Του Ντελίβερη του πιτσοφέροντος, του εν Ελλάδι σπουδάσαντος, με μία χείρα παπί οδηγήσαντος και εις κινητό με χαντσφρί ομιλήσαντος, ταυτοχρόνως

- Γιώργο θ’ ανοίξεις, ρώτησε η Μαριέτα;

- Ε, τώρα θα φάμε, χαλαρώστε, είπε ο Γιώργος στους φίλους του και πήγε σβέλτα στο θυροτηλέφωνο. Στον τέταρτο. Το ασανσέρ πάει σιγά-σιγά, μην ανησυχείτε, ψιλοφώναξε.

- Καλησπέρα, είπε ο ντελίβερης και άρχισε να παραδίδει κουτιά με φαγητό. Το 3, το 14, το 7, το 9, το 11, το 17, το 2, το 124... κι αν σας είναι εύκολο, ένα ποτήρι νερό για μένα, παρακαλώ.

- Φέρνεις ένα ποτήρι νερό Μαριέτα; Κρύο ή ζεστό; τον ρώτησε ετεροχρονισμένα.

- Ό, τι νά' ναι, να μην σας καθυστερώ.

- Δε μας καθυστερείς... Πόσο κάνουν;

- Σαράντα έξι ευρώ.

- Σπουδάζεις;

- Σπούδαζα.

- Τι;

- Σπούδαζα.

- Και γιατί σταμάτησες;

- Για να σας εξυπηρετώ και να πληρώνομαι.

- Σπούδαζες στ' αλήθεια; τον ρώτησε αυστηρά η Μαριέτα βάζοντας στο χέρι του Γιώργου το ποτήρι με το νερό. Εκείνη δεν είχε χρόνο να του το δώσει, έπρεπε να γυρίσει γρήγορα στην τηλεόραση.

- Η αλήθεια βρίσκεται μέσα στις ανθρώπινες υποθέσεις, συνέχισε ο ντελίβερης και όταν η κοινωνία μου δημιουργεί έξοδα πάνω από τα έσοδα, τότε με κατατάσσει στους "χρεωμένους ανθρώπους". Κι όταν ένας άνθρωπος χρωστά, "μεταλλάσσεται", δεν είναι πια ένας κανονικός άνθρωπος. Είναι ένας άνθρωπος εξουθενωμένος, δηλαδή μπορείς να τον κάνεις ό,τι θέλεις. Μπορείς να του περικόψεις την ευχαρίστηση, την ικανοποίηση, τις δυνατότητες, την αξιοπρέπεια, την υπερηφάνεια, να τον βάλεις να δουλέψει μέχρι θανάτου, ακόμα και να τον πουλήσεις. Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα, είναι η προσπάθεια που κάνει η κοινωνία να πάρει πίσω τα λεφτά που επένδυσε. Αν δεν μπορείς να μείνεις πάνω απ' το όριο φτώχειας, τότε πας στην αμέσως επόμενη κατηγορία που είναι κάτω απ' το όριο φτώχειας. Εγώ εκεί αγωνίζομαι. Είμαι σαν ένα ιστορικό σωματείο. Είμαι αισιόδοξος, κι αν πάει καλά το σχέδιο μου, κάποτε θα επιστρέψω στα μεγάλα σαλόνια. Ως τότε πρέπει να αποφεύγω τις συγκινήσεις, είπε δίνοντας στο Γιώργο τα ρέστα.

- Το νερό; Τον ρώτησε προτάσσοντας το ποτήρι.

- Στην υγειά σας, του είπε και το πήρε, αλλά δεν ήπιε. Υπάρχουν, ξέρετε, συνέχισε, αποτελέσματα εκπληκτικά που κερδίζονται από μια ξαφνική κίνηση. Υπάρχουν αποτελέσματα λιγότερο εκπληκτικά - αλλά πιο διαρκή και πιο πλήρη! Για να επιφέρεις τέτοια αποτελέσματα οφείλεις να έχεις ξεκάθαρο σκοπό και να εργάζεσαι με πειθαρχία πάντα προς την ίδια κατεύθυνση. Για μένα που έχω εξαιρετικά αναπτυγμένη αντίληψη, αλλά που δεν έχω τα μέσα να παρακολουθήσω αυτό που αντιλαμβάνομαι, νομίζω πως τα λιγότερο εκπληκτικά αποτελέσματα είναι αυτά που μου ταιριάζουν –αυτά είναι το γήπεδο μου! Πιστεύω πως, κερδίζοντας μικρές νίκες, αποκτάς ένα αίσθημα εμπιστοσύνης για το αύριο, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι προσδιορίσιμο. Συνηθίζεις στον κίνδυνο και δεν χάνεις δυνάμεις περιμένοντας τον. Νοιώθεις σαν το νερό, δεν προσπαθείς να αποφύγεις κανένα εμπόδιο, καμιά λακκούβα δεν μπορεί να σε σταματήσει. Σταθμίζεις τις συνθήκες της στιγμής με ηρεμία και ικανοποιείσαι με μικρά κέρδη, έτσι μαζεύεις ενέργεια. Διστάζουμε αλλά δεν αγωνιούμε. Έτσι συλλαμβάνουμε την κατάλληλη στιγμή για δράση. Οι περιορισμοί δεν είναι αγχόνες ούτε χειροπέδες. Είναι αφετηρία για δημιουργία…

Τα μάτια τους συναντήθηκαν στο ποτήρι, το νερό είχε θολώσει απ’ το χλώριο.

- Γιώργο, φώναξε η Μαριέτα θα φάμε;

7 σχόλια:

squarelogic είπε...

μου φαινεται οτι μολις ανακαλυψα ενα πολυ ενδιαφερον ιστολογιο...
Συνεχιστε,θα παρακολουθω...

ΨουΞ είπε...

Ευχαριστώ, squarelogic, καλώς ήρθες.

elafini είπε...

και τώρα σκέφτομαι πως όλες οι μάχες στη ζωή μας μαθαίνουν κάτι...ακόμη κι εκείνες που χάνουμε..καλό βράδυ

Μαρινα Γ..... εμπυρη γνωση είπε...

με βρηκες...και σε ευχαριστω γι αυτο....

γιατι.....σε βρηκα!

συνεχισε....σε ευχαριστω

φιλι....καπετανιε στην blogoσφαιρα
καλη σου νυχτα

glenn είπε...

Σε απολαμβάνω.

ΨουΞ είπε...

Glenn, ευχαριστώ. Είναι μεταφυσικό, μόλις σου άφησα μυνημα .

μαρινα,πιλότος στή ζωή μου(εστω με ιλίγγους ποτε ποτε)ναι το δέχομαι!
αλλα καπετάνιος στήν blogoσφαιρα...
θα το κάνω Σάμινα

σ'ευχαριστω πολυ

ελαφινι κατι ψαχνω να βρω θα ταφησω
σπιτι σου

Καλημέρα

elafini είπε...

αχα...περιμένω..