Η ΠΟΥΤΑΝΑ


Μερικές φορές η αναστάτωση με κάνει να νιώθω σαν πουτάνα, σε μπουρδέλο.
Όταν με διαλέγουν οι πελάτες -ιδιαίτερα οι καλοί πελάτες-
όλα είναι όμορφα και καλώς καμωμένα.
Δεν έχω αναστολές, δεν σκέφτομαι τίποτα. Παράγω έργο.
Σκύβω και αρπάζω, καταπίνω και δεν φτύνω. Παράγω έργο.
Το δέρμα μου ροδίζει – φρεσκάρω, δροσίζω. Αναδύω την αύρα της ζωτικότητας.
Πουτάνα η μυροβλήτισα. Η επιτυχημένη. Ολόφρεσκοι χυμοί κυλάνε μέσα μου,
οι αδένες εκρύουν τα καλύτερά τους. Χημικές αντιδράσεις - όλες προς όφελός μου-
ασημώνουν τις ρυτίδες μου. Τα ματόκλαδά μου μοιράζουν χρυσόσκονη.
Όλοι με θέλουν για παρέα. Όλοι θέλουν να επικοινωνήσουν μαζί μου.
Φαντάζονται πως πουθενά δεν θα ξεφορτώσουν καλύτερα.
Καμιά φορά αναγκάζομαι να κλείσω το τηλέφωνο ,για λίγο.
Στην γιορτή μου βάζω τηλεφωνητή Κι όταν δεν χωράει άλλα μηνύματα τον μηδενίζω,
μετά απαντώ στις καλύτερες ευχές, ευχαριστώ το σύμπαν και εμένα που το άξιζα,
γιατί ξεκίνησα χωρίς συμμάχους ,ισχυρούς συμμάχους, εννοώ.
Είχα τους συμφοιτητές μου. Όμως εγώ και οι συμφοιτητές μου
βλέπαμε τα τζάκια μόνο στις γιορτές. Πού να φανταστούμε
τα σούσι και τα τάι.Ακόμα κι η ταβέρνα της γειτονιάς φαινόταν απλησίαστη.
Τώρα, όταν με προτιμούν οι πελάτες βλέπω ένα τσιγκάκι μπύρα
και σκέφτομαι ανακύκλωση.
Καμιά φορά… στα ρόδινα, όταν είμαι στα πάνω μου, μοιράζω παιχνίδι και στις νεότερες.
Τις χωρίζω– κάτω των 20, έως 25, γύρω στα 30. Η επαγγελματική ζωή μιας πουτάνας
είναι περιορισμένη,τελειώνει γρήγορα. Σαν του ποδοσφαιριστή και χειρότερα.
μετά τα 40 τελειώνειτο θέατρο αρχίζει η όπερα.Αν δεν βρούμε στηρίγματα, αν δεν δημιουργήσουμε.
. – μια μόχλευση να το πεις – προς όφελός μας καιγόμαστε γρήγορα. Αρχίζουμε να μην αρέσουμε,
δεν μας διαλέγουν οι πελάτες.
Όταν δεν με διαλέγουν αλλάζω στάσεις. Στο κρεβάτι τα βράδια δεν μπορώ να κοιμηθώ, ιδρώνω
κουλουριάζομαι, αδειάζω το ψυγείο. Κάνω λάθος τηλεφωνήματα, κοιμάμαι βαριά,
ξυπνάω αργά ή χαράματα. Χάνω την γεύση μου

Αποφεύγω τους καθρέφτες , τα δόντια μου κιτρινίζουν ,βγάζω παράξενους ήχους. Κάτι μου φταίει.
Όλα μου φταίνε.
Το υπαρξιακό μου συναντά την έπαρση της σημαίας κυματίζει στον ουρανό του μπουρδέλου
τροπαιοφόρο κι ετοιμοπόλεμο.

Υποδαυλίζει τα πάθη αυτών που συναντά, προπαγανδίζει μια ελεύθερη και δημιουργική ζωή,
θεωρεί την πορνεία κοινωνικό πρόβλημα.
Οι πελάτες δεν είναι εχθρικοί, δεν αντιπαραθέτουν. Μερικές φορές, μάλιστα, με χειροκροτούν,
δεν με προτιμούν όμως. Στην προσφορά μου απαντούν με άρνηση,
στην ποίησή μου με πρόζα. Αυτό με φοβίζει και κρύβομαι -
Κρύβομαι μέσα στην αοριστία της ποίησης και καταγγέλλω
θέλω να τινάξω το μπουρδέλο στον αέρα με ποίηση
χωρίς δημοσιεύσιμα στοιχεία χωρίς αποδείξεις.
Κι αυτό είναι το λάθος-ένα από τα λάθη.

10 σχόλια:

φάβα είπε...

Πρωτη φορα μπηκα και έπεσα πανω στην πουτανα, τωρα αυτο λες να ειναι σημαδιακο?
Και μένα όλα μου φταινε...

ΨουΞ είπε...

φαβα
Λες;
εχουμε ομως κοινους μπλογκόΦιλους.-
καιτο μύνημα μου φάνηκε φρέσκο και ευχαριστο -ταιριαστό -αρα ολα καλα.
Λεω να ναρθω απ το σπιτι σου.
τα ξαναλέμε..

παπαρούνα είπε...

Ό,τι θέλει ο πελάτης. Στις υπηρεσίες του πάντα...
και τόσα χρόνια πριν σού φούσκωναν τα πνευμόνια με κάτι λέξεις όπως εφαρμοσμένος καλλιτέχνης...πως η μόνη σου υποταγή θα είναι η Αισθητική και η Τέχνη.
κι ύστερα ξυπνάς..

Καλησπέρες:)

ΨουΞ είπε...

ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ
ο καλλιτεχνης δεν ειναι κανονικος ανθρωπος ..ετσι δεν ειναι;
και η τεχνη του τον χρειαζεται οταν δεν την εχει αναγκη

ξυπνας λοιπον φανταζομαι και εχεις μια σταση ζωης που ειναι παλι τεχνη
ευτυχως για σενα και για αυτους που την απολαμβανουν

Αρης Δαβαράκης είπε...

Ηρθα να σ΄ευχαριστήσω για τον καλό σου λόγο κι΄έπεσα πάνω σ΄αυτό το αριστούργημα. Δεν μπορώ να κάνω εικόνα, να σε φανταστώ ― για σήμερα μ΄αρέσει αυτό. Νάσαι καλά. Καλό Σαββατοκύριακο!

παπαρούνα είπε...

δε θα τολμούσα να αυτονομαστώ καλλιτέχνης. αισθάνομαι πολύ μικρή και αδέξια μπροστά σε χίλιους άλλους. αυτό που ξέρω μόνο είναι πως η σύγκριση φαντασίας και ρεαλισμού είναι σκληρή. πως πρέπει να ξεπουληθείς εσύ και η αισθητική σου αρκετές φορές για να λάβεις τη μαζική ικανοποιήση...
Κάτι έλεγε ο Σεφέρης για κείνες τις ψυχές που δεν τολμούν να ζήσουν λόγω υπερβολικής ευαισθησίας.
Και συ να πρέπει να διαλέξεις δρόμο...
Με λίγα λόγια, κι επειδή πολύ το κούρασα με κοινοτυπίες, το κείμενό σου άγγιξε μια ευαίσθητη χορδή..

ήθελα επίσης να σ' ευχαριστήσω που γράφεις το Μαριέτα με ένα τ...:Ρ

DIONYSOS είπε...

Να τυνάξεις το μπουρδέλο με ποιηση και είναι λάθος.
Καλό πολύ καλό και αληθινό για νάναι λάθος

ΨουΞ είπε...

dionysos
Σ΄ευχαριστω πολύ.
Τα ξαναλέμε.

karpouzi είπε...

Έχω "κολλήσει" με αυτό το κείμενο. Από εχθές το έχω διαβάσει 10 φορές. Και κάθε φορά, μια νέα σκέψη έρχεται στο μυαλό μου, μια νέα ιστορία, ένας ακόμη παραλληλισμός. Θα το διαβάσω πάλι αύριο... για να βρω μια ακόμη γωνιά μέσα μου.
Εσύ όμως, τελικά, ξέρεις πολλά....

ΨουΞ είπε...

καρπουζι
και εσύ καταλαβαίνεις πολλά.
Ξέρεις να "κολλάς"
και αυτό μου αρέσει πολύ.