες για το μυστήριο της ζωής και δεν προλαβαίνεις να πάθεις το γαμημένο το δυστύχημα και βλέπεις από τον ουρανό την τρελή,την πρώην, να θέλει να καταστρέψει το δημιούργημά σου. Ε, δεν το αντέχεις. Μπαίνεις στο κεφάλι ενός εφοριακού και τον αναγκάζεις να βοηθήσει. Με βρίσκεις μελό;
-Τι να σου πω… Του την έπεσε του Ρόμπερτ προχθές μια πιτσιρίκα – τα μισά του χρόνια – και δεν την πήδηξε. Της έπιασε λίγο τον κώλο πάνω απ’ το καλσόν και σταμάτησε. Σκεφτόταν ότι δεν υπήρχε λόγος να συνεχίσει, ότι θα έκανε μαλακία αν συνέχιζε.- Αν την πηδούσε πρώτα, και το σκεφτόταν μετά;- Αυτό ακριβώς είναι το θέμα. Τώρα πια δεν θέλει να σκέφτεται τη μαλακία που έκανε αφού την έχει κάνει. Θέλει να το σκέφτεται πριν και να το προλαβαίνει. Αλλιώς νομίζει… ότι...- Θες άλλη μία μπύρα;- Φέρε άλλη μία μπύρα .- Τη Μαίρη τη βλέπεις;- Όχι, δεν υπάρχει λόγος.- Τέλος;- Τη μικρή... την ξανάδε ο Ρόμπερτ, έφαγαν μαζί... Του είπε ότι έχει πάει μ’ αμέτρητους.- Αμέτρητους; Δηλαδή;- Αυτό είπε. Αμέτρητους. Δηλαδή δεν μετριούνται. Είναι είκοσι δύο χρονών και δεν μπορούσε να μετρήσει τους εραστές της. Του είπε επίσης ότι είναι παρορμητική, μίλησε λίγο παραπάνω για μια συγκεκριμένη, καλή σχέση, που κράτησε ένα χρόνο και που στο τέλος την έπνιγε, και τις άλλες τις ονόμασε one night stands. Κανονικά θα έπρεπε να της πει ότι όλα τα one night stands τα βλέπει σαν μία προσπάθεια επικοινωνίας με τους άλλους. Αλλά δεν τον άφησα να της το πει .- Γιατί να το πει, τρελός είσαι; Ας’ το. Θα βρει το δρόμο της. Η δουλειά;- Η δουλειά. Ξέρεις… Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα αλλά δεν νιώθω και ελεύθερος.- Πες κανένα κομμάτι, τον γουστάρω τον Ρόμπερτ, ακόμη θυμάμαι τι είπε στο «Μυστηριώδη τόπο».- Ναι, καλό ήταν. Θα ’πρεπε να το έχω τελειώσει.- Αυτό σου λέω. Όταν κάποιος αρχίζει έτσι, πρέπει να τα τελειώνει κιόλας. Αυτή έπαιζε μουσική. Αυτός την είδε. Και στα λουλούδια που της έστειλε, έγραψε « Όταν μια γυναίκα ανοίγει τα πόδια της, έχει τους λόγους της. Όταν, όμως, ανοίξατε τα δικά σας και είδα ανάμεσά τους το βιολοντσέλο σας, με συνεπήρε, αν όχι το όραμα, τουλάχιστον μία απ’ τις όψεις του.»- Έτσι ήταν; Δεν θυμάμαι. - Έτσι ήταν θυμάμαι εγώ. Και εκείνη απάντησε «Εύχομαι να ζήσετε, αν όχι όλες, τουλάχιστον κι άλλες απ’ τις όψεις του. Χωρίς το όραμα η ψυχή μας κολλάει στη λύπη. Δεν μπορεί να ταξιδέψει στους ουρανούς. Πετάω τα ξημερώματα με πρώτο προορισμό το Τόκιο.» Κι αργότερα ήταν καλό, όταν, τρώγοντας στην Οζάκα, ο Ρόμπερτ νιώθει σαν τον Δον Ζουάν την ώρα που συνειδητοποιεί ότι οι κατακτήσεις του ματαιώνουν την οριστική κατάκτηση. Υπερνικά στύση, έλξη και εθισμό και .. της ζητά να του δοθεί μόνο αν νιώθει ότι μπορούν ν’ αγαπηθούν απελπισμένα χωρίς ελπίδα για κάτι άλλο. Κι ενώ τα δάκρυα τρέχουν ανεξέλεγκτα, ο καταξιωμένος Ιάπωνας γλύπτης απ’ το παραδιπλανό τραπέζι, σηκώνει ελαφρά από το πιάτο του τα γεμάτα ευγένεια μάτια του, συλλαμβάνει τη στιγμή και την κάνει γλυπτό.


Όταν κάποιο πρωί οι ιθαγενείς αρνήθηκαν να προχωρήσουν άλλο

------

Μία ομάδα επιστημόνων μαζί με ιθαγενείς, βαστάζους και οδηγούς, ανέβαινε γρήγορα ένα βουνό κάπου στον Αμαζόνιο η στις Άνδεις.
Ανέβαιναν οι επιστήμονες με πολλή κούραση,ανάμεσα σε κουνούπια-λάσπες- υγρασία και λοιπές κακουχίες της ζούγκλας.
Όταν... κάποιο πρωί, οι ιθαγενείς αρνήθηκαν να προχωρήσουν άλλο. Οι επιστήμονες ζήτησαν από τον διερμηνέα να τους ρωτήσει τι ακριβώς συμβαίνει, δίνοντας του την άδεια να προσφέρει, αν χρειαζόταν, καλύτερες αμοιβές στους ιθαγενείς.
Μόλις ο διερμηνέας επέστρεψε είπε ότι οι ιθαγενείς, βαστάζοι και οδηγοί, δεν ήθελαν περισσότερα χρήματα,
φαγητό ή κάτι άλλο,σταμάτησαν απλώς γιατί πίστευαν πως
"είχαν περπατήσει πολύ γρήγορα μέχρι εκεί, με αποτέλεσμα να χάσουν τις ψυχές τους.
Τώρα ήταν αποφασισμένοι, να σταματήσουν και να περιμένουν μέχρι να συναντηθούν ξανά μαζί τους.
Μετά θα συνέχιζαν τον δρόμο τους...(όλοι μαζί).. κανονικά."


υγ.Δεν πάω πουθενά χωρίς την ψυχή μου
Τίτλος ποστ (11-10-07) προσφιλούς blog που μου θύμισε την ιστορία
που διαβάσατε.


------

Το χρώμα το δίνουν τώρα τα μαγαζιά, καθένα τους και ένα πολύτιμο μυστικό.

Η πόλη μου δεν έχει πεζοδρόμια.
Οι δρόμοι της έχουν λακκούβες και καθημερινά ξεφυτρώνουν χαντάκια φυσικού αερίου.
Εάν θελήσω, μ΄ ένα τηλεφώνημα μπορώ ν΄ ανοίξω και εγώ ένα χαντάκι δίπλα στο σπίτι μου για δύο μέρες. Ύστερα το χαντάκι θα γίνει σαμαράκι κατά μήκος της άκρης του δρόμου. Η άσφαλτος δεν θα είναι ανθεκτική, θα παραμορφωθεί γρήγορα αλλά θα συναντήσει τα κάθετα στον δρόμο σαμαράκια και μαζί θα αναπτύξουν το παζλ της οδικής μου εμπειρίας.
Έχει δυο πάρκα αφρόντιστα - απότιστα και τα δύο. Υπάρχουν και δύο η τρεις λόφοι στο κέντρο της πόλης μου, καταφύγια για ζωόφιλους που δεν μαζεύουν τα σκατά των σκύλων τους και ταξιτζήδων που κατουράνε χαλβαδιάζοντας με φραπέ και κινητό.
Η πόλη μου έχει η είχε και άλλα ωραία πράγματα όπως ουρανό και κλίμα. Το κλίμα έγινε υγρό και ο ουρανός κιτρινίζει πότε πότε (ο Μανιτού μας τιμωρεί), αλλά εγώ την πόλη μου την αγαπώ σε πείσμα όσων έχουν αντίθετη γνώμη.

Η πόλη μου έχει και έναν πολύ γκίλι-γκίλι δήμαρχο, εκτός από τα συσσίτια και όλες τις παροχές, τώρα τελευταία εκεί μέσα στις φωτιές και τον ορυμαγδό τα έβαλε, όχι επί προσωπικού αλλά ως δήμαρχος της Αθήνας, μ΄ έναν πολίτη-ιδιοκτήτη. (νόμιμο ή λαμογιέ μικρή σημασία έχει) φυτεύοντας μέσα στο αμφισβητούμενο οικόπεδο ένα δεντράκι και μία πινακίδα που έγραφε –ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ-.
(αυτό το σύστημα το έχω δει τελευταία και σε άλλα μικρά οικοπεδάκια ή χώρους που δεν γίνεται τίποτα άλλο με αυτούς. Μία πινακίδα.. ένα δεντράκι και ο δήμαρχος είναι παρών).
Ο δήμαρχος τον κατήγγειλε αυτοπροσώπως, τον πολίτη-ιδιοκτήτη (νόμιμο ή λαμογιέ), διαπληκτιζόμενος μαζί του,μπροστά στις κάμερες με γκίλι-γκίλι τρόπο. " Στό οικόπεδο υπήρχαν δύο φορτηγά σκουπίδια και άλλα εύφλεκτα υλικά, αλλά χάρη στην έγκαιρη επέμβαση μας ο κίνδυνος τελικά απομακρύνθηκε." Γλιτώσαμε τα χειρότερα.Είδαμε και τον δήμαρχο.
Εγώ την πόλη μου την αγαπώ και είμαι σίγουρος ότι ο δήμαρχος της θα την αναμορφώσει κι’ άλλο. Μόνο την πλατεία Ομονοίας τον παρακαλώ ν’ αφήσει όπως είναι γιατί είναι τέλεια.
Και με τους Ολυμπιακούς αγώνες και τα πυροτεχνήματα ήταν πολύ ωραία, νεοπαγανιστικές συνήθειες αφιερωμένες στο απρόσωπο, ανώνυμο μα υπαρκτό Ολυμπιακό συναίσθημα και πνεύμα . Και το πιο ψηλό Χριστουγεννιάτικο Δέντρο στην Ευρώπη (στον κόσμο ή στα Βαλκάνια δεν πολυθυμάμαι ) στην πόλη μου βρίσκεται . Η χώρα που δεν της έμεινε δέντρο για δέντρο(πραγματικό), έχει το πιο ψηλό Χριστουγεννιάτικο και φωταγωγημένο. Τον ξόρκισε τον δαίμονα η προηγούμενη δήμαρχος, τον ταπείνωσε με μία κίνηση.
Και το ιστορικό τρίγωνο τέλειο. Οι πεζόδρομοι είναι κυκλοφοριακές παραλλαγές των κανονικών δρόμων. Κατά βούληση φορτηγάκια, μηχανάκια, καροτσάκια με μωρά και καλή διάθεσή, αναβαθμισμένη. Εκεί δίπλα στο Γκάζι πόσα και πόσα την καρδιά μου έχουν αγγίξει!
Όπως και στού Ψειρή! παρκαδόροι, κουδουνίστρες, αρχοντιά και τσόκαρα. Ματογιάνια και Λαδάδικα τα έβαλε κάτω με μιας. Φύγανε και οι βιοτεχνίες. Όλα πάνε μια χαρά. Το χρώμα το δίνουν τώρα τα μαγαζιά, καθένα τους και ένα πολύτιμο μυστικό, ασκούν πάνω μου γοητεία. Μαγνητισμένος φεύγω απ ΄την περιοχή, γητεμένος ξαναγυρίζω, μια ώρα αρχύτερα, θέλω κι΄ άλλο. ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΤΕ ΜΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΚΥΡΙΕ ΔΗΜΑΡΧΕ, ΑΝΤΕΧΩ.

υγ.Παρακαλώ πολύ να μην καθαρίσετε τα φρεάτια τώρα με τις βροχές .Ξέρετε ...σας φαντάζομαι με armani αδιάβροχο και αμέσως ξεχνάω τις prada τις γαλότσες.



Σε κάθε κλάδο υπάρχουν τουλάχιστον δύο μεγαλοφυίες ταυτόχρονα.

Το σημαντικό όπως και η σημασία, είναι έννοιες .
Συνδέονται δε με άλλες έννοιες, όπως αυτές
της γνώσης και της σκέψης .

Μεγαλοφυές
είναι να έχεις πολλά αντικείμενα στη μνήμη και να τα συσχετίζεις εύκολα
με τα πιο μακρινά,
ελεύθερος από εγωισμό και αυταρέσκεια .

Οι ενθουσιώδεις
νέοι είναι συγγενείς με την μεγαλοφυΐα
γιατί εχουν ιδιαίτερη αίσθηση
οχι τόσο για το σημαντικό όσο
για αυτό που τους ανακινεί.
δεν αναζητούν το μεγαλοφυές αλλά τον εαυτό τους.

υγ. Μεγαλοφυΐα δεν είναι ο προσωπικός
υπερθετικός βαθμός.


Τεστ: Ο Glenn Gould ήταν μεγαλοφυής,ιδιοφυής, η εμμονικός;
 :-))

Αν έχεις φίλους διάβαινε...

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟΝ ΤΕΧΝΙΚΟ
Γαμώ τη σύνδεσή μου μέσα! Καταλαβαίνεις; Τι να καταλάβει ένα κομμάτι πλαστικό, γεμιστό με συρματάκια. Αλλά κάτι θα έπρεπε να καταλαβαίνεις. Τόσα πράγματα έχουν περάσει από μέσα σου, συζητήσεις – τοπία – αναζητήσεις - … Δεν μπορεί να μην σε άγγιξε τίποτα απ’ όλα αυτά. Έτσι απλά περνάνε από μέσα σου;
Φαίνεται τα έχω χάσει, μιλάω σε ένα καλώδιο... Βλέπεις πόσα κοινά έχουμε; Έχασες την επαφή σου, έχασα κι εγώ τη δική μου. Δεν χρειάζεται να απαντάς, μη μου στενοχωριέσαι. Απλά άκου. Άλλωστε δεν θέλω απαντήσεις...Όχι, θέλω. Θέλω γαμημένο καλώδιο, θέλω απαντήσεις σε όλα Απάντα! Πες! Με ξέρεις τόσο καλά εσύ... Είμαστε μαζί κλεισμένοι σ’ αυτό το δωμάτιο τόσα χρόνια. Θυμάσαι ηλίθιο κομμάτι πλαστικό που περπατάγαμε δίπλα στην θάλασσα τι ωραία που ήταν. Που
κατά λάθος στην προσομοίωση, να δεις τι πάτησα, κι έπεσα μέσα στο φιόρδ Φλεβάρη μήνα, κι υπήρχε εκείνη η λειτουργία που νιώθεις πως βρέχεσαι σε κανονική για την εποχή θερμοκρασία...τι πλάκα! Εσύ.. Γελάς; Έχεις χιούμορ; Έχεις βέβαια, αφού έχεις ακούσει τόσα καλά αστεία από μένα κάτι θα έχει καλλιεργηθεί μέσα στο πλαστικό σου.Μιλάω σε ένα καλώδιο. Αλλά θα μου πεις εδώ και χρόνια μιλάω με μια οθόνη. Γιατί όχι τώρα και σε ένα καλώδιο. Τι διαφορά έχει η οθόνη από ένα καλώδιο; Τι διαφορά έχει η ζωή απ’ τη ζωή μου; Καλά είμαστε. Έχουμε ανοίξει μια πύλη στο μέλλον. Το μέλλον σε απαλλάσσει απ’ τη ζωή.Είπανε πως για λίγο θα μας φαίνεται παράξενο, αλλά θα εξοικειωθούμε . Άλλωστε που να τρέχουμε τώρα; Η μόλυνση... Μ’ ακούς; Η μόλυνση δεν επιτρέπει βόλτα στην πόλη αλλά το virtual reality επιτρέπει βόλτα σ’ όλο το σύμπαν.

«...Πρωινό στο central park… μεσημεριανό σε μια tratoria της Ρώμης (largo Marcello Mastroianni) απόγευμα για ψώνια στο Μιλάνο (via monte napoleone) και το βράδυ… ποτό στην Πράγα με live jazz μπάντα.. ή σε φίλους στο Άμστερνταμ πού μένουν σε βάρκα (αυτούς τους βρήκα στους Second Life). Τόσο όμορφο.
Θες να περνάς τις γέφυρες στα κανάλια κάνοντας ποδήλατο με φούστα και ‘γω να υποκλίνομαι στα πόδια και τις κάλτσες σου;.. να μυρίζεις τα λουλούδια στο παζάρι και να ψάχνουμε τρόπο να φυλακίσουμε τις μυρωδιές τους;..
Να πετάμε με το μικρό ελικοφόρο (της γραμμής) χαμηλά πάνω απ΄ τις στέγες των σπιτιών της Φλαμανδίας;..
Κι ο καιρός μουντός, βόρειος. Έχω κατεβάσει κάτι μουντούς, βόρειους καιρούς απίστευτους. Τεράστιο αρχείο. Μπορούμε αν θες να περάσουμε όλη μας τη ζωή σε μουντό, βόρειο καιρό.»

Μιλάω σε ένα καλώδιο, αλλά δεν νοιώθω περίεργα... Απάντησε κάτι κι εσύ! Τίποτα δεν σε άγγιξε; Απολύτως τίποτα; Είσαι ένα ψυχρό πλάσμα χωρίς συναισθήματα;Πώς φτάσαμε ως εδώ; Μόνοι μας; Μας ρώτησαν κι απαντήσαμε; Επιλέξαμε; Δεν θυμάμαι. Γιατί να θυμάμαι; Αφού τα θυμάται όλα ο υπολογιστής για μένα. Εσύ μ’ αγαπάς; Αν μπορούσες, θα με χάιδευες; Να, εγώ σε χαϊδεύω. Είναι ανιδιοτελής η αγάπη μου για σένα, δεν θέλω να μου ανταποδώσεις τίποτα. Εκτιμώ τα όσα έχεις κάνει μέχρι τώρα. Θα έρθει σε λίγο ο τεχνικός και θα κάνεις πάλι την υπέροχη επαφή σου και θα είμαστε καλά… θα είμαστε πάλι καλά. Μπορεί κιόλας να σε βγάλω απ’ το σπίτι, να σε πάω μια βόλτα έξω, (σ΄ ένα μέρος… με δωρεάν ασύρματη σύνδεση). Να δεις την πόλη έρημη από ανθρώπους. Όλοι είναι κλεισμένοι σπίτια τους και περιφέρονται ελεύθεροι στον κόσμο. Η πόλη. Τόσο όμορφη. Αλλά πάει καιρός.. Μπορεί όμως κάποτε να την ξαναδούμε. Είπαν πώς θα φτιάξουν όλα. Απλώς για λίγους αιώνες θα χρειαστεί να κλειστούμε στα σπίτια μας. Μετά, μόλις όλα φτιάξουν θα μπορούμε πάλι να βγαίνουμε στην πόλη. Στην πόλη, στην πόλη. Όχι, όχι, δεν τα είπα όλα αυτά για να σε πληγώσω. Μην με κοιτάς έτσι. Δεν το αντέχω.
ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΕΧΝΙΚΟΣ;